وبلاگ خبری ایران آزاد

یک میلیارد و 600 میلیون یورو از درآمد نفت به حساب مجتبی خامنه ای واریز شده است

2012-03-01T01:13:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:حالا باز هم بروید و در انتخابات فرمایشی شرکت کنید تا این آخوند های دزد بی وجدان بتوانند بیشتر و بیشتر چپاول کنند.

یک میلیارد و ششصد میلیون یورو از درآمدهای حاصل از فروش نفت ایران، به حساب مجتبی خامنه ای فرزند آخوند علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی واریز شده است.

به گزارش العربیه ، این مطلب را سایت "جرس" وابسته به مخالفان حکومت ایران به نقل از منابع خود منتشر کرده است.

بنا بر این گزارش اواخر بهمن ماه محمود احمدی نژاد محمود بهمنی رئیس کل بانک مرکزی این کشور را احضار کرده و از او به تفصیل در مورد هزینه کردن ارزهای نفتی خارج از ردیف بودجه سؤال کرده است.

این احضار پس از آن صورت می گیرد که برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی درباره هزینه کردن ارزهای حاصل از فروش نفت سوال کرده اند.

آن گونه که در این گزارش آمده، پرسش احمدی نژاد از بهمنی درباره بخش قابل توجهی از درآمد نفتی بوده که محل هزینه آن از رئیس جمهور هم مخفی بوده است.

رئیس کل بانک مرکزی در این جلسه به صورت شفاهی به احمدی نژاد پاسخ می دهد که اقلام مورد بحث از ارز حاصل از فروش نفت به حسابهایی که بیت مقام رهبری دستور داده بود واریز شده است و با احتساب اقلام مورد بحث کسری در کار نیست و حساب تراز است.

احمدی نژاد از بهمنی می خواهد که کلیه موارد یادشده را با قید مبلغ و تاریخ و شماره حساب و نام دارنده حساب بنویسد و امضا کند. بهمنی به دستور احمدی نژاد کلیه مبالغ ارزهای حاصله از فروش نفت را که به دستور بیت رهبری واریز شده با مشخصاتی که احمدی نژاد از او خواسته است می نویسد. در میان این اقلام رقم یک میلیارد و ششصد میلیون یورو به حساب مجتبی خامنه ای فرزند رهبر ایران واریز شده است.

به نظر می رسد که اختلاف میان آیت الله خامنه ای و احمدی نژاد به آن جا رسیده که دو طرف در حال جمع آوری سند درباره فساد مالی طرف دیگر است.

یک ایرانی برای آینده میهنش چه باید بکند ؟

2012-03-01T01:11:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:قرنهاست که فلاسفه نمی توانند در ارتباط با یک پرسش ، با هم به تفاهم برسند ! موضوع مربوط می شود به قائل شدن " اصالت برای فرد " یا " اصالت برای جامعه " ؟ مردم زیادی در دنیا ، برای فرد اصالت قائل می شوند ؛ همانطوری که تعداد بی شماری هم بر اصالت جامعه پای می فشرند . اما آنچه که بدیهی است نقش وابستگی میان فرد با جامعه اش می باشد ؛ چرا که از اجتماع همین افراد است که ساختار جامعه شکل می گیرد و مفهوم پیدا می کند .

بر همین اساس لازم و ملزوم بودن این دو در اجتماع هر کشوری ، امری محرز و اجتناب ناپذیر است . یکایک آدمهای داخل یک سرزمین ، چه بخواهند و چه نخواهند از جامعه شان تأثیر می پذیرند ؛ همانگونه که بر روی آن اثرگذار هم خواهند بود . در چنین شرایطی برای داشتن یک جامعه خوب و سالم و مترقی ، به افرادی نیاز داریم که با خصوصیات مثبت خودشان ، بتوانند تأثیرات صحیحی بر جامعه شان داشته باشند ؛ و خوبی و سلامت بودن آنرا برای مترقی شدن تضمین بکنند .

انسانهای دوراندیش و نیکوکردار ، نمی توانند و نباید که نسبت به سرنوشت آینده خود و میهنشان بی تفاوت باشند . اینها همه تلاش خود را ، جهت ساختن یک آینده خوب و سالم و مترقی در میهنشان ، برای خویشتن و نسلهای بعد از خودشان بکار می گیرند . اینک که جامعه کنونی ایران ما ، در اثر جبر تاریخ و نابخردی های برخی از خودمان ، خوبی و سلامت و ترقی داشته اش را از دست داده ؛ و کشور عزیزمان را در اشغال مشتی نادان چپاولگر می بینیم ؛ یک لحظ از زندگی مان را هم ، نباید بدون تفکر به ایران و آینده اش سپری بکنیم .

یک روز کامل به شکل گیری سرنوشت آینده مملکتمان باقی مانده است ! در این روز سرنوشت ساز چه بکنیم که

ایده آلمان برای آن آینده رؤیائی را تحقق ببخشیم ؟ روز جمعه دوازدهم اسفند 1390 ، توسط حکومت اشغالگر جمهوری اسلامی ، به انتخابات مجلس نهم شورای اسلامی اختصاص داده شده است . از خیلی وقت پیش ، آگاهان هشدار داده اند که شرکت نمودن در این انتخابات جایز نیست و آنرا تحریم کرده اند .

منع از حضور یافتن در حوزه های رأی گیری ، دلائل پراهمیتی دارد ، که یکی از مهمترین آن موارد زیراست . جناح های مختلفی در صدند تا نمایندگانی را در مجلس مستقر بکنند ؛ که فقط منافع چنین موکلانی را تأمین بنمایند . به همین خاطر هم هست که در این روزها ، میان کسانی که مایلند افراد خاصی را به عنوان وکلای مجلس به آنجا بفرستند؛ اختلافات فراوانی پیش آمده است . اما یکی از این نفع طلبان وهیولای بزرگ ، خود مقام معظم رهبری است ، که نقشه های شومی را برای آینده میهن ما در سر دارد ؛ و تمامی کوشش خویش را بکار گرفته ، تا آنها را به مرحله اجرا بگذارد !

خامنه ای خیلی وقت است که پسرش مجتبی را ، برای جانشینی خودش در نظر گرفته است ! وی برای تحقق بخشیدن به چنین امری ، نیازمند حمایت گروههای خاصی ، از جمله مجلس شورای اسلامی است . به همین لحاظ تلاش می کند که یار غار و یکی از مشاوران خاص خودش ، غلامعلی حداد عادل را ، که پدر عروسش هم هست در مجلس نهم بنشاند ؛ و از حمایت های او بهره مند بشود !

از آنجائی که حداد عادل در دوران گذشته در مجلس رئیس بوده است ؛ دوباره رفتن وی به مجلس و نشستن بر کرسی ریاست آن ، آرزوی خامنه ای می باشد . شاید که ندانید چرا ؟ وقتی حداد عادل با حیله های رهبر به مجلس راه بیابد ؛ سعی خواهد کرد تا لوایحی به تصویب برسند ؛ که بازتابشان استحکام بخشیدن به قوانین جدیدی باشند ؛ که به استوار ساختن پایه های رهبری مجتبی خامنه ای ، بعد از سید علی خامنه ای منجر بشوند ؛ و این یعنی موروثی شدن رهبری اسلامی در میان خاندان خامنه ای !

ویژه آنکه اگر چنین شود ؟ دختر رئیس مجلس احتمالی ( حداد عادل ) ، که همسر مجتبی خامنه ای است هم به مقام بانوی اولی حکومت ارتقاء درجه می یابد ؛ سپس غلامعلی خان هم می شود ابوبکر دوم ، که یک لحظه از محمد جدا نمی شد ! رسیدن به چنین مواهب جذابی است ، که اضلاع مثلث شوم علی و غلامعلی و مجتبی را به هم متصل نماید ؛ تا اینها در آینده بیشتر بتوانند بر حسابهای بانکی خودشان در خارج از کشور بیفزایند !

شاید شنیده اید که در میان اصولگرایان مخالف با احمدی نژاد ، گروه مصباح یزدی ، و جمعیت مؤتلفه ، که همان گروه حجتیه معروف هستند ؛ به وضوح بر ایده شوم خامنه ای واقفند . اینها هرکدام یک هدف بزرگی را دنبال می کنند . این دو گروه یکی شان به نوکر خامنه ای بودن شهرت بسزائی دارد ؛ و آن دیگری هم از ابتدا با به رهبری رسیدن خامنه ای مخالف بوده است !

نقش نوکری خامنه ای با آیت الله مصباح یزدی است ، که خودش را جلوی پای خامنه ای بر روی زمین می اندازد تا نعلین های آقا را ببوسد ! مخالف سرسخت خامنه ای هم ، که برعکس دیگران شمشیرش را از رو نبسته و با سیاست خاص خودش مشغول مخالفت با او می باشد ؛ آیت الله مهدوی کنی رئیس کنونی جامعه روحانیت مبارز ، و رئیس فعلی مجلس خبرگان رهبری است !

این هر دو گروه می کوشند ، که افراد مورد نظر خودشان را به مجلس بفرستند . یکی برای ایجاد کردن موانع فقهی و قانونی بر سر راه آرمانهای خودخواهانه مقام رهبری ! دومی برعکس به جهت از سر راه مجلس برداشتن قوانین دست و پا گیری ، که ممکن است به رهبری رسیدن آقا مجتبی را مختل بسازند !

آنچه که مسلم است ، هیچیک از این گروهها و کلیت این حکومت فاسد و جنایتکار ، مورد تأیید ملت حقیقی ایران نبوده و نیستند . به هر نحو ممکن باید همه این تازیهای ضد ایرانی ، سایه شومشان را از روی سرزمین ما بر چینند و گورشان را گم بکنند . انجام پذیرفتن این کار ، همان آینده خوب و سالم و مترقی را ، برای همه افراد جامعه ایرانی رقم خواهد زد

به شرط آنکه ملت ، هوشمندی به خرج بدهد و این یک روز مهم و سرنوشت ساز را در خانه بماند ؛ و به هیچ قیمتی و به هیچ دلیلی پایش را از خانه بیرون نگذارد . کاری که نه خطری را متوجه او و خانواده اش خواهد کرد ؛ و نه پیامد قانونی خواهد داشت . چرا که پاسخشان هم خیلی آسان خواهد بود : " آقا ، ما اصلا نه مجلس می خواهیم و نه نماینده ای که از ما حقوق بگیرد و به نفع دشمنان ما کار بکند . "

زمستان 1390 هلند

محترم مومنی روحی

من رای نمی دهم

2012-02-29T12:57:00.000-08:00

من رای نمی دهم

من رای نمی دهم
من رای نمی دهم

طرح شعار نویسی

2012-02-28T00:41:00.000-08:00

از امروز تا روز 12 اسفند بر روی دیوارها و پول های اسکناسی در سراسر ایران شعار "من رای نمی دهم" و " ماهستیم ندا" و دیگر شعار های ضد حکومتی را می نویسیم.

هموطن شعار نویسی یادت نره

سلام بر همه هنرمندان افتخارآفرین /شاهزاده رضا پهلوی

2012-02-28T00:30:00.000-08:00

شاهزاده رضا پهلوی:سلام بر اصغر فرهادی که با خلق یک جدایی، جهان را دگر بار با فرهنگ و هنر ایران پیوند داد. سلام بر همه هنرمندان افتخارآفرین، در بند و غم دیده سرزمینم که در گرد و غبار سیاست های هنرستیز حکومت اسلامی با خلاقیت های چشمگیرخود، نام ایران و ایرانی را در جهان پرآوازه و سربلند کرده اند. لحظه درخشش طلایی تندیس اسکار در دست های فرهادی، لحظه بازگرداندن غرور شکسته ایران و ایرانیان بود. سپاس بیکران از همه بازیگران و دست اندرکاران فیلم «جدایی نادر از سیمین» که با دریافت اولین تندیس طلایی اسکار، امید و افتخار را برای ما ملت ایران به ارمغان آوردند.

خداوند نگهدار ایران باد

www.rezapahlavi.com

فیلم «جدایی نادر از سیمین» اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را از آن خود کرد

2012-02-28T00:28:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:«من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم. مردمى که به همه فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از دشمنى و کینه بیزارند.»

«ایرانی های زیادی در سراسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند و تصور می کنم که خوشحالند. نه فقط به خاطر یک جایزه مهم، یک فیلم یا یک فیلمساز. آن‌ها خوشحال‌اند چون در روزهایى که میان سیاستمداران حرف از جنگ، تهدید، و خشونت تبادل می شود، نام کشورشان ایران از دریچه باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید. فرهنگى غنى و کهن که زیر غبار سیاست پنهان مانده است.»

****

نخستین اسکار سینمای ایران؛ جایزه بهترین فیلم خارجی در دستان فرهادی

رادیو فردا : فیلم بسیار تحسین شده «جدایی نادر از سیمین» با دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی، نخستین اسکار را برای سینمای ایران به ارمغان آورد. آرتیست با دریافت پنج جایزه اصلی سرآمد اسکار هشتاد و چهارم بود و هوگو نیز با دریافت پنج جایزه دیگر خوش درخشید.

اصغر فرهادی که فیلم او به عنوان نخستین فیلم ایرانی در دو رشته در اسکار امسال نامزد دریافت جایزه بود، جایزه بهترین فیلم خارجی را از دستان سندرا بولاک دریافت کرد.

پیمان معادی، محمود کلاری، لیلا حاتمی و سارینا فرهادی اصغر فرهادی را در مراسم هشتاد و چهارمین دوره اسکار همراهی کردند.

آقای فرهادی به هنگام دریافت این جایزه، سخنانش را با سلام به «مردم خوب» سرزمینش آغاز کرد و گفت که «ایرانی های زیادی در سراسر جهان در حال تماشاى این لحظه‌اند و تصور می کنم که خوشحالند. نه فقط به خاطر یک جایزه مهم، یک فیلم یا یک فیلمساز. آن‌ها خوشحال‌اند چون در روزهایى که میان سیاستمداران حرف از جنگ، تهدید، و خشونت تبادل می شود، نام کشورشان ایران از دریچه باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید. فرهنگى غنى و کهن که زیر غبار سیاست پنهان مانده است.»

آقای فرهادی افزود که «من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم مى‌کنم. مردمى که به همه فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از دشمنى و کینه بیزارند.»

فیلم جدایی نادر از سیمین امسال بخت آن را داشت که اسکار دیگری را هم در رشته بهترین فیلنامه غیراقتباسی برای سینمای ایران به ارمغان آورد.

با این حال در میان رقیبان قدرتمندی که برای کسب این جایزه صف کشیده بودند، وودی آلن برای فیلم نیمه شب در پاریس جایزه خود را از دستان آنجلینا جولی دریافت کرد.

آنجلینا جولی همچنین اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی را به فیلمنامه نویسان فیلم اولاد اهدا کرد.

آرتیست؛ سرآمد اسکار هشتاد و چهارم

در اسکار هشتاد و چهارم، فیلم هوگو و آرتیست با دریافت پنج جایزه پیشتاز برندگان اسکار شدند، گرچه اصلی ترین جوایز امسال را فیلم آرتیست شکار کرد.

در هشتاد و چهارمین دوره اسکار رابرت ریچاردسون اسکار بهترین فیلمبرداری را برای فیلم هوگو به خانه برد. اسکار بهترین طراحی نیز صحنه به فیلم هوگو رسید. جوایز این بخش را تام هنکس بازیگر سرشناس آمریکایی اعلام کرد.

هوگو همچنین جوایز بهترین تدوین صدا و ترکیب صدا را از آن خود کرد و نیز جایزه بهترین جلوه های ویژه را به خود اختصاص داد.

گرچه این فیلم در در رشته بهترین کارگردانی نیز نامزد بود، این جایزه را از آن خود نکرد و به این ترتیب اسکار بهترین کارگردانی در دستان میشل هازاناویسیوس برای آرتیست تعلق گرفت.

کامرون دیاز و جنیفر لوپز برای اعلام جایزه بهترین طراحی لباس به روی صحنه رفتند و اسکار این رشته به مارک بریتس برای فیلم آرتیست (هنرمند) رسید.

همچنین فیلم بانوی آهنین نیز اسکار بهترین طراحی چهره را از آن خود کرد.

اسکار بهترین تدوین به فیلم دختری با خالکوبی اژدها رسید و گوئینت پالترو و رابرت دوانی جونیور اسکار بهترین فیلم مستند بلند را به سازندگان مستند «شکست نخورده» دادند.

جایزه بهترین انیمیشن نیز در این دوره از اسکار به فیلم رنگو رسید و اسکار بهترین انیمیشن کوتاه به انیمیشن کتاب های عالی پرواز آقای موریس لس مور تعلق گرفت.

اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه به فیلم «آبروداری» تعلق گرفت و فیلم «کنار دریا» نیز اسکار بهترین فیلم کوتاه را به خود اختصاص داد.

جوایز بازیگری

در شب مراسم اسکار هشتاد و چهارم، مریل استریپ افتخاری دیگر را به گنجینه افتخاراتش اضافه کرد و این بار برای حضور در بانوی آهنین، اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را ربود.

در میان جوایز بازیگری این دوره اسکار، جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد به ژان دوژاردن برای فیلم آرتیست رسید.

جایزه بهترین بازیگر نقش دوم مرد را هم کریستوفر پلامر برای فیلم مبتدی ها دریافت کرد و اسکار نقش دوم زن نیز به اکتاویا اسپنسر برای فیلم خدمتکار رسید.

موسیقی متن

در اسکار هشتاد و چهارم، فیلم آرتیست جایزه دیگری را در رشته بهترین موسیقی غیراقتباسی از آن خود کرد و جایزه بهترین آواز غیر اقتباسی نیز به برد مک کنزی برای انیمیشن جیکو و ریتا تعلق گرفت.

.....

جدایی نادر از سیمین در اسکار تاریخ ساز شد

بی بی سی: فیلم جدایی نادر از سیمین جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان اسکار را از آن خود کرد. اصغر فرهادی کارگردان و نویسنده این فیلم جایزه خود را از ساندرا بولاک دریافت کرد.

این نخستین بار است که فیلمی ایرانی در مراسم اسکار به جایزه ای دست می یابد.

این فیلم به کارگردانی اصغر فرهادی در دو رشته بهترین فیلم زبان خارجی و بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی در هشتاد و چهارمین دوره جوایز آکادمی اسکار نامزد دریافت این جایزه شده بود.

آقای فرهادی در هنگام دریافت جایزه اش گفت: "سرزمین من فرهنگ کهن و غنی دارد که زیر غبار سنگین سیاست مخفی شده است. جایزه ام را به مردمم تقدیم می کنم. مردمی که مخالف خشونت هستند و با تمدن ها و فرهنگ های دیگر سر سازگاری دارند."

پیش از این هم فیلم بچه های آسمان به کارگردانی مجید مجیدی از ایران نامزد دریافت جایزه اسکار شده بود اما موفق نشده بود این جایزه را از آن خود کند.

در مراسم اسکار سال ۲۰۱۲ که یکشنبه ۲۶ فوریه در سالن کداک تیاتر در هالیوود آغاز شد و تا حدود پنج ساعت بعد ادامه داشت، فیلم هیوگو به کارگردانی مارتین اسکورسیزی و آرتیست به کارگردانی میشل آزاناویسیوس هر کدام با بردن پنج جایزه بیشترین تعداد جایزه های اسکار امسال را به خود اختصاص دادند.

فیلم هیوگو پنج جایزه فیلمبرداری، کارگردانی هنری، صدابرداری، تدوین صدا و جلوه های ویژه را از آن خود کرد.

آرتیست به کارگردانی میشل آزاناویسیوس نیز جایزه بهترین فیلم، بهترین طراحی لباس، بهترین موسیقی، بهترین هنرپیشه نقش اول مرد و بهترین کارگردانی را برد.

مریل استریپ براب بار سوم جایزه اسکار را به دست آورد. او آخرین بار سی سال پیش این جایزه را برده بود. مریل استریپ این جایزه را برای بازی در نقش مارگرت تاچر، نخست وزیر پیشین بریتانیا در فیلم بانوی آهنین گرفت.

در مراسم اهدای هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن به اکتاویا اسپنسر برای فیلم خدمتکاران رسید. کریستوفر پلامر هم جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای فیلم تازه واردها از آن خود کرد. جایزه اسکار بهترین کارگردانی به میشل آزاناویسیوس برای کارگردانی فیلم آرتیست اهدا شد.

....

"جدایی نادر از سیمین" اسکار گرفت

فیلم "جدایی نادر از سیمین" به کارگردانی اصغر فرهادی اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را از آن خود کرد. آقای فرهادی سخنان خود را با "سلام به مردم خوب سرزمینم" آغاز کرد و با استقبال گرم حاضران روبرو شد.

دویچه وله :در هشتاد و چهارمین مراسم اسکار که روز یکشنبه (۲۶ فوریه/ ۷ اسفند− به وقت محلی) برگزار شد، اصغر فرهادی، کارگردان ایرانی، اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان را برای فیلم "جدایی نادر از سیمین" دریافت کرد. این جایزه از سوی ساندرا بولاک به اصغر فرهادی اهدا شد.

این برای نخستین بار است که فیلمی از ایران برنده جایزه اسکار می‌شود. سارینا فرهادی، پیمان معادی و لیلا حاتمی، بازیگران این فیلم در این مراسم حضور دارند.

اصغر فرهادی در پیام تشکر خود این جایزه را به مردم ایران تقدیم کرد و گفت: «هم‌اینک بسیاری از ایرانیان در سراسر جهان ما را تماشا می‌کنند و می‌توانم تصور می‌کنم که بسیار شاد هستند. در زمانی که جنگ، ارعاب و تهدید میان سیاستمداران رد و بدل می‌شود، نام کشورشان، ایران، اینجا به واسطه فرهنگ غنی، پرشکوه و کهنی به میان می‌آید که در زیر غبار سنگین سیاست مخفی شده است.»

آقای فرهادی همچنین افزود: «من با غرور این جایزه را به مردم کشورم اهدا می‌کنم؛ مردمی که به تمامی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام می‌گذارند و با دشمنی و خشونت مخالف هستند.»

آقای فرهادی همچنین در شاخه بهترین فیلم‌نامه تألیفی نیز نامزد دریافت جایزه اسکار شده بود. در این بخش جایزه اسکار به وودی آلن برای فیلم "نیمه شب در پاریس" تعلق گرفت.

گزارش مراسم اسکار به همراه اسامی دیگر برندگان به مرور تکمیل می‌شود.

نخستین اسکار سینمای ایران برای "یک جدایی"

"جدایی نادر از سیمین" از افتخارآورترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران در عرصه بین‌المللی بوده است. جایزه خرس طلایی جشنواره سینمایی برلیناله در سال ۲۰۱۱ آغازگر موج موفقیت این فیلم در خارج از کشور بود و پس از آن داستان این جدایی در بیشتر جشنواره‌های خارجی نگاه‌های تحسین‌گر منتقدان را نصیب خود ساخت.

فیلم اصغر فرهادی در حالی برای دریافت جایزه اسکار در شاخه "بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان" نامزد شده بود که پیش‌ از آن توانسته بود جایزه معتبر گلدن گلوب را در همین شاخه برای کارگردانش به ارمغان آورد و به این ترتیب به عنوان نخستین فیلم تاریخ سینمای ایران که موفق به دریافت این گوی طلایی شده، لقب بگیرد.

در حالی که بیش‌تر منتقدان سینمایی نامزد شدن این فیلم را برای دریافت اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان از پیش محتمل می‌دانستند، آکادمی اسکار در اقدامی غیرقابل پیش‌بینی نام اصغر فرهادی را همچنین در بخش "بهترین فیلم‌نامه تألیفی" در کنار نام‌های پرآوازه‌ی دیگری همچون وودی آلن و میشل هازاناویسیوس قرار داد.

ستاره اقبال این جدایی تا چند روز مانده به برگزاری اسکار همچنان پرفروغ بود. جایزه بهترین فیلم خارجی جشنواره فیلم‌های مستقل آمریکا و همچنین جشنواره سینمایی "سزار" در فرانسه آخرین جوایزی بودند که اصغر فرهادی را پیش از مراسم اسکار به روی صحنه فرا خواندند.

راه پر مشقت یک جدایی در آغاز

هر چند پس از دریافت جایزه گلدن گلوب شماری از چهره‌های مسئول از جمله جواد شمقدری، معاون امور سینمایی وزارت ارشاد، با فرستادن پیام این موفقیت را به اصغر فرهادی تبریک گفتند، اما "جدایی نادر از سیمین" برای رسیدن به سرانجامی "خوش" و ایستادن در جایگاهی که در شب اسکار چشم‌های مشتاق بسیاری از ایرانیان به آن خیره بود، راه پرمشقتی را در مرزهای جمهوری اسلامی پشت سر گذاشت.

مجوز ساخت این فیلم در سال ۱۳۸۹ از سوی وزارت ارشاد در میانه‌ی فیلمبرداری لغو شد. در آن زمان آقای شمقدری با انتشار این خبر دلیل این اقدام را سخنان اصغر فرهادی در مراسم جشن خانه سینما معرفی کرده بود.

آقای فرهادی در سخنان خود در این مراسم به هنگام دریافت تندیس بهترین کارگردانی آرزو کرده بود که شرایطی پیش آید تا گلشیفته فراهانی به ایران بازگردد و بهرام بیضایی، محسن مخلباف، جعفر پناهی و امیر نادری بتوانند دوباره در ایران فیلم بسازند.

روزنامه‌های محافظه‌کار در واکنش به این امر، سخنان اصغر فرهادی به ویژه در مورد جعفر پناهی را به "سیاه‌نمایی" تعبیر کرده و به ویژه روزنامه "کیهان" از وی به عنوان "کارگردانی هتاک" نام برد.

پس از لغو پروانه ساخت "جدایی نادر از سیمین" آقای فرهادی در گفت‌وگویی با خبرگزاری ایسنا با عنوان اینکه "تنها قصد نجات این فیلم" را دارد، اظهار داشت که سخنانش در این مراسم "هم بد نقل قول و هم بد تعبیر شده" است. پس از ادای این توضیحات، مسئولان وزارت ارشاد اعلام کردند که مانعی برای ادامه ساخت این فیلم وجود ندارد.

یکشنبه شب به وقت محلی در حالی نام ایران در سالن اجرای مراسم اسکار به صدا درآمد که سینمای این کشور به دلیل سوء مدیریت، بی‌مهری و نگاه قهرآلود مسئولان جمهوری اسلامی در حال سپری کردن دوران سختی است و با شرایط فعلی چشم‌انداز آینده آن نیز نویدبخش روزهای خوشی را نمی‌دهد.

حال باید دید که آیا این جدایی پر افتخار می‌تواند کمی باعث تغییر نگاه و رویکرد مسئولان دولتی به سینما و دست‌اندرکاران آن شود و کام تلخ سینمای ایران را پس از مدت‌ها دست‌کم اندکی شیرین کند؟

شعار نویسی علیه رژیم و انتخابات فرمایشی

2012-02-26T09:36:00.000-08:00

من رای نمی دهم

دایره حمله نظامی به ایران روز به روز تنگ تر می شود

2012-02-26T09:22:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:همان گونه که رژیم ایران در گذشته با دشنام دادن به صدام و آل سعود عربستان و گروگان گیری دیپلمات آمریکایی زمینه را برای حمله عراق به ایران آماده کرد، هم اکنون نیز با ادامه پروژه انرژی هسته ای و تهدید به نابودی اسرائیل، آمریکا و اسرائیل و کشورهای اروپایی را تشویق و آماده به حمله ایران می کند. نقشه کشتن سفیر عربستان و اسرائیل سال گذشته در آمریکا، و بمب گذاری چند هفته پیش برای دیپلمات های اسرائیل در دو کشور ، گرجستان و هند، نه تنها اعلام جنگ به اسرائیل، بلکه به همه جهانیان است.

در مورد تایلند گویا نقشه شوم ایران از دو کشور گرجستان و هند بدتر بوده، و آن کشتن ایهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل در حال بازدید از سنگاپور و تایلند بوده است. این نقشه شیطانی رژیم اسلامی به دلیل حرکت چند ساعت زودتر ایهود باراک از بانکوک، نافرجام ماند و هدف رژیم ایران نقش بر آب شد.

در جریان جنگ ایران و عراق دیدیم که صدام از کمک های همه جانبه کشورهای عربی و اروپایی برخوردار بود. اسرائیل نیز بی تردید در یورش به ایران از پشتیبانی و حمایت مادی و معنوی بیشتر کشورهای اروپایی و آمریکا و رژیم های عربی برخوردار خواهد بود. در حقیقت می توان گفت که جنگ کشورهای غربی با رژیم ایران، جنگ گرگ با روباه است. کارگرگ دریدن و پاره کردن، و کار روباه، مکر و حیله نشان دادن، تظاهر و خودنمایی کردن، و فرار کردن است. پیامد و نتیجه این گونه حملات یا ویرانی کامل است، و یا آن که گرگ می ماند و ملت گوسفند شده ایران.

در حمله کشورهای غربی و اسرائیل به ایران، هیچگونه دوستی، انسانیت، صلح دوستی، و خدمت به بشر دیده نمی شود. این حمله نه دلیل آن دارد که رژیم ایران ۳۳ سال به قصابی مردم ایران پرداخته است، نه به دلیل آن که ۳۵ میلیون از جمعیت ایران راکه بانوانباشند در لحاف و پتو پیچانده، شده، و هرگونه تلاش و کوششی از آنان گرفته می شود، نه به دلیل آن که چند گله آخوند شکمباره زنباره به جان مردم و کشور افتاده اند، مملکت را چپاول و غارت و به روسپی خانه ای تبدیل نموده اند، و نه به دلیل سلاخی و کشتار مرگبار درون هزار هزار زندان در هر شهر و بخش مملکت است. بلکه به دلیل آن که غیر از آن، امکان دارد از تصاحب همیشگی ثروت بیکران نفت خاورمیانه محروم بمانند.

اگر تنها هدف کشورهای باختری دفاع از قوانین حفظ حقوق بشر و پاسداری از کرامت انسانی است، می توانند با نشانه گیری دقیق، و با دقت چند سانتیمتر مرکز سپاه پاسداران، و خامنه ای را بمباران کرده، بدون آن که به مملکت آسیبی رسد شر حکومت جنایتکار و تروریست بین الملی را از سر مردم ایران و جهانیان کوتاه کنند. آنگاه ارزش چند میلیارد دلاری بمب های رها شده را از مردم ایران دریافت کنند، و با دولت های مردمی آینده، روابط دوستی و بازرگانی پسندیده ای داشته باشند.

ولی هدف ها این نیست. هدف از هرحمله نظامی، ویرانی کامل کشور، در دست گرفتن اقتصاد و سیاست آن برای یک و یا دو سده دیگر، و دریافت دهها برابر غرامت هزینه پرداخت شده برای حمله نظامی است. آخر گفته اند که چشیده خوار بدتر از میراث خوار است. کشورهای غربی که سالیانی دراز، نفت یعنی طلای سیاه خدادادی منطقه خاورمیانه را با تطمیع و رشوه دادن به چند عرب مفتخور و از خدا بی خبر، به یغما برده اند، حال نیز نمی توانند از این ثروت باد آورده چشم پوشی کنند.

این نکته را نیز می توان افزود که عرب ها نیز دشمنی و کینه توزی دیرینه با ایران و ایرانی دارند، و هنوز هم ایران را حیاط خلوت کشورهای خود می دانند. در این همدستی برای حمله به ایران، حاکمان عربستان سعودی و احتمالاً قطر، پیشتاز دیگرانند و از هر حاتم بخشی در این راه کوتای نخواهند نمود.

یورش بی مناسبت و بی دلیل آنان به عراق، افغانستان، و لیبی به چه دلیل بوده است؟. آیا برای آزادی مردم ؟، آیا برای دفاع از حیثیت و کرامت انسانی در این کشورها؟، و یا برای از میان بردن حکومت های خودکامه و دیکتاتور؟. پاسخ اینست که برای هیچکدام .بلکه باید گفت که حمله آمریکا و کشورهای اروپایی که در رأس آن کشور متجاوز و سلطه گر انگلستان بود، بیشتر برای دستیبابی کامل به نفت، با بهای ارزان و ایجاد شغل و کار و رونق دادن به کارخانه ها و شرکت های در حال ورشکسته شدن کشورشان بوده است.

دیگر این که آمریکا و انگلیس در این حمله های نظامی، به طور غیر مستقیم اقتصاد و سیاست کشورهای عراق، افغانستان، و لیبی را برای مدت دست کم ۱۵ سال دیگر در دست گرفتند. همان سیاستی که آمریکا و هم پیمان هایش سه دهه پیش بر آن شدند تا کمربند سبزی گرداگرد کشورهای چین و روسیه به وجود آورند تا سد راه پیشروی آنان باشند. بر این اساس، نخست راه را برای آمدن خمینی به ایران بازکردند، سپس گروه تروریست القاعده را در افغانستان پرورش دادند که امروزه بلای جان مردم آن سامان است، و آنگاه پس از یورش به سه کشور نام برده، حاکمانی از خود آنهم با رژیم اسلامی در عراق و افغانستان به کار گماردند.

تنها عاملی که می تواند جلو این تهاجم و حمله نظامی را در شرایط کنونی بگیرد، رویارویی و مخالفت روسیه و چین است. این دوکشور نیز مانند آمریکا و انگلیس توسعه طلب و استثمار گرند و نمی خواهند دامن نفوذ کشورهای غربی که هم اکنون به عراق، افغانستان، و تا حدودی به کشورهای آسیای شمالی رسیده، از آن هم بیشتر شود.

نکته پایانی این که؛ تا پیش از انقلاب ایران و تجاوز آمریکا و اروپا به عراق ولیبی، مردمان این دو کشور و مردم ایران، دارای آزادی های اجتماعی، و شغلی بودند، و راه ترقی و پیشرفت برای همگان باز و آسان بود. ولی هم اکنون، هرسه کشور در چنبره قوانین ضد انسانی اسلام و در چنگ اسلام گرایان اسیر و گرفتار است. همچنان که مردم تونس و مصر آزادی های فردی و اجتماعی خود را از دست دادنه اند، و در دام قوانین انسان ستیز شریعت اسلامی گرفتار شده اند. اینها همه سیاست کثیف استثمارگرانه دولت های غربی است که در راس آنان بریتانیای کبیر قرار گرفته است.

این ویدیو نشان می دهد که چنانچه حمله نظامی صورت گیرد، چه فجایعی صورت می گیرد، و چه ویرانی و خون ریزی به وجود می آید؟.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=nJzHVVGrCs0

نوشته :سیروس پارسا

فیلم؛ با صدای بلند بگو: دیگر به ایران نمی ‌آیم!

2012-02-18T01:29:00.000-08:00

وبلاگ mollah.blogspot

به عده‌ای از پناه جویان افغان که از کشورشان وارد ام القرای اسلامی شده‌اند دستور میدهند که با دو دست محکم بزنید توی سر خودتان و با صدای بلند بگویید: دیگر به ایران نمی‌آییم!

واقعا آدم نمی‌داند از شرمساری چه بگوید. فرض کنید همین رفتار را اروپایی‌ها و یا کانادایی‌ها و امریکایی‌ها با ما ایرانی‌های فراری از مملکت‌ با ما میکردند. واقعا چه حس و حالی به آدم دست میدهد؟

این عوضی‌های عوامل جمهوری اسلامی آنچنان چهره زشت و وحشی از ایران و ایرانی ساخته و می‌سازند که در آینده جبران آن بسیار مشکل و شاید غیر ممکن خواهد بود.

ایرانیان ملتی بودند که کوروش به پناه جویان یهودی کمک کرد و با آنها نهایت احترام و رفتار انسانی را روا داشت و اکنون حکومتی بر این مملکت حاکم است که با همسایگان و هم کیش‌شان خود چنین رفتار غیر اخلاقی و غیرانسانی را انجام میدهد.

http://www.youtube.com/watch?v=MEcYzp4fi9o

خاوری در ناز و نعمت در کانادا، ملک پور پای چوبه دار

2012-02-18T01:25:00.000-08:00

ایران پرس نیوز
وبلاگ حرفهایی از ته دل

خاوری چپاولگر درناز ونعمت درکانادا، سعید ملک پور نگون بخت پای چوبه دار!

عجب دنیای کثیفی داریم. حقیقتا کثیف !این طرف دنیا محمودرضا خاوری با میلیونها دلاری که از سرمایه ملت ایران بالا کشیده با خانواده اش به عیش و عشرت مشغول است . آن طرف دنیا جوانی که همه گناهش مشارکت درراه اندازی یک سایت بوده است باید برود بالای چوبه دار! خاوری تنفر انگیز و دزد بیت المال باید راست راست درکانادا راه برود و کسی هم به او نگوید بالای چشمش ابرو.آخر این جوان نگون بخت چه کرده که باید اعدام شود؟دزدی کرده ؟آدم کشته ؟ مرده شور خودتان و این مجازات اسلامی تان را ببرد که کثافت از سروروتان می بارد.

باید لعنت کرد به این قانون مجازات اسلامی تان که خاوری چپاولگر درنازو نعمت درآن طرف دنیا است و سعید ملک پوردرانتظار چوبه دار!

دولت کانادا چون آقای خاوری گذرنامه کانادایی و میلیونها دلار پول دارد از گل کمتر به وی نمی گوید ولی چون سعید ملک پور هنوز سیتی زن نشده است کاری برایش نمی کند و باید برود بالای چوبه دار.واقعا که عجب دنیای کثیفی!

عکس، خوشگذرانی بمبگذاران خامنه ای در بانکوک قبل از عملیات نافرجام

2012-02-18T01:15:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:در این عکس دو زن روسپی تایلندی با سه ایرانی مظنون در رستوران پاتایا در بانکوک دیده می شوند. مسعود صادق زاده در سمت چپ که زنی با لباس سیاه را در آغوش دارد، پس از انفجار در مالزی هنگامی که تلاش می کرد به ایران بازگردد دستگیر شد. محمد خزائی که در کنار زن دیگر نشسته قبل از پرواز به تهران در فرودگاه بانکوک دستگیر شد و سعید مرادی در سمت راست نیز پس از آنکه تلاش کرد با نارنجک پلیس را هدف قرار دهد، نارنجک منفجر و هر دو پایش را از دست داد.

خمینی جنایتکار

2012-02-18T01:14:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:قابل توجه حسرت بدلان «دوران طلایی امام »

گفته های خمینی گور به گور شده در تهران و قم

1-"آنهایی که فریاد می‌زنند باید دموکراسی باشد، این‌ها مسیرشان غلط است. مسیر ما مسیر نفت نیست. ملی کردن نفت پیش ما مطرح نیست.ما اسلام می‌خواهیم."

2-"در انقلابی که در ایران حاصل شد در سرتاسر این مملکت فریاد مردم این بود که ما اسلام می‌خواهیم. این مردم قیام نکردند که مملکتشان دمکراسی باشد."

3-"به آنها که از دموکراسی حرف میزنند گوش ندهید. آنها با اسلام مخالفند. میخواهند ملت را از مسیر خودش منحرف کنند. ما قلم های مسموم، آنهایی را که صحبت ملی و دمکراتیک و اینها را می‌کنند می‌شکنیم."

4-"آن‌هایی که به اسم دموکراسی، با اسم دمکرات می‌خواهند مملکت را به فساد و تباهی بکشند، این‌ها باید سرکوب شوند. ملت آن‌ها را سرکوب خواهد کرد. کاری نکنید که باب غضب باز شود."

5-"شما روشنفکر هستید و آزادی همه چیز، از جمله آزادی فحشا را می‌خواهید. یک نحو آزادی می‌خواهید که جوانان ما را فاسد کند.ما می‌خواهیم مملکت را حفظ کنیم و حفظ مملکت به آن آزادی که شما می‌گویید نیست. این آزادی مملکت را بر باد می دهد. این آزادی که شما می‌خواهید، آزادی دیکته شده است."

6-"من انقلابي نيستم. اگر ما انقلابي بوديم اجازه نمي‌داديم اينها اظهار وجود كنند. تمام احزاب را ممنوع اعلام مي‌كرديم، تمام جبهه‌ها را ممنوع اعلام مي‌كرديم و يك حزب و آن حزب الله، حزب مستضعفين تشكيل مي‌داديم و من توبه مي‌كنم از اين اشتباهي كه كردم."

7-"یک نفر آدمی که یک مملکت یا گروه را فساد می‌کند، قابل اصلاح نیست. این را باید برای تهذیب جامعه نابود کرد . این غده سرطانی را باید از جامعه دور کرد و دور کردنش هم به این است که اعدامش کنند."

8-"یکی از این‌ها آمده بود گریه می‌کرد که چرا بعضی از این‌ها را می‌کشند! این‌ها باز توجه ندارند که اسلام در عین حال که تربیت است، یک مکتب تربیت است... اگر ما بخواهیم مسامحه کنیم در قضاوت ، تا آخر گرفتار هستیم. ما با هیچ‌کس قوم و خویشی نداریم . ما مطیع اسلام هستیم و احکام اسلام را می‌خواهیم جاری کنیم."

9-"ما دیگر نمي‌توانيم آن آزادی را که قبلاٌ دادیم بدهیم و نمی‌توانیم بگذاریم این احزاب کار خودشان را ادامه بدهند. ما شرعاَ نمی‌توانیم مهلت بدهیم. شرعاَ جایز نیست که مهلت بدهیم. ما آزادی دادیم و خطا کردیم. به این حیوانات درنده نمی‌توانیم با ملایمت رفتار بکنیم. دیگر نمی‌گذاریم هیچ نوشته‌ای از این‌ها در هیچ جای مملکت پخش شود. تمام نوشته‌هایشان از بین می‌بریم. با این‌ها باید با شدت رفتار کرد و با شدت رفتار خواهیم کرد."

10-"این جنایتکارها که در بازداشت هستند متهم نیستند، بلکه جرمشان محرز است؛ باید فقط هویت آنها را ثابت کرد و بعد آنها را کشت. اصلاً احتیاج به محاکمه آنها نیست. هیچگونه ترحمی درمورد آنها مورد ندارد. اگر ما اينها را نكشيم، هر يكی شان كه بيايد بيرون ميرود آدم مي‌كشد. با چند سال زندان كار درست نمي‌شود.اين عواطف بچه گانه را كنار بگذاريد."

http://www.youtube.com/watch?v=m7gJvLKl--s

خمینی دجال :اینها می خواهند که ما به ۱۴۰۰ سال پیش برنگردیم

http://www.youtube.com/watch?v=mbDaaw5b8dw

اخبار اعتراضات مردمی 25بهمن ماه 1390

2012-02-15T00:52:00.001-08:00

فیلم؛ حضور مردم در پیاده روها حوالی میدان انقلاب

فیلم؛ حضور نیروهای امنیتی در میدان انقلاب ۲۵ بهمن

تهران؛ شعار مرگ بر دیکتاتور و شلیک گاز اشک آور

به گزارش خبرگزاری هرانا، تجمعات پراکنده ای در حوالی میدان آزادی شکل گرفته و نیروهای امنیتی مستقر در این محل با ضرب و شتم معترضان با آنها درگیر شده اند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، لحظاتی پیش بر اساس گزارشات شاهدان عینی نیروهای امنیتی و انتظامی با باتوم به شهروندان در پیاده رو ها حمله ور شده و اقدام به ضرب و شتم ایشان کردند.

در این درگیری های پراکنده جمعی از شهروندان معترض با سر دادن شعار مرگ بر دیکتاتور به مقابله با اقدامات خشونت آمیز این نیروها پرداختند.

بر اساس این گزارش نیروهای امنیتی برای متفرق کردن مردم اقدام به شلیک گاز اشک آور به سمت تجمع کنندگان کردند.

این در حالیست که مبنای راهپیمایی امروز بر اساس فرخوان معترضان و منتقدین "راهپیمایی سکوت" بوده است.

هم چنین بنا برگزارشات دیگر چند تن از رهگذاران در میدان انقلاب از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند در این منطقه درگیری گزارش نشده است.

خیابان شیراز، تحت طاووس و وزارت کشور نیز حضورنیروهای امنیتی چشمگیر گزارش شده است، بر اساس این گزارش در مقابل ساختمان وزارت کشور نیروهای ضد شورش در داخل چندین اتوبوس مشاهده شده اند.

25 بهمن؛ حکومت نظامی اعلام نشده در مشهد

سایت کلمه: در پی فراخوان سبزهای مشهد برای راهپیمایی سکوت در روز بیست و پنجم بهمن فضای امنیتی و شبیه حکومت نظامی در خیابانها و میادین اصلی مشهد حاکم شده است.‏

از ظهر امروز (سه شنبه) نیروهای یگان ویژه، انتظامی و لباس شخصی به طرز مشهودی در خیابان های وکیل آباد، سجاد، راهنمایی و به ویژه خیابان احمدآباد مستقر شده اند.

همچنین در پی فراخوان طرح ترافیک سبز در خیابان احمدآباد، تعداد زیادی از خودروهای راهنمایی و رانندگی در این مسیر و میادین و خیابان های اطراف مستقر شده اند و از توقف خودروها ممانعت می کنند.

از دیگر تفاوت های این روز حضور نیروهای امنیتی و گشت زنی با اتوبیل های پلاک شخصی در مسیر راهپیمایی است. سرنشینان این خودروها در ترافیک بین اتومبیل ها حرکت میکنند و خودروهایی که چند جوان در آن میباشند را متوقف کرده و با پرسش و پاسخ و تهدید به خارج شدن از مسیر خیابان احمد آباد مجبور میکنند. برخی از مغازه های مسیر خیابان احمد آباد از ظهر بسته شده اند.‏

خبرنگار کلمه گزارش داده که از ساعت حدود ۴ عصر مردم در حال قدم زدن در پیداه رو ها بودند و اندک اندک به جمعیت مردم افزوده میشد. تا لحظه تنظیم خبر هیچگونه درگیری یا برخوردی بین مردم و نیروهای انتظامی روی نداده است و فقط نیروهای امنیتی از ایستادن و جمع شدن مردم جلوگیری میکنند.‏

***

حدود ساعت هشت شب ماموران یگان ویژه در سه راه راهنمایی مشهد دست کم ۵ جوان را بازداشت کردند و با ون های نیروی انتظامی به بازداشتگاه های این نیرو منتقل کردند.‏

همچنین تعدادی دیگر از مردم در تقاطع طالقانی خیابان احمد آباد بازداشت شدند. شاهدان عینی از بازداشت دست کم ۱۰ معترض در مشهد خبر میدهند.‏ گفته میشود همه بازداشت شدگان به بازداشتگاه کلانتری ناجا واقع در خیابان رضا شهر منتقل شده اند.‏

همزمان با افزایش حضور آرام مردم در پیاده روهای خیابان احمدآباد و ایجاد ترافیک سنگین در این خیابان، ده ها موتورسوار نیروهای یگان ویژه موسوم به نوپو مجهز به اسلحه های ساچمه ای و گاز اشک آور، از بین خودروهای مردم حرکت میکردند و مانور وحشت میدادند.‏ این موتورسوار ها مرتب از تقاطع های مختلف خیابان احمد آباد به تقاطع دیگری که حضور جمعیت بیشتر بود حرکت میکردند و مانع از شکلگیری جمع های گسترده مردم میشدند.‏

ترافیک شدید مردم در خیابان احمد آباد عملا امکان رفت و آمد سریع خودروهای پلیس و یگان ویژه را از بین برده بود.‏

حضور گسترده نیروهای امنیتی، یگان ویژه و پلیس در خیابان های اصلی مشهد تا ساعت هشت و نیم شب کاملا مشهود بود.‏

ایجاد فضایی شبیه حکومت نظامی در بسیاری از خیابان های مشهد باعث شد که بسیاری از مردم درباره اعتراضات مسالمت آمیز سبزها و ترس حکومت از آن و وجود اعتراضات بالقوه و بالفعل با هم صحبت کنند.‏

اعتراض آرام، همراه با سکوت و کم هزینه مردم و پادگانی کردن خیابان های مشهد از ترس اعتراضات مردمی، سند دیگری از زنده و پویا بودن جنبش سبز در مشهد و وجود اعتراضات پیدا و پنهان گسترده در سطح مردم حکایت دارد.‏

سکوت محافظه‌کاران درباره وضعیت نظامی تهران

سایت دیگربان: مقام‌های جمهوری اسلامی و رسانه‌های محافظه‌کار درباره علت حضور گسترده نیرو‌های امنیتی در خیابان‌های مرکزی شهر تهران سکوت اختیار کرده‌اند.

براساس گزارش‌ها٬ روز سه‌شنبه (۲۵ بهمن) در خیابان‌های مرکزی شهر تهران نیرو‌های فراوانی از گارد ویژه و گروه‌هایی از موتور سواران لباس شخصی به منظور سرکوب مردم معترض مستقر شده‌اند.

غلامحسین محسنی اژه‌ای٬ دادستان کل کشور که روز گذشته (دوشنبه ۲۴ بهمن) پیشاپیش این حضور اعتراضی را به «خرید شب عید مردم» تعبیر کرده بود٬ تاکنون درباره علت حضور نیرو‌های گارد ویژه برای مقابله با «خرید شب عید مردم» توضیحی ارائه نکرده است.

تمام رسانه‌های محافظه‌کار نیز همچون مقام‌های امنیتی و قضایی در خصوص امنیتی شدن فضای شهر تهران و حضور معترضان در بخش‌هایی از این شهر سکوت اختیار کرده‌اند.

این رسانه‌ها پیش‌تر به هنگام راهپیمایی حامیان موسوی و کروبی با انتشار گزارش‌هایی غیر واقعی٬ تلاش می‌کردند اوضاع شهرها را عادی توصیف کنند.

به نظر می‌رسد مقام‌های جمهوری اسلامی و رسانه‌های همسو با آنها تصمیم گرفته‌اند در آستانه برگزاری انتخابات مجلس نهم در این خصوص از اظهارنظر و انتشار گزارش خودداری کنند.

آنها تلاش می‌کنند تا فضای سیاسی ایران به فاصله ۱۷ روز مانده به برگزاری انتخابات را آرام نشان داده و همه چیز را آماده برگزاری نهمین دوره انتخابات مجلس نشان دهند.

این مقام‌ها و رسانه‌ها در عین حال تلاش می‌کنند در خصوص حضور گسترده نیرو‌های امنیتی و نظامی در خیابان‌های شهر تهران تصویر٬ گزارش و خبری منتشر نشود.

تشدید فضای امنیتی در کرمانشاه، اصفهان و اهواز

خبرگزاری هرانا – امروز مصادف با ۲۵ بهمن ماه و در پی فراخوان گروه های مخالف حکومت فضای امنیتی در شهرهای اصفهان، کرمانشاه و اهواز نیز محسوس بوده است.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، در شهر کرماشاه از سر خیابان نوبهار تا برق ماموران امنیتی حضور پررنگی داشتند و در صورت ایستادن شهروندان با تذکر ایشان مواجه میشدند.

هم چنین بر اساس گزارشات رسیده از اصفهان نیز از پل فلزی تا پل فردوسی حضور ماموران امنیتی چشمگیر بوده است به طوری که در هر فاصله ۳۰ متری ۴ مامور نیروی انتظامی و امنیتی مشاهده شده است.

گزارشات رسیده از اهواز نیز حاکی از حضور چشمگیر نیروهای امنیتی در خیابان ها و میادین اصلی بوده است که این روز را از روزهای عادی متمایز می کرد.

گفتنی است، با تاریکی هوا حضور نیروهای امنیتی نیز در این شهر ها کاهش یافته است.

دستگیری گسترده مردم در تظاهرات سکوت

خبرنگار ما از تهران: با وجود تدابیر شدید امنیتی دهها هزار نفر از مردم در اعتراض به حکومت عصر سه شنبه در خیابان ها حاضر شدند و در سکوت تظاهرات کردند. مسیرهای انقلاب تا آزادی بیشترین حضور مردم را به خود می دید. با این وجود دستگیری های گسترده و حضور گارد ویژه پلیس و لشگری از لباس شخصی ها نشان داد که حکومت تا چه اندازه لرزان شده است.

امروز دستگیری های گسترده ای نیز صورت گرفت. در تقاطع خیابان اسکندری آزادی سیلوی شرکت صنعتی دژپاد محلی برای برای نگه داشتن دستگیر شدگان بود. حوالی ساعت 17:20 سه نفر توسط نیروهای لباس شخصی دستگیر و به داخل سلو انداخته شدند. تقاطع توحید و خیابان آزادی جمعیت آنقدر زیاد شد که گارد ویژه به خشونت سعی در پراکنده نمودن مردم داشت و 5 نفر نیز در این محل دستگیر و توسط ون های سفید رنگ وزارت اطلاعات به مناطق نامعلوم منتقل شدند.

در خیابان طالقانی نیز 5 دختر و پسر توسط لباس شخصی ها دستگیر شدند و طبق اخبار رسیده تا ساعت 19 نزدیک به 20 نفر در تظاهرات دستگیر شدند.

امروز در هر یک از ایستگاه های اتوبوس بی آر تی دو نفر از پرسنل نیروی انتظامی مستقر شده بودند.

در میدان انقلاب و مقابل دانشگاه تهران نیروهای بسیج از مردم فیلم و عکس می گرفتند.

کلیه مغازه های خیابان انقلاب از ساعت 17 تعطیل شد.

استقرار نیروی انتظامی و لباس شخصی ها در تهران آنقدر گسترده بود که تا فلکه چهارم تهرانپارس و هفت حوض حضور داشتند.

ایمیل شرکت کنندگان در تظاهرات امروز تهران

از 5:15 تا 7 حدفاصل کالج تا جمالزاده رو رفتم و برگشتم

جمعیت به شدت زیاد بود

ملت با درود به شرفت به هم روحیه می دادن. برای این داستان امروز اومده بودن

3 تا اتوبوس ادم رو یک ساعت پیش حدفاصل انقلاب تا پل کالج بازداشت کردن

فضا هم به شدت امنیتی بوده

لباس شخصی ها بشدت زیاد بودن با شکل و شمایل جدید و

ریختن تو مردم و دستنبد می زدن به میله های دانشگاه تهران

درگيری جوانان و نيروهای سرکوبگر در تهران

خبرهای رسيده از تهران حاکی است که در چهار راه کالج بين جوانان و نيروهای سرکوبگر درگيری روی داده است. در خيابان تخت طاوس نیز جوانان معترض شعار مرگ بر ديکتاتور سر داده اند و در خيابان ولیعصر هم تجمع بزرگی شکل گرفته است.

خبرگزاری فرانسه به نقل از شاهدان گزارش داده که ماموران نيروی انتظامی و نيروهای امنيتی در چندين منطقه در تهران مستقر شدند.

شاهدان می گويند، اين نيروها توسط ماشين، اتوبوس و موتورسيکلت و عمدتا با تجهيزات ضدشورش منتقل شدند و در ميادين و خيابانهای کليدی تهران موضع گرفتند.

در اين گزارش آمده است که نیروهای امنیتی نگران هستند که مردم دست به تظاهرات و اعتراض بزنند.

بازداشت شماری از مردم در نقاط مختلف تهران

خبرگزاری هرانا – آخرین گزارشات رسیده از تهران حاکی از بازداشت شهروندان در مناطقی چون تجریش، پارک وی، خیابان جمالزاده و ولیعصر است.

شاهدان عینی به هرانا گفتند در خیابان جمال زاده جمعی از شهروندان بازداشتی که در یک دستگاه ون متعلق به نیروهای انتظامی نگهداری می شدند به مکان نامعلومی منتقل شدند.

علت بازداشت این شهروندان مشخص نیست اما بر اساس گزارشات شاهدان عینی حضور مردم در این خیابان گسترده بوده است.

بر اساس گزارشات دیگر در میدان تجریش و پارک وی نیز حضور نیروهای امنیتی چشمگیر بوده است و در برخی موارد از سوی این نیروها تفتیش بدنی صورت میگیرد.

شاهدان عینی از بازداشت برخی از شهروندان در این مناطق نیز خبر داده اند.

هم چنین بر اساس گزارش دیگری در پی ازدحام جمعیت در حوالی میدان ولیعصر نیروهای امنیتی اقدام به ضرب و شتم و بازداشت جمعی از جوانان کردند.

بنا بر اعلام شاهدان عینی برخی از شهروندان بازداشتی پس از بازجویی سرپایی آزاد شده اند.

بر اساس گزارش گزارشگران هرانا، اپراتور ایرانسل در برخی از مناطق مرکزی شهر تهران از دسترس خارج شده است و نیروهای امنیتی چند ایستگاه مترو منجمله ایستگاه میدان انقلاب را تعطیل کردند.

25 بهمن؛ حضور نیروهای سرکوب در نقاط مختلف تهران

گزارش ساعت 13.30 دقیقه به وقت تهران

خبرنگار ما از تهران: امروز سه شنبه 25 بهمن ماه با نزدیک شدن به ظهر و زمان برگزاری تظاهرات، نیروهای امنیتی و لباس شخصی ها به تدریج در میادین و تقاطع های های اصلی شهر تهران در حال استقرار هستند. از ساعت 12 یکی از این یگان های پلیس ضد شورش و تعداد زیادی از خودروهای نیمه زرهی و بین 50 تا 60 دستگاه موتور سیکلت در پادگان عشرت آباد (حوزه نظام وظیفه) استقرار یافتند. در همین حال از میدان امام حسین تا میدان آزادی در تقاطع های اصلی و میادین فردوسی و انقلاب خودروهای نیروی انتظامی رفت وآمد شهروندان را زیر نظر گرفته که هر لحظه بر تعداد آنها افزوده می شود.

طبق معمول این روزها پایگاه بسیج مقداد به عنوان مرکز اصلی استقرار یگان های بسیج و لباس شخصی هاست و از صبح امروز رفت و آمدهای زیادی در این پایگاه صورت می گیرد. گشت های لباس شخصی ها با موتورهای سنگین و پوشش های مشخص در مسیر خیابان انقلاب به چشم می خورد و به کلیه کتاب فروشی ها و مغازه های خیابان انقلاب و آزادی ابلاغ شده است که در صورت شلوغ شدن خیابان بلافاصله پس از اخطار نیروی انتظامی باید مغازه های خود را تعطیل کنند.

از دانشگاه تهران، صنعتی شریف و امیرکبیر نیز خبر می رسد که دانشجویان تصمیم گرفته اند کلاس های نوبت بعداز ظهر را تعطیل کنند اما معاونت دانشجویی نسبت به این تصمیم اخطار داده است! موتورهای حامل لباس شخصی ها اطراف دانشگاه تهران ویراژ می دهند و سعی دارند با ایجاد رعب و وحشت فضا را کاملا کنترل شده نشان دهند.

اما در مسیر خیابان ولیعصر به ویژه تقاطع تخت طاووس و میدان ولیعصر حضور نیروهای امنیتی محسوس است. ضلع شرقی میدان هفت تیر روبروی مسجد الجواد محل استقرار نیروهای بسیج است و بلوار کشاورز هم چنین وضعیتی دارد. سرعت اینترنت به شدت پایین است و ارسال ایمیل به سختی میسر می شود.

تظاهرات 25 بهمن، رژیم وحشت زده فقیه مغازه داران را وادار به تعطیلی زودهنگام کرد

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، میادین اصلی شهر تهران از جمله میدان آزادی، میدان انقلاب، میدان فردوسی، میدان امام حسین، چهار راه ولیعصر، خیابان کارگرشمالی، خیابان ولیعصر، میدان ولیعصر، خیابان انقلاب، خیابان آزادی، شاهد حضور چشم گیر موتور سواران و نیروهای انتظامی و امنیتی بوده است.

نیروهای لباس شخصی نیز با مراجعه به پاساژ ها و مغازه داران تعطیلی زودهنگام برخی از مراکز خرید را در ساعت آتی به ایشان اعلام کرده اند.

بر اساس گزارشات رسیده عبور و مرور شهروندان در مقابل درب اصلی دانشگاه تهران نیز به شدت کنترل می شود و ایستادن در پیاده رو ها نیز با تذکر ماموران مواجه می شود.

ماموران انتظامی و امنیتی با این نوع تدابیر امنیتی و ایجاد فضای رعب و وحشت سعی در مقابله با شکلگیری اعتراضات مردمی دارند و تا لحظه تنظیم گزارش، هیچ نوع تجمع و یا درگیری در این مناطق به هرانا گزارش نشده است.

ایمیل شرکت کنندگان در تظاهرات امروز تهران

جمعیت مردم باور کردنی نبود اونم تو این شرایط تهران واقعا پادگان بود و این ها مثل گرگ پاره پاره می کردند هرکسی رو به هر دلیل باداشت می کردند اصلا براشون مهم نبود همین که از قیافه طرف خوششون نمیومد دستگیر می شد و خیلی سریع جلو دهنشون رو می گرفتند عجیب بود برام.سرعت اینترنت عصبیم کرده ولی باز خوبه همین هست که بشه خبر داد به دنیا

با سپاس فراوان از وبسایت های " پارس دیلی نیوز و ایران پرس نیوز و بالاترین"

حمایت شاهزاده رضا پهلوی از فراخوان اعتراضات مردمی 25بهمن سبز

2012-02-12T12:12:00.000-08:00

رفراندوم رفراندوم، این است شعار مردم

بیست و پنجم بهمن، فریاد آزادی

یادشان زمزمه نیمه شب مستان باد تا نگویند که از یاد فراموشانند

شاهزاده رضا پهلوی:یاین روزها را با گرامیداشت خاطره دو فرزند دلبند سرزمینمان، محمد مختاری و صانع ژاله و همچنین همه جانباخته گان راه آزادی گرامی می داریم. به دل شکسته و پر از اندوه و روح خستگی ناپذیر مادران و پدران محمد مختاری، صانع ژاله، سهراب، ندا و دیگر فرزندان دلیر و جاودان این سرزمین ، سوگند که تا آخرین نفس و با تمام نیرو به دادخواهی خون همه فرزندان ایران بر خواهیم خاست و تا آزادی همه زندانیان سیاسی-عقیدتی از پا نخواهیم نشست.

رفراندوم،رفراندوم این است شعار مردم

خداوند نگهدار ایران باد

شاهزاده رضا پهلوی

* فراخوان 25بهمن سبز*

2012-02-12T12:00:00.000-08:00

رفراندوم رفراندوم ،این است شعار مردم

مسیرهای اعتراضهای 24 و 25 بهمن:

بیست و چهار بهمن: ایجاد ترافیک و به صدا در آوردن بوق ماشین ها در عصر این روز در نقاط شلوغ شهر به جز حوالی بیمارستان ها. مسیرهای پیشنهاد: خیابان ولی عصر- از چهارراه ولی عصر تا تجریش و خیابانهای منتهی به این محدوده (میرداماد، مطهری، عباس آبادو...) خیابان شریعتی از پیچ شمیران تا تجریش و خیابانهای منتهی به این مسیر

این برنامه در صورت پوشش رسانه ای مناسب علاوه بر ایجاد تحرک می تواند به اطلاع رسانی مراسم 25 بهمن نیز کمک بزرگی نماید.

بیست و پنج بهمن: وعده ما از ساعت چهار. آدرس محل های تجمع:تهران: حدفاصل میدان فردوسی و تقاطع خیابان نواب و آزادی تبریز: میدان ساعت تا چهارراه آبرسان اصفهان: چهار باغ پایین به سمت میدن انقلاب مشهد: خیابان احمد آباد، حدفاصل میدان دکتر شریعتی (تقی آباد) تا میدان فلسطین شیراز: ملا صدرا-نمازی کرمانشاه: چهارراه :نوبهار تا میدان مرکزی ارومیه: خیابان استادان رشت: خیابان مطهّری به سمت چهار راه میکائیل شاهین شهر: خیابان بهشتی شاهین شهر فلکه شهرداری اهواز: میدان شهدا همدان: حوالی آرامگاه بوعلی آمل : میدان 17 شهریور لاهیجان: حد فاصل بین میدان شهدا تا میدان چهار پادشاه، آبادان: خیابان امیری بندرانزلی: خیابان پاسداران یزد: میدان اطلسی تا دانشگاه یزد زنجان: خیابان سعدی کرمان: مسیرهای منتهی به میدان آزادی اردبیل: میدان شریعتی خرم آباد: خیابان شهدا اسلام شهر: خیابان باغ فیض بروجرد: از میدان رازان تا انتهای تختی برازجان: میدان بیمارستان تالش: میدان امام خمینی به سمت فرمانداری ایلام: از میدان امام تا میدان 22 بهمن گرگان: خیابان شالیکوبی تا میدان ولی‌ عصر (کاخ) شهسوار: حد فاصل میدان امام کثافت تا میدان شیرودی دزفول: چهارراه شریعتی تا چهارراه قاضی بابل: خیابان دانشگاه نوشیروانی) سنندج: میدان آزادی تا استانداری سبزوار: خیابان کاشفی قزوین: خيابان خيام جنوب به شمال بیرجند: خیابان مدرس بندرعباس: خیابان خمینی اراک: تمامی مسیر ها به سمت میدان باغ ملی قم: خیابان ارم و صفاییه اطراف بیت آیات عظام صانعی و مرحوم منتظری اراک: تمامی مسیر ها به سمت میدان باغ ملی خوانسار: پمپ بنزین - خیابان خمینی- میدان خمینی بهشهر: خيابان خميني به سمت پارك ملت شاهرود: سرچشمه به سمت آبشار بجنورد: میدان هفده شهریور تا میدان شهید شهرکرد: چهار راه فصیحی تا سه راه سینما یاسوج: پارک ساحلی سمنان: میدان سعدی به سمت میدان کوثر کاشان: میدان 15 خرداد ساری:از میدان ساعت تا میدان شهرداری ورامین: میدان راه آهن تا میدان اصلی ورامین کازرون: تمام مسيرهاي منتهي به فلكه خيرات - ميدان شهدا آستارا: خیابان خمینی بجنورد: چهارراه 17 شهریور

اتحاد برای جلوگیری از جنایت علیه بشریت در ایـــران /شاهزاده رضا پهلوی

2012-02-08T07:47:00.000-08:00

جمهوری اسلامی که از یکسو با بحران های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در درون کشور، و از سوی دیگر فشارهای فزاینده بین المللی روبرو است، تلاش می کند، با سرکوب گسترده و بی سابقه، فضای رعب و وحشت را بر جامعه حاکم نماید. سران جمهوری اسلامی می‌‌خواهند با زندانی کردن، شکنجه جسمی و روحی فعالین سیاسی - مدنی و خانواده هایشان و صدور احکام اعدام، به خیال خود بر بحران‌ها فایق آیند و چند صباحی‌ بیشتر به جنایات و دزدی‌های خود ادامه دهند.

در تازه ترین موج این سرکوب ها شاهد صدور احکام ضد بشری اعدام برای چهار فعال رسانه ای و اینترنتی هستیم. آقایان سعید ملک پور، فارغ التحصیل دانشگاه صنعتی شریف، وحید اصغری، دانشجوی کارشناسی انفورماتیک، مهدی علیزاده فخرآباد، وب‌ نگار و طنزنویس و احمدرضا هاشم پور، تحت فشار و شکنجه، مجبور به اعترافات تلویزیونی علیه خود و قبول اتهامات وارد شده در دادگاه گردیده و بر اساس همین اعترافات، دیوان عالی کشور، حکم اعدام آنان را به اتهام "محاربه، عضویت در پایگاه‌های اینترنتی ضد دین و مستهجن‌ نگار، تبلیغ علیه نظام از طریق طراحی سایت های مستهجن، توهین به مقدسات، توهین به رهبری، توهین به رییس جمهوری، ارتباط با گروه‌های معاند نظام، و فساد فی الارض" تائید نموده است.

حاکمان جمهوری اسلامی با رفتارهای قرون وسطایی، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، اعدام‌های فله‌ای و سرکوب سیستماتیک شهروندان ایرانی، به طور علنی و روزمره مرتکب جنایت علیه بشریت می شوند. جوانان، متخصصین، متفکرین، اندیشمندان، نویسندگان و روشنفکران ایرانی که از سرمایه های ارزشمند این سرزمین هستند یا در زندان ها شکنجه و اعدام می شوند و یا مجبور به کوچ کردن از ایران و زندگی در دیگر کشورها می‌ شوند.

افزون بر این، با تائید قانون جدید "مجازات اسلامی" توسط شورای نگهبان، این قوانین مبنای صدور احکام کیفری در ایران خواهند شد. قانون "مجازات اسلامی"، سندی مکتوب از نقض حقوق بشر و جنایت علیه بشریت و مغایر با تمام عهدنامه ها و میثاق‌های بین‌المللی و منشور سازمان ملل است. در قانون جدید، مجازات هایی همچون سنگسار، اعدام، قطع اعضای بدن، اعدام کودکان زیر ۱۸ سال و تبعیض های جنسیتی همچنان حفظ شده اند و حتی برای بسیاری از جرایم دیگر به عنوان مصادیق "فساد فی الارض"، که پیشتر حداکثر مجازات شش سال حبس را در پی‌ داشتند، مجازات اعدام تعیین شده است. بنا به این قانون، قاضی با وجود شبهه یا تردید و حتی در نبود شواهد و دلایل محکمه پسند، می‌‌تواند حکم به اعدام متهم به بهانه محاربه و فساد فی‌الارض بدهد.

هم میهنانم،

هیچ دلیلی برای اعدام یک انسان، موجه نیست. همه با هم برخیزیم و فریاد مخالفت و اعتراض خود، نسبت به صدور احکام اعدام و نقض گسترده حقوق بشر در کشورمان را به گوش جهانیان برسانیم.

در این شرایط بحرانی و حساس، همه شهروندان ایرانی، فعالان و سازمان های مدافع حقوق بشر باید با هم متحد شوند و در برابر جنایات جمهوری اسلامی بایستند. از جامعه جهانی، شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای بین المللی می خواهم تا برای آزادی بدون قید و شرط سعید ملک‌پور، احمدرضا هاشم‌پور، وحید اصغری و مهدی علیزاده فخرآباد اقدامات لازم را بعمل آورند و همچنین به تصویب لوایح ضد بشری درجمهوری اسلامی اعتراض نمایند.

نه به اعدام، نه به خشونت

خداوند نگهدار ايران باد

نصب پلاگارد بزرگ شعار نویسی علیه علی خامنه ای بر روی پل فردیس تهران -کرج

2012-02-08T07:45:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" شعار نویسی و نصب پلاگاردهای بزرگ در مناطق پر تردد تهران و شهرستانها علیه علی خامنه ای

در چند روز اخیر مردم و بخصوص جوانان در تهران و شهرستانها در مراکز اصلی شهر و پلهای هوایی اقدام به نوشتن شعار مرگ بر خامنه ای و مرگ بر دیکتاتور و دادن فراخوان برای برپایی اعتراضات می کنند.

تعدادی از جوانان اقدام به نوشتن پلاکاردهای پارچه ای چند متری با شعار مرگ بر خامنه ای به زبان فارسی و انگلیسی و نصب آن در محلهای پر تردد و بر روی پل های هوایی نمودند.

از جمله : روز دوشنبه 17 بهمن ماه حوالی ساعت 12:00 بر روی پل فردیس تهران کرج پلاکارد بزرگی نصب گردید که بر روی آن به زبانهای انگلیسی و فارسی شعار مرگ بر خامنه ای نوشته شده است

رانندگان خودروهای سبک و سنگین با مشاهدۀ جوانان که در حال نصب پلاکارد بودند با بوق زدنهای ممتد آنها را تشویق می کردند . در کنار بعضی از این محلها پایگاه های نیروی های سرکوبگر قرار دارند.

فعالین حقوق بشرو دمکراسی در ایران

18 بهمن 1390 برابر با 07 فوریه 2012

انقلاب اسلامی، یک شکست تاریخی /کوروش از تهران

2012-02-08T07:40:00.001-08:00

پارس دیلی نیوز:برخلاف نظر آن هایی که ادعا می کنند هدف انقلاب اسلامی دمکراسی و حقوق بشر بود باید گفت پژوهش ها و مستندات تاریخی نشان می دهد انقلاب اسلامی بزرگترین انحراف در تاریخ معاصر ایران است که تمام دستاوردهای دوره مشروطه و پهلوی را یکسره بر باد داد.

گفتمان اصلی انقلاب اسلامی نه دمکراسی بلکه حکومت اسلامی بود، حکومت اسلامی که بخشهای وسیعی از مردم و حتی روشنفکران از محتوا، مختصات و ابعاد آن بی اطلاع بودند، همان روشنفکرانی که با مدرنیته دوره پهلوی سر ستیز و مخالفت داشتند باعث شکل گیری نظریه حکومت اسلامی شدند، همانهایی که دستاوردهای ارزشمند دوره پهلوی در زمینه قوانین عرفی، حقوق زنان و آزادی های اجتماعی و فرهنگی را نادیده می گرفتند و با آن به مقابله می پرداختند این بار در حکومت اسلامی نقش توجیه گر را ایفا کردند.

به جرات می توان گفت انقلاب اسلامی بزرگترین شکست برای ایران در تاریخ معاصر است و کشور را نه به «عقب» که به «ناکجا آباد» برد.

در تاریخ اروپا دمکراسی پس از استقرار دولت های مطلقه نوساز پدید آمد و بر روی ساختارهای شکل یافته و توسعه یافته، دمکراسی نیز نشست، در دوره پهلوی بخش عمده ای از «پیش نیازها» و «زمینه های» دمکراسی شکل گرفته بود، در دوره رضاشاه نوسازی و تحولات ساختاری به نفع مدرن شدن کشور پدید آمد و در دوره محمدرضاشاه نیز دستاوردهای مهمی که همگی آنها پیش نیاز دمکراسی است شکل گرفت.

دستاوردهایی مانند تشکیل سرمایه ثابت، توسعه صنعتی، رشد اقتصادی، رشد نرخ پس انداز، تشکیل طبقه متوسط اقتصادی، رشد شهر نشینی، وجود پاره ای از آزادی ها مانند آزادی های اجتماعی و فرهنگی، تحولات بسیار مهم در ساختار حقوقی کشور، توسعه حقوقی برای زنان، رفاه نسبی کارگران، نرخ اشتغال بالا و روابط بین المللی عادی همگی از مهمترین پیش نیازها و زمینه های توسعه سیاسی هستند.

بعد از شکل گیری دولت مدرن و تاسیس بانک و تحول در خطوط حمل و نقل و شکل گرفتن پول ملی و مسائلی نظیر این، صنعت رشد کرد، چرا که «زمینه های» اولیه برای فعالیت صنعتگران در بازار ملی ایجاد شده بود، 95 درصد از صنعتگران موفق ایرانی در عصر پهلوی از دل فعالیتهای تجاری بیرون آمدند، آنها همگی مناسبات بازار را می شناختند و برای اولین بار به تولید کالاهایی پرداختند که محصول فرآیند تولید کشاورزی نبود بلکه کالاهای مدرنی بود که سابقه ای در ایران نداشت، سیاست هدفمند دولت های عصر پهلوی برای صنعتی شدن باعث شد که صنعتگران پله پله و به صورت تجربی رشد کنند.

در فضای دهه 40 ایران که روشنفکران مصرف گرایی را تقبیح می کردند، ایده های صنعتگران عمیقا واقع گرایانه بود، صنعتگران ایران به خوبی به ناتوانی های جامعه ایران آگاهی داشتند و به درستی می دانستند که کمبود و ناتوانی ها را هیچ «تخیلی» نمی تواند پر کند، روشنفکران دهه 40 و 50 ایران در ذهنیت ضد امپریالیستی خود غرق بودند و هرگز به روند توسعه صنعتی و اقتصادی ایران توجه نکردند و درک نکردند این «زمینه های اقتصادی» است که می تواند توسعه سیاسی و رفاه اجتماعی را تثبیت کند.

برای همین می توان وقوع انقلاب اسلامی را یک فاجعه ملی تمام عیار دانست که نه تنها ما را به مهمترین حلقه مفقوده عصر پهلوی یعنی توسعه سیاسی نرساند بلکه کلیه دستاوردها و ارزش های آن دوره را نیز نابود ساخت و گذار به دمکراسی را برای ایرانیان هزاران بار سخت تر و دشوار تر نمود.

کسانی که به شکل تکراری و ملال آور با دوره پهلوی مخالفت می کنند هرگز به این امر مهم توجه ندارند که امکان ندارد بدون شکل گیری مناسبات، پیش نیاز ها و زمینه سازی های اقتصادی و اجتماعی بتوان به توسعه سیاسی و دمکراسی رسید، به نظر من مهمترین زمینه ای که می توانست ایران عصر پهلوی را وارد ایرانِ دمکراتیک کند همان تحولات ارزشمند حقوقی بود، قطعا ساختار حقوقی در هر کشوری مهمترین زمینه برای تثبیت حقوق مردم و توسعه سیاسی است.

روشنفکران و نیروهای سکولار آن روزِ ایران به توسعه اقتصادی و روندها و جهت گیری های سازنده عصر پهلوی یا بی توجه بودند یا در انگاره های چپ زده خود بسر می بردند به همین دلیل زمانی که با خمینی یعنی مهمترین کانون ارتجاع و عقب ماندگی ائتلاف سیاسی کردند، ایران را وارد عصر تاریکی نمودند، سوال این است که برای دست آوردن آزادی سیاسی و احزاب در آن مقطع تاریخی آیا باید یک انقلاب از نوع «اسلامی» انجام می شد یا تغییرات و اصلاحات سیاسی می توانست گذار به دمکراسی در آن مقطع را تسهیل کند؟

انقلاب اسلامی نشان داد برخلاف تبلیغات اسلامگرایان هرگز اسلام نمی تواند راه حل باشد، اسلام سیاسی نه تنها درمانی برای دردهای تاریخی ایران نشد بلکه خود به مهمترین عامل عقب ماندگی، توسعه نیافتگی و دیکتاتوری مبدل شد.

در حالی که در دوره پهلوی بسیاری از اختلافات مذهبی و قومی از بین رفته بود* و زمینه های تبعیض های قومی و مذهبی به شکل تدریجی در حال کمرنگ شدن بود با وقوع انقلاب اسلامی و تاسیس جمهوری اسلامی تمامی این اختلافات، تبعیض ها و آزارهای قومی و مذهبی تشدید شد.

حکومت اسلامی برخلاف مباحث علی شریعتی و اسلامگرایان هرگز نمی تواند راه حل باشد، زیرا اساس و بنیان حکومت مذهبی بر تقسیم افراد و محروم نگه داشتن دائمی بخش های مختلف جامعه از حقوق و آزادی هاست، در حالی که در دوره پهلوی جامعه و ساختارهای حقوقی به شکل تدریجی در حال رسیدن به ارزش های مدرن بود با تاسیس جمهوری اسلامی کلیه ارزش های پیش مدرن و قرون وسطایی حاکم گشت و قانون مجازات اسلامی که یک قانون ارتجاعی و متضاد با حقوق بشر است بر سپهر حقوقی ایران سایه افکند.

همکاری بخش های وسیعی از عناصر حزب توده، جبهه ملی، نهضت آزادی و سایر سازمان های سیاسی با خمینی باعث شد ایران وارد یک مسیر کاملا انحرافی در تاریخ خود بشود، این بار برخلاف اواخر عصر پهلوی که تمام پیش زمینه های دمکراسی فراهم بود تقریبا تمام پیش زمینه های دمکراسی نابود شده است، دیگر نه طبقه متوسط اقتصادی قابل توجهی وجود دارد، نه شاهد توسعه صنعتی و شکوفایی کارآفرینان خلاق و خودساخته هستیم و نه ساختار حقوقی مان «عرف بنیاد» است.

کسانی هستند که با توجه به شکست همه جانبه انقلاب اسلامی ادعا می کنند انقلابی دوباره و تحولات در آینده هم راهگشا نیست اما باید گفت تجربه شکست خورده انقلاب اسلامی سال 57 که هرگز برای دمکراسی، حقوق بشر و آزادی های فردی نبود کوچکترین ارتباطی به تغییرات ساختاری در آینده ندارد.

حکومت جمهوری اسلامی تمامی ظرفیت های خود برای اصلاح را از دست داده، در حال حاضر ولایت فقیه سنگین ترین شکل استبداد در میهن ما را برقرار کرده برای برون رفت از این وضعیت راهی جز شکستن چهارچوب های حاکم و عبور از قانون اساسی باقی نمانده است، باید در مسیر تحولات و تغییرات ساختاری گام برداشت که مهمترین آنها تغییر نظام سیاسی و تحول بنیادین در ساختارهای حقوقی است، جمهوری اسلامی مهمترین و بزرگترین مانع برای دستیابی ایرانیان به دمکراسی و حقوق بشر است.

شکست تاریخی سال 57 زمانی جبران می شود که بتوان با تلاش همه جانبه در ایران یک حکومت دمکراتیک و سکولار تاسیس کرد، دولتی مدرن که بتواند ظرفیت ها، تنوعات و تکثرهای موجود جامعه ایران را نمایندگی کند و به آنها سامان دهد.

جمهوری اسلامی حکومت یک اقلیت بسیار کم تعداد از باورمندان به ولایت مطلقه فقیه و اسلام ایدئولوژیک است مادامیکه در ایران یک حکومت «ملی» بر سر کار نیاید تضادها، شکاف ها، پایمال شدن حقوق و آزار دگر اندیشان ادامه خواهد داشت.

چگونه است که در خشن ترین انقلاب های جهان تقریبا تمامشان غیر دینی بودند این همه بی اخلاقی و فحاشی و ترور مخالفان سابقه نداشته ولی در جمهوری اسلامی «تجاوز» به عنوان یک سیاست حکومتی به اجرا گذاشته می شود؟، انقلاب اسلامی در عمل نشان داد نه تنها راه حلی برای مشکلات ایران نبود بلکه از همه جنبه ها کارنامه مردودی گرفت.

انقلاب اسلامی ثابت کرد نه تنها دخالت دادن مذهب و ایدئولوژی مذهبی در امر حکومت به رفاه و معنویت و دمکراسی ختم نمی شود بلکه از آن بدترین، خشن ترین و سرکوبگرترین نوع استبداد یعنی استبداد دینی زاییده می شود، انقلاب اسلامی در ترکیب معنویت و مدرنیسم شکست خورد و جامعه ایران را از همان دینداری سنتی و اخلاق مداری سابق هم دور کرد.

زیرنویس

--------------

این بخشی از نظرات مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان پیرامون نبودن اختلاف مذهبی در عصر پهلوی در سیستان و بلوچستان است:«در استان سیستان و بلوچستان نیز اقوام مختلفی، اعم از بلوچ، سیستانی، بیرجندی، یزدی و از دیگر شهرستانها زندگی می‏‎کنند، اگر چه بیشترین کسانی که در زاهدان زندگی کرده‏ اند و باشندگان اصلی آن محسوب می‏ شوند، قوم بلوچ بوده‏ اند، اما قوم بلوچ و دیگر اقوام همواره با یکدیگر در کنار هم زندگی کرده ‏اند و هیچگاه با یکدیگر درگیری نداشته‏ اند؛ قبل از انقلاب در این منطقه وحدت و انسجام بوده است و با یکدیگر بدون هیچ اختلافی زندگی کرده ‏اند و هر کس به طور آزادانه به مراسم مذهبی و دینی خود مشغول بوده است. وی در ادامه سخنان خود خاطرنشان کرد مشکلاتی که به وجود آمده است، پس از انقلاب به وجود آمده‏ است، در حالی که ما همواره مخالف با اختلاف بوده ‏ایم و معتقدیم که همانطور که قبل از انقلاب اختلاف نبوده است، بعد از انقلاب نیز نباید اختلاف وجود داشته باشد»

کوروش از تهران

...

منبع:پارس دیلی نیوز

گزارش نیویورک تایمز از نگرانی های مردم در ایران

2012-02-08T07:38:00.001-08:00

پارس دیلی نیوز:نشریۀ نیویورک تایمز در گزارشی مفصل از تهران از آثار سنگین تحریم ها و نگرانی عمومی از آیندۀ اقتصادی کشور در نزد مردم کوچه و خیابان و به ویژۀ طبقۀ متوسط ایران نوشته که با افزایش پیوستۀ قیمت ها و فقر فزاینده روبروست.

افزایش قیمت ها به حوزۀ بهداشت و درمان نیز سرایت کرده و تقریباً هیچ حوزه ای نیست که از آثار منفی تحریم های مصون مانده باشد. در این گزارش می خوانیم که سقوط ارزش ریال برگشت ناپذیر به نظر می رسد و آنان که هنوز پس انداز اندکی در ایران دارند می کوشند آن را به دلار و دیگر ارزهای معتبر تبدیل کنند.

آنچه در این بین بیش از همه مردم را نگران می کند خطر وقوع جنگ در پی تحریم های فلج کننده است که علاوه بر بانک مرکزی بخش خصوصی ایران را نیز در تنگنایی بی سابقه قرار داده است.

یک کارمند بانک در تهران به گزارشگر نیویورک تایمز گفته است که در ماههای گذشته به دلیل تنگناهای مالی غالب شرکت ها از اجرای طرح های خود خودداری کرده اند. به نوشتۀ نیویورک تایمز اضطراب و نگرانی ناشی از فشارهای اقتصادی اکنون تا فرماندهان و اعضای ارشد سپاه پاسداران گسترش یافته که در هفته های گذشته صریحاً آیت الله خامنه ای را هدف انتقاد قرار داده اند.

نیویورک تایمز به نقل از ناظران در ایران می نویسد که انتقاد آشکار از آیت الله خامنه ای در درون قدرت امری است بی سابقه. نشریۀ آمریکایی می افزاید : تاجران و اصناف بعید نمی دانند که در ماههای آینده کشور با کمبود و حتا قحطی در زمینۀ مواد غذایی و مایحتاج عمومی روبرو شود و تلاش های تهران برای تجارت هر چه بیشتر با کشورهای آسیایی نیز نه فقط چارۀ این نگرانی نخواهد بود، بلکه در نهایت فشارهای مالی بیشتری را به کشور تحمیل خواهد کرد.

به گزارش منوتو ، نیویورک تایمز در ادامۀ گزارش خود می افزاید که از نظر مردم عادی تحریم های جدید غرب بیش از همه به جامعۀ مدنی ایران آسیب خواهند رساند و حتا موجب ثروتمندتر شدن صاحبان قدرت در این کشور خواهند شد که به دلیل دسترسی به ارزها و منابع مالی ارزان قیمت قادرند در مدتی کوتاه به ثروت های افسانه ای در بازار پول و ارز دست یابند. نیویورک تایمز به نقل از ناظران در ایران می افزاید که نزدیکان رییس جمهوری ایران در هفته های اخیر توانستند با بهره برداری از التهاب و نوسانات بازار ارز سود های بزرگی به چنگ آورند.

گم شدن ۱۲ میلیارد دلار از بودجه سال گذشته رژیم

2012-02-08T07:13:00.000-08:00

ایران پرس نیوز:سخنگوی کميسيون انرژی مجلس شورای اسلامی از گم شدن مبلغ نجومی ۱۲ميليارد دلار از بودجه سال گذشته خبر داده است.

عماد حسينی آشکارا دولت احمدی نژاد را در مفقود شدن اين رقم حيرت انگيز متهم کرد و گفت، جريان انحرافی به صورت سازمان يافته ای برای انتخابات، پول خرج می کند؛ بالاخره اين پول ها بايد از جايی بيايد.

سخنگوی کميسيون انرژی مجلس رژيم افزود، اين دوازده ميليارد دلار بايد به حساب ذخيره ارزی واريز می شد؛ اما واريز نشده و ديوان محاسبات آن را گزارش کرده است. ما هم بر اساس گزارش ديوان، گزارشی تنظيم کرديم. کميسيون انرژی هم اين گزارش را به دادگاه فرستاده و الان پرونده اش درجريان است.

وی همچنین فاش ساخت که رقم های نجومی ديگری در سالهای قبل گم و گور شده و افزود، البته در سال ۸۶ حدود ۲ ميليارد دلار، در سال ۸۷ حدود ۵ ميليارد و در سال ۸۹ نيز ۱۲ ميليارد دلار است.

افزایش 70 درصدی قیمت داروهای جانبازان شیمیایی

2012-02-08T07:05:00.000-08:00

ایران پرس نیوز:نرخ داروهای مورد نیاز جانبازان شیمیایی درحالی افزایش 70درصدی داشته که براساس قانون برنامه پنجم توسعه دیگر بنیاد شهید تامین کننده یارانه داروهای مورد نیاز جانبازان نیست و باید سازمانهای دولتی جانبازان زیرمجموعه خود را حمایت کنند.

به گزارش خبرنگار مهر، در ماههای اخیر افزایش قیمت داروها و اسپری های بیماران ریوی حاد موجب شده تا جانبازان شیمیایی که بیشتر با مشکلات ریه دست به گریبانند با مشکل دارو مواجه شوند. این در حالی است که بر اساس قانون جدید (برنامه پنجم توسعه) دیگر بنیاد شهید، یارانه ای بابت هزینه داروهای جانبازان شیمیایی پرداخت نمی کند و این مهم بر عهده سازمانها و نهادهایی است که جانبازان در آنجا مشغول به کارند و یا بازنشسته و از کار افتاده شده‌اند.

جانباز دلشاد: افزایش 70 درصدی قیمت داروهای جانبازان شیمیایی

غلام دلشاد بنیانگذار و مسئول گروه پیگیر جانبازان شیمیایی CVR استان فارس در گفتگو با خبرنگار مهر از افزایش قیمت داروهای جانبازان شیمیایی گلایه کرد و گفت: اسپری "سیری تاید" را که در سال 89 حدود 42هزار تومان بوده امروز باید 75 هزار تومان خریداری کنیم. همچنین قیمت اسپری اسپریوا که در سال 79 حدود 70هزار تومان بود به 155 هزار تومان رسیده است.

وی افزود: یک جانباز شیمیایی در مدت یکماه ممکن است یک تا سه بار مجبور به خرید اسپری شود که با توجه به افزایش قیمتها و حذف یارانه بنیاد شهید مشکلات مالی برای تهیه داروها داریم.

جانباز شیمیایی از عشایر فارس: دیگر بنیاد شهید هزینه داروهایم را نمی دهد

شاه رضا ابوالحسنی جانباز 25 درصد شیمیایی و اعصاب و روان اهل منطقه کوار از توابع استان فارس در گفتگو با خبرنگار مهر می گوید: من جزو عشایر هستم و ماهانه بیشتر از 500 هزار تومان درآمد ندارم ولی باید بخش زیادی از حقوق و درآمد بازنشستگی ام را صرف خرید دارو کنم.

وی افزود: پیش از این با دفترچه خدمات درمانی که بنیاد شهید داده بود می‌توانستم داروها را رایگان تهیه کنم ولی دیگر به من دارو نمی دهند و می گویند بر اساس قانون جدید باید از امور عشایر هزینه داروها را بگیرم. اما امور عشایر هم می گوید چیزی به ما ابلاغ نشده است.

گلایه جانبازان شیمیایی سردشت از گرانی داروها

صالح عزیزپور مدیر انجمن دفاع از مصدومان شیمیایی سردشت هم با گلایه از افزایش قیمت داروی جانبازان شیمیایی به مهر گفت: جانبازان شیمیایی سردشت که بیش از 50 درصد آنها درصد جانبازی نداشته و تحت حمایت هیچ بیمه ای نیستند برای تامین داروهای خود مشکل دارند و جانبازانی که درصد و دفترچه بیمه دارند هم با مشکلات دیگری دست بر گریبانند.

وی در پاسخ به اینکه چرا مصدومان شیمیایی از داروهای ایرانی مصرف نمی کنند گفت: کیفیت داروهای خارجی بهتر است. البته اینطور القاء شده که استفاده از داروهای خارجی تاثیر بهتری دارد.

درصد جانبازی ندارم / هزینه داروهایم را مادرم تامین می کند

سید غلامرضا سبحانی جانباز شیمیایی ساکن تهران که با وجود تائید مصدومیت شیمیایی اش توسط بنیاد شهید هنوز درصد جانبازیش مشخص نشده است در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: استفاده ماهانه از چندین اسپری استنشاقی و داروهای خارجی هزینه 100 تا 200 هزار تومانی بر دوش خانواده گذاشته است و از آنجا که از کار افتاده هستم و تحت پوشش هیچ نهاد و سازمانی نبودم از بیمه تامین اجتماعی بی بهره ام و هزینه داروهایم را مادرم تامین می کند.

تاسف رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس از افزایش قیمت داروی جانبازان

حسین شهریاری رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس می گوید: متاسفانه خدمات مناسبی در زمینه درمان و تامین داروی جانبازان ارائه نمی شود و این قشر برای دریافت داروهای مورد نیاز خود با چالش جدی مواجه اند.

وی در مورد حمایت دولت در بخش درمان و داروی جانبازان، ایثارگران و خانواده های آنان با بالا رفتن هزینه های دارو بیان کرد: قبل از بروز این مشکلات، جانبازان تحت پوشش بنیاد شهید بوده اند و صد در صد هزینه هایشان از این طریق پرداخت می شد اما متاسفانه با تصویب برخی قوانین در برنامه پنجم توسعه قرار شد این شرایط برای جانبازانی که تحت پوشش بیمه های تکمیلی و سازمانهای دولتی بوده اند اعمال نشود و این دسته از جانبازان و معلولین از همان بیمه های تکمیلی خود استفاده کنند و چون دستگاههای دولتی منابع کافی را در اختیار نگذاشته اند خدمات مناسب به این عزیزان ارائه نشد.

وی افزود: هر چند احساس این بود که شاید دستگاههای دولتی بتوانند خدمات درمانی و دارویی را بهتر به جانبازان و خانواده های ایثارگر ارائه کند و آنان را تحت پوشش خود قرار بدهند ولی متاسفانه در عمل این اتفاق نیفتاد و دولت نتوانست منابع مالی کافی را در اختیار دستگاههای دولتی قرار دهد. از طرف دیگر شاید به دلیل گرفتاریهای زیادی که در سیستمهای اداری وجود دارد این مساله اولویت اولشان نباشد.

شهریاری تاکید کرد: مجلس آمادگی دارد تا برای جانبازان و خانواده های شهدا هر کاری که از دستش بر می آید انجام دهد اما این پیشنهاد باید از سوی بنیاد شهید ارائه شود.

سازمانهای دولتی از اجرای قانون تامین داروی مورد نیاز جانبازان شیمیایی شانه خالی می کنند

در این خصوص دکتر عبدالرضا عباسپور مدیرکل امور درمانی بنیاد شهید کشور در گفتگو با خبرنگار مهر در توضیح گفته های جانبازان در این گزارش گفت: اینکه برخی از جانبازان بی کیفیت بودن داروهای ایرانی را دلیلی برای استفاده از داروهای خارجی عنوان کرده اند صحیح نیست زیرا داروهای ایرانی هم برای جانبازان شیمیایی مصرف می شود ولی به تشخیص پزشک برای گروهی از جانبازان به جهت حساسیتی که دارند باید از داروی خارجی استفاده شود.

وی همچنین در مورد نحوه اجرای قانون جدید در مورد تامین داروهای جانبازان شیمیایی گفت: در بند "ب" ماده 44 قانون برنامه پنجم توسعه آماده است که هر نهاد و سازمانی باید هزینه داروی جانبازان زیر مجموعه و تحت پوشش خود را تامین کند و این قانون توسط رئیس جمهور ابلاغ شده است. حال اینکه چرا سازمانها از آن شانه خالی می کنند باید از همان سازمانها پیگیری کرد.

جمهوری اسلامی در آستانه ورشکستگی است

2012-02-08T07:04:00.000-08:00

ایران پرس نیوز:سایت روزآنلاین: یک تحلیل گر مسائل اقتصادی می گوید تحریم های اقتصادی به مرور، جمهوری اسلامی را به سوی یک نوع ورشکستگی اقتصادی خواهد برد.

وی گفته است، تاثیرات افزایش تحریم‏های کشورهای غربی علیه جمهوری اسلامی روز به روز بیشتر خود را در زندگی روزمره مردم نشان می‌‏دهد؛ تاجایی که یک نماینده مجلس گفته ساکنان خط فقر ۱۵ تا ۲۰ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته‌اند.

این تحلیل گر مسائل اقتصادی می گوید، مردم ایران در حال حاضر در یکی از بحرانی‌ترین دوره‌های زندگی خود به لحاظ اقتصادی قرار دارند. آیا این موضوع به مشکلات سیاسی ایران دامن خواهد زد؟ به نظر من این احتمال بسیار بالاست. چون مردم تا مرحله‌ای می‌توانند فشار‌ها را تحمل کنند.

وی می افزاید، کمبود نیازهای اساسی به اعتراضاتی در ایران دامن خواهد زد که ممکن است همزمان به طرح مجدد مطالبات سیاسی هم بیانجامد. مگر اینکه جمهوری اسلامی بیش از پیش به سرکوب و گسترش دامنه آن ادامه دهد. هر چند با توجه به بحران اقتصادی و تنش‌های جهانی، موفقیت جمهوری اسلامی در این زمینه نیز با تردید‌های جدی روبروست.

مقوا ای امام ...

2012-02-03T17:43:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:تنها 24 ساعت پس از ظهور خمینی مقوایی در فرودگاه، بهشت زهرا و مدرسه رفاه، سراسر جامعه از طنزهایی که خمینی مقوایی و ابتکار جهالت بار ستاد برگزاری مراسم دهه فجر را هدف قرار می دهد، پر شد. شدت و گزندگی طنزهای جوانان به حدی بود که نه تنها تلویزیون و دستگاه تبلیغاتی رژیم جرات نشان دادن این نمایش مسخره را نیافتند، بلکه بازخورد آن در جامعه، سیاه رویی برای آنان به بار آورد.

بررسی کلی طنزهای ساخته شده نشان از نفرت عمومی مردم از رژیم و بنیانگذار آن خمینی دارد؛ رژیمی که این روزها در دریای فساد سیاسی و اقتصادی دست و پا می زند و پایوران فاسد و تبهکار آن سقوط ارزشهای فرهنگی و اسلامی خود را در پیش چشم مردم تماشا می کنند.

دستاویز قرار دادن امام مقوایی و با زبان اشاره خمینی به تمسخر گرفته شده را در شکل و نوع ساختن طنزها می شود به خوبی دید. از "مقوا ای امام، مقوا ای امام" تا "روح منی مقوا، بت شکنی مقوا" کاملن مشخص می کند که مضحکه این میدان، بنیانگذار رژیم جمهوری اسلامی، روح الله خمینی است. هرچند ابتکار ستاد برگزاری "دهه فجر" که از امربران علی خامنه ای، جانشین خمینی است، نشان می دهد که خودبینی و کوته فکری او کار را به جایی رسانده که گردانهای نظامی را وادار به ادای احترام به تکه ای کاغذ و مقوا می کند و حمید رضا حاج بابایی، وزیر آموزش جامانده از مراسم استقبال آن روزهای خمینی برای جا گرفتن در کنار ماکت مقوایی او سر از پا نمی شناسد.

به این دلیل است که کسی در فضای مجازی سووالی طرح می کند و می پرسد: "با دو متر مربع مقوا، چند امام کامل می توان ساخت؟" و دیگری می نویسد: " آب نزنيد راه را، نگار مقوايیه، ..." و کسی خبر می دهد که: "با توجه به بارانی بودن هوای تهران متاسفانه با خبر شدیم، لحظاتی پیش امام پاره شد."

بدیهی است در این روزهای سقوط ارزش پول ملی که نرخ برابری آن با دلار به حدود دو هزار تومان رسیده، گرانی و فقر و بیکاری بیداد می کند، مردم با قبضهای سرسام آور برق و گاز روبرو هستند، در حالی که پایوران رژیم در فساد، دزدی و اختلاس غرق شده اند و در روزهایی که دروغ خمینی در گورستان بهشت زهرا به یاد آورده می شود که گفت، "دلخوش به این مقدار نباشید که فقط مسکن میسازیم، آب و برق را مجانی میکنیم، اتوبوس را مجانی می کنیم، دلخوش به این مقدار نباشید ..."، مردم اینگونه با دستاویز قرار دادن ماکت مقوایی ساخت دستگاه تبلیغاتی علی خامنه ای، با رژیم و بنیانگذار آن تسویه حساب می کنند.

نویسنده:جعفر پویه

گزارشی تکان‌دهنده از کودکان ایرانی در کشوراشغال شده ،اسلام زده و ملاخور شده ایران

2012-02-03T17:41:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:کرایه، فروش و سوءاستفاده جنسی از کودکان کار

این بچه‌ها فقط ابزار هستند. با آنها پول مصرف مواد مخدر را درمی‌آورند، خیلی راحت بچه‌هایشان را به همدیگر قرض می‌دهند و حتی می‌فروشند.

قانون ، رضا جمیلی : کودکان کار؛ دو کلمه که وقتی در کنار هم می‌نشینند آهنگ بیان ترکیب آنها راحت و شیرین است، اما در میان ماشین‌های پشتِ چراغ‌قرمزها، در اتوبوس‌ها، مترو، خیابان‌ها و بسیاری جاهای دیگر تصاویر دل‌آزار و ناخوشایندی را به پیشِ چشم هر کدام از ما می‌تواند تصویر کند. این روزها تصور خیابان‌های بدون کودکان کار در شهری که زندگی می‌کنیم آرزو و خواستی است دور از دسترس.

اما این بچه‌های کم‌سن‌و‌سالی که با بسته‌های دستمال، آدامس، گردو، فال، جوراب و بسیاری جنس‌های کم‌ارزش و‌ بی‌ارزش دیگر وقتی بالِ پیراهن آدم را بگیرند ول‌کن نیستند و چه خریدار جنس‌هایشان باشیم چه نباشیم، در روز با آنها مواجه خواهیم شد، زندگی کودکانه‌شان چگونه است؟ از کجا می‌آیند، زندگی‌شان چگونه است، بازی و تفریحشان چیست؟ کجا مدرسه می‌روند، چرا و برای چه کسی کار می‌کنند؟

خیلی دور، خیلی نزدیک

مترو شوش، خیابان خیام جنوبی؛ کوچه‌های تنگ و باریکی که آدمی را از هیاهوی بارکِش‌ها و کارتن‌ها و فضای بازار جدا می‌کند و روی دیگری از زندگی در این محله را به نمایش می‌گذارد. در یکی از همین کوچه‌های تودرتو و بن‌بست، چند جوان دانشجو با حمایت جمعیت خیریه امام‌ علی‌(ع) بسیاری از این کودکان را گردِ هم آورده‌اند تا در دو اتاق کوچک اجاره‌ای مدرسه را تجربه کنند.

بچه‌هایی که هر کدام زخمی بر دست و پا دارند؛ با چهره‌هایی به دور از تقلاهای ساختگی برای فروش جنس‌هایشان؛ با دست‌هایی که گردوشکنی آنها را سیاه کرده، قلم به دست می‌گیرند تا یاد بگیرند که با «میم» به غیر از معتاد می‌توان مادر هم نوشت؛ حتی اگر طلاق گرفته باشد، حتی اگر معتاد باشد.

زیور، زینب، فاطمه‌زهرا، علی، امیر، سونیا بچه‌های کار هستند، کودکان اعتیاد و کودکان زندگی سخت. به گفته عاطفه صحرایی دانشجویی که داوطلبانه برای آموزش این بچه‌ها هفته‌ای سه روز به این مرکز می‌آید، والدین بیشتر این بچه‌ها معتاد هستند. «در دروازه غار سخت است که پدر و مادری پیدا کنید که معتاد نباشند، درآمد کار این بچه‌ها هم صرف اعتیاد والدین می‌شود.»

وقتی از فاطمه که گوشه لبش زخم بزرگی دارد می‌پرسم که پدرت چه‌کاره است در جواب می‌گوید: «چیزی نمی‌کشد!» به نظر می‌آید سؤالی که بیشتر در ارتباط با پدر از او پرسیده شده، این بوده که آیا پدرت معتاد است یا خیر؟!

فاطمه می‌گوید در مترو مولوی دستمال می‌فروشد، خوش‌شانس باشد روزی دو بسته می‌فروشد. پولش را هم در پایان روز به پدرش می‌دهد. زینب گردو می‌شکند، وقتی سؤال کلیشه‌ای دوست‌داشتن یا نداشتن این کار را از او می‌پرسم، کودکانه شکایت می‌کند که اصلاً این کار را دوست ندارد: «دست آدم درد می‌آید، دستم پاره می‌شود.»

اما به نظر می‌آید سلامتی این بچه‌ها آخرین چیزی است که پدر و مادرها به آن فکر می‌کنند.

واحدی، که مسئولیت اداره این مرکز را بر عهده دارد به قانون می‌گوید: «بارها پیش آمده که بچه‌ها به مرکز آمده‌اند و جای سوختگی روی پاهای آنها و یا زخم‌هایی روی بدنشان بوده است. یا روی ذغال و منقل پدر و مادرشان پا گذاشته‌اند و یا مورد خشونت آنها قرار گرفته‌اند. اینجا بچه‌هایی داریم که بعد از تولد که واکسن زده‌اند دیگر هیچ واکسنی را نزده‌اند و هیچ‌وقت برای درمان هم به دکتر برده نمی‌شوند.»

بچه‌هایی که چیزی برای فروختن ندارند دستشان را جلوی رهگذران پیاده‌روها و یا مسافران مترو دراز می‌کنند. زیور می‌گوید با برادرش می‌روند گدایی. پول این گدایی هم خرج دود پدری می‌شود که به گفته او «مریض است و در خانه افتاده است.»

یکی از معلمان مرکز عکسی را از یک کودک به ما نشان می‌دهد که قسمتی از موهایش تراشیده شده است. او می‌گوید موهای این بچه‌ها را این‌گونه می‌تراشند تا هنگام فروش مواد راحت‌تر تشخیص داده شوند. یک الگوی ساده برای بالابردن فروش مواد از طریق بچه‌هایی که فقط شب که به خانه می‌روند باید دست پر باشند تا کتک کمتری بخورند.

اداره کردن این بچه‌ها و نگه داشتن آنها در کلاس، کاری طاقت‌فرساست. بچه‌هایی که یاد گرفته‌اند در جامعه برای فروختن جنس‌هایشان و یا پول گرفتن از دیگران هر ترفندی را به‌کار گیرند بسیار پرخاش‌گر و تهاجمی هستند. اما یک وعده غذای گرم برای بیشتر آنها انگیزه خوبی است که حتماً کلاس‌ها را شرکت کنند. موهای رنگ‌پریده آنها حکایت از سوءتغذیه شدید این کودکان دارد. بچه‌هایی که هفته‌ای سه وعده غذای گرم را احتمالاً تنها در همین مدرسه کوچک می‌خورند، نشانه‌های بارز فقر ویتامین و آهن و بسیاری مشکلات سلامتی دیگر را در اندام نحیفشان می‌توان دید.

کرایه ‌دادن و فروش کودکان

خیلی از کودکان کار در محله دروازه‌غار، فاقد شناسنامه هستند. یکی از اهالی محل می‌گوید: «پدر و مادر این بچه‌ها اکثراً شناسنامه ندارند. بچه‌هایشان را هم در شناسنامه برادر و یا خواهر همدیگر ثبت می‌کنند.»

برای والدینی که خود کودکی مشابه‌ای را از سر گذرانده‌اند، این بچه‌ها فقط ابزار هستند. با آنها پول مصرف مواد مخدر را درمی‌آورند، خیلی راحت بچه‌هایشان را به همدیگر قرض می‌دهند و حتی می‌فروشند.

واحدی می‌گوید: «خیلی وقت‌ها بچه‌ها را به همسایه‌ها و یا فامیل کرایه می‌دهند تا برای آنها گدایی کنند. اما مشکل بدتر این است که از آنها هر نوع سوءاستفاده دیگری هم می‌شود. دختر یازده‌ساله‌ای را در همین مرکز داریم که پیرمرد 70 ساله‌ای در ازای روزی 5 هزار تومان از او سوءاستفاده می‌کند. برای خانواده هم تنها همان پولی که به خانه می‌برد مهم است.»

وقتی این بچه‌ها از خانه‌ای که هیچ شباهتی به مدرسه ندارد اما معلمانش با عشق به آنها یاد می‌دهند که با میم چه کلماتی را می‌توان نوشت خارج می‌شوند، راهی کوچه‌ پس‌کوچه‌هایی می‌شوند که خیلی راحت می‌توان اعتیاد، فقر و هزار معضل دیگر را در جای‌جای آنها دید. در گوشه‌ای جوانی در حال تزریق مواد است، زنی جوان اما معتاد بر سر قیمت موادی که خریده جروبحث می‌کند و کودکان دروازه غار در این میان به بازی مشغول می‌شوند تا فردا یک روز کاری دیگر را شروع کنند.

به بهانه ی خودکشی محمد رهسپار، پناهجوی ایرانی: سخنی پیرامون پناهندگی

2012-02-03T17:39:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:دو روز پیش، یک جوان پناهجوی ایرانی به نام محمد رهسپار که از پرسونل ناراضی نیروی انتظامی و مخالف رژیم بوده، در کمپ پناهندگی (هایم) در شهر ولفسبورگ ایالت باباریای آلمان، پس از هفت ماه بلاتکلیفی، اقدام به سلب اراده ی حیات از خود (خودکشی) نمود.

سریال افسردگی و دست زدن به خودکشی در میان جوانان پناهجو، تازگی ندارد و در واقع همزاد و همگام با این رژیم جنایتکار است و بر همین اساس، بایستی قاتل اصلی این جوانان را نیز خود جمهوری اسلامی بدانیم که با اشغال ایران و چنگ انداختن بر جان مردمان آن، حکم دشمن ایران و ایرانیان را دارد.

در هفتم آوریل سال گذشته نیز، کامبیز روستایی، پناهجوی ایرانی در کشور هلند، پس از یازده سال بلاتکلیفی، در میدان دام شهر آمستردام به غم انگیزترین شکل ممکن، اقدام به خودسوزی نمود.

در کنار نمونه هایی از این دست، غرق شدن هر چند ماه یک بار قایقی حامل پناهجویان، در مسیر اندونزی سبب مرگ تعدادی از هم وطنانمان می شود.

پناهجویانی که برای ادامه ی آرمان و باور ملی، سیاسی، تیره ای، دینی و جنسی و حفظ جان یا حتا عواملی چون مشکلات خانوادگی و اقتصادی، از سرزمین مادری خود جدا شده و با آن همه سختی، مسیرهای خطرناک و صعب العبوری چون کوهستان های ارومیه مرز ایران-ترکیه و جنگل ها و رودخانه های خطرناک مرز ترکیه-یونان یا شرایط فجیع و غیر انسانی در عراق و اقلیم کردستان و یا خطر تکه تکه و غرق شدن قایق و کشته شدن در آب های مرزی اندونزی-استرالیا را طی کرده و به جان خریده اند، تا بلکه در کشوری آزاد بتوانند علی رغم همه ی بحران ها و آلام جسمی و روحی یک زندگی انسانی را از سر بگیرند، از کشوری که درخواست پناهندگی خود را داده اند، پاسخ رد می گیرند یا مدت ها در بلاتکلیفی محض گرفتار افسردگی و مشکلات دیگر می شوند.

چه بسیار از این پناهجویان که در مسیرهای مرزی خطرناک دچار صانحه و حادثه و یا حمله ی مرزداران بیگانه می شوند و کشته می شوند...

در این نوشتار، و به بهانه ی رویدادهای تلخی همچون خودکشی محمد رهسپار، خودسوزی کامبیز روستایی و صدها ایرانی دیگر، بر آن شدم تا به عنوان کسی که تجربه ی این بحران را داشته و با بسیاری از پناهجویان که گرفتار این مشکل هستند گفتگو نموده ام، چند نکته را بیاورم؛

1) چنانکه پیش تر هم گفتم، عامل و بانی اصلی گرفتاری ایرانیان در درون و برون مرز، حکومت اشغالگر اسلامی است و افزون بر کسانی که بخاطر مشکلات و معضلات سیاسی، مذهبی، تیره ای و جنسی با رژیم، مجبور به ترک میهن می شوند، و در واقع دلسپاری به تبعید ناخواسته و آوارگی و پناهندگی را تنها راه چاره ی خود می بینند، رُک و راست باید به آنان که به آن "خط قرمز" نزدیک نشده اند که از ایران خارج شوند (هر چند با توجه به جهنمی که رژیم از ایران ساخته، همه ی دلایل برای خروج از ایران قابل درک است) و صرفا برای بدست آوردن موقعیت اقتصادی و شغلی بهتر، ایران را ترک می کنند، باید بگویم که تصورشان از اوضاع پناهجویی نادرست است.

در کنار اینکه زندگی پناهندگی و آوارگی از وطن بسیار بسیار مشکل است و همه کس نمی توانند آن را تحمل کنند، اوضاع پناهندگی و دریافت پاسخ از کشور مقصد نیز در شرایط کنونی بسیار بسیار سخت شده (که علل آن را به اختصار در موارد دیگر در زیر می آورم) و بی پرده باید بگویم، تحمل شرایط سخت اقتصادی درون ایران و ساختن با نداری و زندگی مخفی در ایران بسیار قابل تحمل تر از زندگی در غربت و کمپ های پناهندگی است که از حداقل شرایط انسانی نیز بی بهره اند. پس در شرایط کنونی، در ایران ماندن و برای دستیابی به آزادی و رهایی از شر این رژیم قرون وسطایی جنگیدن، بسیار منطقی تر و معقولانه تر از پذیرش شرایط سخت پناهندگی است؛ مگر در مواردی که ماندن در ایران به قیمت از دست رفتن جان یا گرفتار شدن در زندان باشد.

2) یکی از علت های مهم سخت شدن شرایط پناهندگی برای پناهجویان ایرانی در خارج از کشور، سودجویی افرادی است که به نام پناهنده ی سیاسی با کیس سیاسی دروغ، درخواست پناهندگی می دهند و پس از چندی که جواب گرفتند، بلافاصله به سفارت ننگین رژیم در آن کشور رفته و با گرفتن پاسپورت اقدام به برگشتن به ایران می کنند.

طبیعی است که این افراد که بیشترین خیانت و جفا را در حق پناهنجوی سیاسی حقیقی می کنند، پناهجویان سیاسی را بدنام کرده و سبب می شوند مقامات خارجی با اتخاذ سیاست های سختگیرانه تر برای پناهندگی، چندین سال یک پناهجوی سیاسی واقعی و راستگو را بی جواب و بلاتکلیف بگذارند (که یکی از اثراتش، افسردگی و دست زدن به خودکشی است.) و یا اینکه حتا با دیپورت و برگرداندن پناهجو به ایران، شرایط بسیار خطرناکی را برای وی رغم بزنند. یکی از راهکارهای جلوگیری از این مشکل، شناسایی و معرفی کسانی است که با سوء استفاده از نام پناهندگی و ارایه ی کیس سیاسی جعلی و دروغ و برگشتن به ایران، چیزی جز بدنامی و تشدید شرایط سخت برای پناهجویان ایجاد نمی کنند.

3) یکی دیگر از دلایل سخت شدن پناهندگی به ویژه در اروپا، سیاست های بسته ی کشورها است. در شرایطی که بحران اقتصادی در اروپا هنوز بسیار نگران کننده است، کشورها برای صرفه جویی در هزینه ها و بودجه ی دولتی، سیاست های محدودتر در پذیرش پناهندگان جدید اتخاذ می کنند و این تنها برای پناهجویان ایرانی نیست. زیرا هر چه کشورها شرایط آسان تری برای پناهجویان در نظر بگیرند، روز به روز بر شمار آنان افزوده می شود. ضمن اینکه افزون بر شرایط اقتصادی، سیاست های برخی دولت ها و حکومت ها (همچون دولت محافظه کار و چپ در هلند که اساسا با پذیرش پناهجو کاملا مخالف است!) موجب گرفتاری برای پناهندگان می شود. از سوی دیگر سیاست های مغرضانه و سودجویانه ی مقامات کشورهای غربی با رژیم اسلامی و یا گزینشی و سلکتیو عمل کردن مسؤلان مهاجرت و پناهندگی، نیز یکی از دلایل غیر انسانی است که اوضاع را برای پناهجویان، بحرانی ساخته است.

4) شوربختانه یکی از علل روی دادن رخدادهای تلخی همچون خودکشی پناهجویان، بی توجهی بسیاری از هم میهنانمان در برون مرز است که بجای حمایت از هم وطنان خود و تشکیل تشکل های دفاع از حقوق پناهجویان و پیگیری مشکلات آنان، نسبت به این افراد بی تفاوت هستند و ترجیح می دهند بیشتر به زندگی و مشکلات خود برسند (هر چند بسیاری از هم میهنان آزادی خواه، کمپین ها و گروه های مختلفی در دفاع از پناهجویان ایجاد کرده اند، اما اینها هرگز نمی تواند جوابگوی سیل عظیم پناهجویان و مشکلات آنان باشد). در این مورد فعالان حقوق بشر بایستی بیشتر و بیشتر تمرکز کنند. هر جند که همه ی تلاش ها باید بر روی این مهم باشد که از بیرون آمدن بیش از پیش ایرانیان از داخل به خارج برای اخذ پناهندگی خودداری شود که یگانه راه آن نیز تلاش برای سرنگونی هرچه زودتر رژیم ننگین جمهوری اسلامی است.

5) شرایط بد و غیر انسانی کمپ ها و فضای بسته ی آنها یکی دیگر از دلایل بروز افسردگی و اقدام به خودکشی در میان پناهجویان است. اینکه کسی در کشوری که به آن پناه آورده و خود را به نام پناهجو معرفی نموده تا چندین ماه و حتا سال حق کار کردن نداشته باشد و در کمپ نیز از امکانات انسانی همچون داشتن اینترنت محروم یا به آن کمترین دسترسی داشته باشد، کمتر کسی را گرفتار افسردگی و سرخوردگی نمی کند! از آنجا که یکی از ارکان مبارزه ی آزادی خواهان و اهداف مدافعان حقوق بشر دفاع از پناهجویان است، همه ی نهادهای مدعی بایستی به وضع اسفبار کمپ های پناهندگی اعتراض کرده و صدای پناهجویان را به گوش مجامع بین المللی برسانند؛ وگرنه وقوع حوادثی نظیر خودکشی محمد رهسپار، اجتناب ناپذیر است.

* * *

آنچه در پی آمد، توجهی بود نسبت به شرایط سخت و دشوار پناهندگی به ویژه برای آنان که از این شرایط بی خبرند و یا فکر می کنند، در صورت ترک ایران به راحتی می توانند، پاسخ پناهندگی و اقامت در یک کشور را بگیرند. پس بهتر است پیش از هر اقدامی، با کسانی که از اوضاع و احوال پناهجویان و شرایط پناهندگی شناخت دارند، گفتگو و مشورت شود. بر ایرانیان خارج از کشور نیز هست که هر کاری که می توانند برای بهبود شرایط پناهجویان انجام دهند.

ایران، بدون رژیم جنایتکار اسلامی، بهترین جای جهان است؛ به امید روزی که پس از انحلال تمامیت حکومت اسلامی، هیچ ایرانی مجبور نباشد وطن عزیزش را ترک کند و با غم ِغربتِ غریبِ غرب، دل-خسته و جان-افسرده شود...

سرنگون باد جمهوری اسلامی

پاینده باد ایران و ایرانی

سروش سکوت

صادق صبا: هر اعترافی پخش بشود شدیدا بی اساس است و ما محکومش می کنیم

2012-02-03T17:37:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران مطلع شد که درجریان دستگیری های ماه گذشته برخی از بازداشت شدگان تحت فشار قرار گرفته اند تا به همکاری با شبکه بی بی سی فارسی اعتراف کنند. صادق صبا رییس بخش فارسی بی بی سی با تایید اینکه یکی از اعضای خانواده یکی از کارکنان این شبکه چندی پیش بازداشت شده و این روند طی ماه های گذشته همچنان ادامه داشته است به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: «ما تایید می کنیم که یکی از اعضای خانواده بخش فارسی بی بی سی را بازداشت کردند و از طریق آن کسی که در ایران بازداشت بود او را تحت فشارقرار دادند که با عضو خانواده اش که در لندن کار می کند تماس بگیرد و از این طریق سعی کردند او را از راه دور و از طریق اینترنت بازجویی کنند و از او اطلاعات بگیرند.» وی گفت یک بار تماس بازجویان با این کارمند بی بی سی را می تواند تایید کند.

کمپین امروز با انتشار بیانیه ای به فشار بر اعضای خانواده و همچنین دستگیری های اخیر روزنامه نگاران اعتراض کرد و نیز شهادت برخی از اعضای خانواده ها ازجمله یکی از نزدیکان بازداشت شدگان پرونده مستندسازان را که از وی خواسته شده بود علیه بی بی سی صحبت و بگوید با این شبکه همکاری می کرده منتشر کرد. کمپین از قوه قضاییه ایران خواست به این اقدامات پایان دهد. (لینک به بیانیه)

آقای صبا به کمپین همچنین در خصوص این اقدام توسط مسوولین امنیتی ایران گفت: «‌ این یک اقدام غیرانسانی وشنیع از طرف حکومت جمهوری اسلامی است و این اقدام را شدیدا محکوم می کنیم. خانواده های این افراد، افراد بی پناه و بی گناهی هستند که در دست مقامات جمهوری اسلامی هستند و آنها هیچ گناهی ندارند اگر بچه هایشان برای بی بی سی کار می کنند. آنها هیچ کنترلی هم بر فرزندانشان (که درخارج از کشورهستند) ندارند. آنها افراد عاقل و بالغی هستند و حکومت ایران با این کارش تنها یک سری افراد بی گناه را تحت فشارقرار می دهد.»

با توجه به اینکه برخی منابع نزدیک به بازداشت شدگان اخیر به کمپین گفتند که برخی از بازداشت شدگان ماه گذشته نیز تحت شرایط مشابهی با سوالاتی در مورد همکاری با بی بی سی مواجه بوده اند آقای صبا گفت:‌«‌ما هم اطلاعاتی داریم که یک عده ای را در ایران در هفته های اخیر یک عده ای را (نه اعضای خانواده) بازداشت کرده اند و آنها را تحت فشارقرار داده اند که اعترافات تلویزیونی بکنند. ما صریحا اعلام می کنیم که در ایران هیچ گونه همکاری تحت هیچ شرایط و عنوانی نداریم- نه خبرنگار نه خبرنگار آزاد- و هر نوع اعترافاتی اگر پخش شود شدیدا بی اساس است و ما محکومش می کنیم و این بی اساس است و فقط تحت فشار از آن افراد اخذ شده است.»

صادق صبا به کمپین گفت: «اینها یک برنامه ای دارند که یک عده ای را مجبور کنند که اعتراف کنندکه کارمند بی بی سی هستند یا با بی بی سی همکاری می کنند. ما می گوییم این بی اساس است و محکومش می کنیم و ما کسی را در ایران نداریم.»

10بهمن سالگرد زادروز اشکان سهرابی عزیز

2012-01-31T05:36:00.000-08:00

در سالگرد سر به دار شدن زهرا بهرامی، در سکوت ما همچنان اعدام فریاد می کشد

2012-01-31T05:11:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز

گره های طناب های دار را باز کنیم*

گره های ریسمان همگرایی را ببندیم*

ریشه های پوسیده ی اعدام را بدریم*

رشته های استوار اتحاد را بتنیم...

در شرایطی که هنوز رژیم اسلامی به سرکوب و اعدام مخالفان خود مشغول است و سال خورشیدی که پشت سر گذاشته شد و ماه های پایانی آن نیز سپری می شود، جمهوری اسلامی با رکورد وحشتناک 160 اعدام (بدون در نظر گرفتن اعدام های مخفیانه در شهرهایی همچون مشهد و...) به تنهایی در صدر جدول شمار کشورهای دارای مجازات اعدام قرار گرفته است.

سال پیش رژیم، آزادی خواهان و کوشندگان زیادی را اعدام کرد؛ از فرزاد کمانگر، شیرین علم هولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان و مهدی اسلامیان (در اردیبهشت ماه) تا جعفر کاظمی، علی صارمی و حسین خضری...

در چنین روزی، رژیم جنایتکار اسلامی، زهرا بهرامی یکی از آزادی خواهان را که در تجمعات پس از انتخابات فرمایشی دستگیر شده بود، به جرم حق خواهی، پس از شکنجه های بسیار و نسبت دادن چندین جرم ناکرده به وی، به بی رحمانه ترین شکل، به دار آویخت.

امسال و در این روزها نیز، احکام بیدادگرانه ی اعدام به وسیله ی سران جنایتکار رژیم همچنان صادر می شود؛ از جمله: رژیم قرون وسطایی اسلامی، لقمان و زانیار مرادی، دو جوان کرد را پس از شکنجه ی فراوان (که شرح این شکنجه ها از زبان این دو تن موجود است) و اعتراف گیری به جرم ناکرده ی کشتن پسر امام جمعه ی مریوان، به محاربه و اعدام در ملا عام متهم کرده است.

همچنین حکم اعدام سعید ملک پور –وب نگار و مهندس ایرانی- به اتهام مضحک "محاربه از طریق ایجاد سایت های مستهجن و توهین به نظام" که یک بار به خاطر فشارهای بین المللی و کوشش های کوشندگان حقوق بشری، لغو شده بود، دوباره در "دیوان عالی" جمهوری اسلامی تایید شده است.

در ارتباط با هیمن پرونده سازی ها، رژیم جنایتکار اسلامی برای مهدی علیزاده از فعالان سایبری و طنز نویس، حکم اعدام صادر کرده و برای برنامه نویس دیگری بنام حسین سی سختی حکم حبس ابد را صادر نموده است.

ضمن اینکه کسان دیگری همچون: زینب جلالیان، سکینه آشتیانی، حبیب لطیفی، حبیب گلپری پور، سیامک مهر و دیگران... در خطر اعدام قرار دارد...

یک سال از آن روز که شادروان زهرا بهرامی همچون هزاران انسان آزاده ی دیگر -که در طول این سی و سه سال به دست جانیان حکومت اسلامی کشته شدند- سر به دار شد، می گذرد. زهرا بهرامی، نیز قربانی جنایت پیشگی جمهوری اسلامی، مماشات دولتمردان کشورهای غربی و سیاست های سودجویانه ی مقامات هلندی و سکوت تهوع آور تک تک ما شد.

در این اوضاع که بحث اساسی و مهم حقوق بشر در ایران و نقض شدید آن به وسیله ی رژیم اسلامی، از سوی مدعیان حقوق بشر در غرب و حتا برخی ایرانیان به حاشیه رانده شده و همه ی تلاش های غرب و تحریم های بیش از پیش تنها به دلیل مضحک مجبور کردن و فراخوندن دوباره ی رژیم بر سر میز مذاکرات هسته ای است، سکوت تک تک ما ایرانیان، یعنی کمک به برپا شدن یک چوبه ی دار و سر به دار شدن شهروندی دیگر...

در اینکه به حکم تاریخ یا خواست جهان غرب یا خیزش های مردمی، روزی این رژیم به سرنگونی خود نزدیک می شود و آنکه این روز نزدیک است، تردیدی نیست. اما هرگونه تصمیم گیری مردم پسندانه و رو به پیشرفت که بدون گرفتار شدن به دور باطل تاریخ، منجر به روی کار آمدن یک نظام مردم سالار شود، بستگی به خودنمایی مثبت ایرانیان دارد.

اگر می خواهیم از فرضیه ی محتمل برقرای جنگ ناخواسته یا ماندگاری رژیم اسلامی مانع آییم و به شعار "نه جنگ، نه جمهوری اسلامی" جامه ی عمل بپوشیم و دست رژیم را از آغاز دوباره ی سریال زنجیره ای اعدام ها ببندیم، بایستی با همه ی توش و توان، مساله ی اعدام ها و نقض مستمر و پیگیر سی و اندی ساله ی حقوق بشر را در هر جایی که هستیم، فریاد بزنیم.

بی گمان، سکوت ما، عربده ی جرثقیل ها و چارپایه های اعدام را فریاد خواهد زد و فریاد ما، این رژیم خونخوار و ددمنش و اعدام های بی رحمانه و گستاخانه اش را به سکوت و خفگی می کشاند.

پس باید در هر جا که هستیم، سکوت های خود را بشکنیم و فریاد زندانیان و اعدامی ها باشیم؛ بیاییم گره های طناب های دار را باز کنیم. گره های ریسمان همگرایی را ببندیم. ریشه های پوسیده ی اعدام را بدریم. رشته های استوار اتحاد را ببافیم...

* * *

بیاد شادروان زهرا بهرامی در سالروز سر به دار شدنش

و همه ی دلاور زنان سرزمینم ایران که به دست دژخیمان اسلامی کشته شدند:

دلـاور-زنـــان کـــامتــان شــــاد بـــاد

ز نــــام شـمــــا گیتـــی آبــــاد بـــاد

فـزونتـر ز نـــام شمــا، نــــام نیست

فــراتــر ز فــریــادتــان بــانـگ نیست

بــغریـــد چــون شیــر بــر دشمنــان

که شیران ز غرش کنون باک نیست

آه، نازنین کردیه بانو! چه سالی بود پارسال. بعد از آن روزهایی که صدای پرشورت را در مسنجرها و رادیوها می شنیدم و ترس تیپا خورده ام برای ننشستن ها با همه ی خسته شدن ها و نشکستن ها با همه ی ضربه خوردن ها، فروکش می کرد... و وقتی اوج دلاوریت را پس از بازگشت به ایران برای مبارزه به یاد می آوردم، نه تنها نمی ترسیدم، بلکه کمی هم شجاع می شدم، هرچند نه به اندازه ی خودت...

آه چه روزی بود آن یکشنبه، 30 ژانویه 2011 ساعت 9 صبح لعنتی... که خبر سر به دار شدنت رو دیدم، بی اختیار گریه می کردم؛ برای خودم، برای خودمان، نه برای تو...

خواستم در نخستین سالگرد پر کشیدن غریبانه و ناجوانمردانه ات، چیزی بنویسم، از تو، از دو زهرای دیگر همچون تو، از "سه زهرا"یی که قربانیان رژیم اسلامی و مماشات غربی های دروغگو با این رژیم خونخوار شدند (:زهرا کاظمی، زهرا بنی یعقوب و زهرا بهرامی)...

لعنت بر من و ما اگر ساکت بنشینیم و از خفه شدن گلویی و بند آمدن نفسی، سکوتمان صدا، صدایمان بغض و بغضمان فریاد و کمر شکسته یمان استوار خیزشی نشود.

لعنت بر همه ی دولتمردان غربی اهل مماشات با رژیم و حقوق بشری چی های دروغگو؛ لعنت بر همه... .

سروش سکوت

9 بهمن 2570

سیرک انتخاباتی جمهوری اسلامی /شاهزاده رضا پهلوی

2012-01-28T16:04:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:شاهزاده رضا پهلوی:پس از برگزاری آخرین انتخابات ریاست جمهوری اسلامی در خردادماه 1388، در حالیکه میلیونها ایرانی در خیابانها حق خود را فریاد می کشیدند، اعتراضات آنان نسبت به تقلب در انتخابات، با سرکوب شدید و بی سابقه حکومت روبرو گردید. حاکمان، فریاد آزادی خواهانه آنان را فتنه نامیدند، صدا و سیمای وابسته به بیت رهبری، اعتراضات مردمی را به عده‌ای «اغتشاشگر» نسبت داد، رئیس جمهور منتصب ولی فقیه، جوانان این مرز و بوم را خس و خاشاک نامید و علی خامنه ای، مسئولیت «خون‌ها و خشونت‌ها و هرج و مرج‌ها» را بر عهده کسانی دانست که از اعتراضات پشتیبانی می‌کنند.

با دستور مستقیم شخص علی خامنه ای، ولی مطلقه جمهوری اسلامی، نیروهای امنیتی و لباس شخصی ها، بر مردم آتش گشودند، بسیاری از شهروندان کشته و تعداد زیادی زخمی شدند، به کوی دانشگاه وحشیانه حمله کردند، تعداد کثیری از فعالان سیاسی-مدنی، روزنامه نگاران، وبلاگ نویسان و مردم عادی، بویژه جوانان، بازداشت و زندانی شدند. زندانیان را با قساوت تمام شکنجه و آزار جنسی دادند و تعدادی از دستگیرشدگان را به قتل رساندند.

دو سال و اندی پس از اعمال این جنایات وحشیانه و دهشتناک علیه مردم ایران، در آستانه نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، ولی فقیه با همراهی شورای نگهبان و وزارت کشور دولت انتصابی اش، در تدارک برگزاری نمایشی دیگر است. علی خامنه ای که مسئول اصلی این جنایات می باشد و از تقلبی که با فرمان شخص او صورت گرفت، به خود می بالد و نامزدهای انتخابات را که رای آنها نادیده گرفته شد، افراد ناباب، نادان و بعضاً معاند، می نامد، بار دیگر، وقیحانه خواستار حضور پرشور مردم در این سیرک انتخاباتی شده است.

جمهوری اسلامی با نقض مستمر حقوق اساسی شهروندان، همچون آزادی اندیشه، آزادی بیان، آزادی مطبوعات و آزادی احزاب، حق انتخاب شدن و انتخاب کردن در یک فرایند آزاد، سالم و عادلانه را از شهروندان ایرانی سلب نموده است. بر همین اساس، در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلامی، بسیاری از نیروهای سیاسی-مدنی از طیف ها و اندیشه های گوناگون خواستار تحریم انتخابات شده اند.

اتحاد بی سابقه نیروهای سیاسی-مدنی ایرانی، بمنظور تحریم انتخابات نمایشی مجلس شورای اسلامی، ضربه ای سهمگین بر پیکره لرزان این رژیم وارد نموده تا آنجا که علی خامنه ای، تحریم کنندگان را «پادوهای قرارگاه فرماندهی کفـر» توصیف نموده است، غافل از آن که مردم آزادیخواه ایران پس از سال ها مبارزه برای احقاق حقوق اساسی خود، فصل جدیدی از همگونی و یکپارچگی را در مسیر گذر از این نظام و گذار بسوی دموکراسی در ایران باز نموده است.

هم میهنانم،

در این شرایط حساس و بحرانی، شرکت در انتخابات نمایشی حکومت اسلامی، پایمال نمودن خون هزاران ایرانی است که جانشان را در راه آزادی، دموکراسی و سربلندی این سرزمین فدا نمودند، شکستن عهدی است که با زندانیان سیاسی-عقیدتی بسته ایم، کسانی که برای آزادی ما و سرزمینمان، دربند این حکومت مستبد گرفتار شده اند.

بر این باور هستم که،

- تنها راه برون رفت از شرایط موجود، گذر از چارچوب قانون اساسی این حکومت و نظام مستبد اسلامی است.

- بهترین و کم هزینه ترین راه برای تامین و حفظ امنیت و سرمایه های ملی، ایجاد فضای مناسب برای برقراری " آشتی ملی " و " عفو عمومی " با اراده و همگامی همه نیروهای مسلح، کنشگران سیاسی – مدنی از هر طیف و اندیشه ای، روحانیت و دیگر گروه ها می باشد.

برای دستیابی به حکومت صندوق رای و حاکمیت پایدار مردم بر مردم در ایران، در چارچوب برگزاری انتخابات آزاد، سالم و عادلانه بر اساس معیارهای بین المللی، از پا نخواهم نشست.

انتخاب آزاد برای ایران آزاد

شاهزاده رضا پهلوی

http://sokhanibashoma.blogspot.com/

در میوه فروشی، به جای قیمت زردآلو نوشته؛ «لطفا دست نزنید، قیمتش بالاست» مملکته داریم؟+عکس

2012-01-25T01:21:00.000-08:00

منبع تصویر:وبلاگ پررنگ

بررسی نحوه مرگ علیرضا صبوری در گفتگو با خواهرش

2012-01-25T01:19:00.000-08:00

ایران پرس نیوز:خبرگزاری هرانا - علیرضا صبوری میاندهی، در روز دهم مرداد ماه ۱۳۶۷ در کرج بدنیا آمد و از ۵ سالگی به همراه خانواده‌اش به تهران آمد. او هم مانند بسیاری دیگر از جوانان ایران، پس از پایان دوران تحصیلات متوسطه و دریافت مدرک دیپلم، به امید آینده‌ای بهتر راهی بازار کار شد و برای استخدام در شرکت‌های نفتی در دوره‌های جوشکاری صنعتی شرکت کرد.

اما خیلی زود متوجه شد که اوضاع نابسامان اجتماعی و چشم انداز وضعیت اقتصادی ایران، اجازهٔ تحقق رویا‌هایش را آنچنان که او انتظار داشت نمی‌دهد و تصمیم گرفت برای تغییر این وضعیت، دست در دست سایر جوانان هموطنش بگذارد.

علیرضا در روز ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ همانند هزاران جوان دیگر، با دست خالی به خیابان رفت تا اعتراضش را نسبت به این نا‌بسامانی‌ها و نتیجهٔ بحث بر انگیز انتخابات ریاست جمهوری ابراز کند و در‌‌ همان روز در حوالی میدان آزادی، روبه روی پایگاه گردان ۱۱۷ عاشورا، در حالیکه به کمک هم‌ وطنانش که مورد اصابت گلوله قرار گرفته بودند شتافته بود، ناگهان تیری پیشانی‌اش را شکافت؛ آنچنان که خودش بعد‌ها گفت، انگار چیزی در سرش منفجر شد و جهان در مقابل چشمانش به سیاهی رفت.

عده‌ای از معترضین پیکر نیمه جان وی را به بیمارستان بردند و پزشکان شبانه او را مورد عمل جراحی قرار دادند و موفق شدند که تکه‌هایی از گلوله را از سرش خارج کنند. ولی متاسفانه علیرضا به کما رفت و در این مدت خانواده‌اش تمامی بیمارستان‌ها زندان‌ها و سرد خانه‌ها را زیر و رو می‌کردند و به امید یافتن نشانی، از گم گشته‌شان هر روز به زندان اوین مراجعه می‌کردند. تا اینکه پس از گذشت حدود ۱ ماه علیرضا از مرگ بازگشته و به هوش آمد.

او که قسمت عمده‌ای از حافظه، قدرت تکلم و کنترل روده‌ها را از دست داده بود، در حالی که نیمی از بدنش فلج شده بود، پس از چند روز توانست به سختی شماره تلفن یکی از خواهرانش را به یاد آورد. پرسنل بیمارستان به سرعت جریان را به خانواده‌اش اطلاع دادند و به پیشنهاد مدیریت بیمارستان و به خاطر مسائل امنیتی، نام وی به عنوان بیمار تصادفی در پرونده‌های بیمارستان ثبت شد و‌‌ همان شب علیرضا را به خانه‌اش منتقل کردند تا باقی خدمات درمانی، در خانه به او ارائه گردد.

با کمک‌های بی‌دریغ مددکار و اعضای خانواده، علیرضا پس از چندی توانست مقداری از قوای از دست رفته‌اش را باز یابد ولی همچنان با مشکلات عمده‌ای مانند سردرد‌های شدید و مداوم و ضعیف بودن قدرت تکلم رو برو بود. به همین دلیل پزشکان برای بار دوم سعی کردند تکه‌های باقی مانده گلوله را خارج کنند اما تکه‌هایی از گلوله، در نقاط حساسی از بافت مغز او قرار گرفته بودند که با حرکت دادن آن‌ها، امکان داشت علیرضا جان خود را از دست بدهد یا برای همیشه فلج شود، به همین علت حتی پس از عمل جراحی دوم نیز تکه‌هایی از گلوله به جای ماند و تذکرات لازم راجع به وخیم بودن شرایطش و مراقبت‌های لازم به وی داده شد.

پس از آنکه علیرضا سلامت نسبی خود را بازیافت، به پیشنهاد و کمک خانواده‌اش و بدلیل رعایت مسائل امنیتی، از ایران خارج شد و به ترکیه رفت و مدارک خود را در اختیار کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل قرار داد. سرانجام، پس از ماه‌ها، با در خواست وی موافقت شد و وی با امید به فردایی روشن و آزاد، اما در تنهایی مطلق، به شهر بوستون آمریکا فرستاده شد.

اما در کمال تاسف، پس از ۸ ماه به علت عوارض ناشی از وجود قسمت‌هایی از گلوله در بافت مغز، سر انجام در ۲۶ آبان ۱۳۹۰ علیرضا صبوری جان سپرد و پس از حدود ۲ ماه، و به درخواست خانواده‌اش، پیکرش را در شهر برلین آلمان به خاک سپردند.

در همین رابطه گزارشگر هرانا، در گفتگویی اختصاصی با خانم نازآفرین صبوری (خواهر علیرضا صبوری)، که پس از جریانات انتخابات ۸۸ و اتفاقاتی که برای برادرش افتاد، از ایران خارج شده است و هم اکنون به همراه خانواده‌اش در مالزی اقامت دارد، از جزییات ماجرا می‌پرسد که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم.

در ابتدا به شما و خانواده‌تان تسلیت عرض می‌کنیم...

لطفاً بفرمایید که در روز ۲۵ خرداد چه اتفاقی برای برادرتان افتاد.

در آن روز علیرضا هم مانند بسیاری دیگر از جوانان، در حوالی میدان آزادی تهران، در تظاهرات شرکت کرده بود و آنطور که بعداً از پرسنل بیمارستان شنیدیم، مردم او را در حالی که گلوله‌ای به پیشانی‌اش خورده بود به بیمارستان منتقل کرده بودند و‌‌ همان شب مورد عمل جراحی قرار می‌گیرد اما در حین عمل جراحی به کما می‌رود و چند روز بعد برای بار دوم در یک بیمارستان دیگر تحت عمل جراحی قرار گرفته است.

علیرضا ۱ ماه در کما بود و ما هم هیچ اطلاعی از وضعیتش نداشتیم. همهٔ اعضای خانواده و فامیل، هر روز با نگرانی، به بیمارستان‌ها، کلانتری‌ها، و زندان اوین سر می‌زدیم. جلوی زندان اوین هر روز لیست اسامی بازداشت شده‌ها را می‌چسباندند اما خبری از علیرضا نبود. پس از چند روز با نا‌امیدی به سردخانهٔ کهریزک سر زدیم و در آنجا عکس کشته شده‌ها را به ما نشان می‌دادند که بسیار وحشتناک بود. حتی با پلیس ۱۱۰ تماس گرفتیم و یک آدرس به ما داد که به آنجا سر بزنیم اما آنجا هم نبود. پس از حدود ۱ ماه سرکشی به همهٔ مکان‌هایی که ممکن بود علیرضا در آنجا باشد، بسیار نا‌امید شده بودیم و برخی از خانواده‌های مجروحان به ما گفته بودند که تعدادی از کشته شده‌ها را در گور‌های دست جمعی در بهشت زهرا دفن کرده‌اند و ممکن است علیرضا هم در میان آن‌ها باشد.

سرانجام چگونه توانستید علیرضا را پیدا کنید؟

به واسطه تلاش پزشکان، علیرضا پس از ۱ ماه به هوش آمده و به زحمت توانسته بود شماره تلفن خواهرم را بگوید. پرسنل بیمارستان با خواهرم تماس گرفتند و ماجرا را به ما اطلاع دادند و ما هم به بیمارستان رفتیم. در بیمارستان از خانواده‌های برخی مجروحان و پرسنل بیمارستان شنیدیم که اگر ماموران مطلع شوند که یکی از مجروحان در بیمارستان است و او را شناسایی کنند ممکن است برای از بین بردنش دست به هر اقدامی بزنند تا شاهدی برای بی‌رحمی‌هایشان در برخورد با معترضین باقی نماند. حتی پرسنل بیمارستان به ما گفتند که در حال حاضر علیرضا را بعنوان مجروح تصادفی در پرونده‌های بیمارستان ثبت کرده‌اند و به پیشنهاد یکی از پزشکان، قرار شد تا ادامهٔ مراحل درمان علیرضا در منزل انجام شود و‌‌ همان شب علیرضا را به منزل منتقل کردیم.

وقتی علیرضا را به منزل منتقل کردید در چه وضعیتی قرار داشت؟

ما علیرضا را فقط به این علت که شناسایی نشود، در حالی که لازم بود تحت مراقبت‌های ویژهٔ پزشکی باشد، و نیمی از بدنش فلج شده بود و قادر به صحبت کردن نبود، حتی کنترل روده‌هایش را از دست داده بود به منزل آوردیم. برای بلند شدنش از رختخواب باید ۳ نفر به علیرضا کمک می‌کردند تا بتواند از جا بلند شود و در این مدت همهٔ اعضای خانواده به نوعی درگیر این مسئله شده بودند.

طی حدود ۸ ماه که بطور مداوم فیزیوتراپ و مددکار گفتار درمانی با او کار کردند، نهایتاً مقداری از توانایی‌هایش را توانست مجدداً به دست بیاورد و کمی از کارهای شخصی‌اش را خودش انجام دهد و تا حدی هم می‌توانست صحبت کند. خود علیرضا هم خیلی تلاش می‌کرد تا هرچه سریع‌تر از این وضعیت بیرون بیاید.

هزینه‌های درمان را چگونه پرداخت کردید؛ آیا توانستید از بیمهٔ دولتی استفاده کنید؟

خیر. خانوادهٔ ما منزل شخصیشان را که پس از بازنشسته شدن پدرم خریده بودند، فروختند تا هم بخاطر رعایت مسائل امنیتی آدرس منزلمان عوض شود و هم پول کافی برای تامین هزینه‌های بیمارستان و درمان در منزل فراهم شود. علیرضا بیمهٔ خدمات درمانی داشت ولی بعلت رعایت مسائل امنیتی مجبور شدیم تمام هزینه‌ها را بصورت شخصی پرداخت کنیم. در حال حاضر هم خانواده‌ام در یک منزل اجاره‌ای زندگی می‌کنند. همهٔ این‌ها مسائلی است که جمهوری اسلامی بر خانوادهٔ ما تحمیل کرده است.

آیا علیرضا خود را یک فعال سیاسی می‌دانست؟

خیر، علیرضا هم مانند بسیاری دیگر از جوانان، به شرایط بد اقتصادی و اجتماعی حاکم در ایران و نداشتن چشم اندازی روشن برای آیندهٔ خود معترض بود و همیشه می‌گفت که چرا نباید اعتراض کرد، او معتقد بود که در این راه حد اقل کاری که می‌تواند انجام دهد شرکت در تظاهرات است. حتی پس از آنکه تا حدی بهبودی خودش را بازیافته بود، همیشه دلش می‌خواست حرف‌هایش را به گوش همه برساند که ماموران رژیم با مردم چگونه برخورد می‌کنند. اما بدلیل ملاحظات امنیتی برای خانواده، سکوت می‌کرد و همین مسئله فشار زیادی به او وارد می‌کرد.

چه شد که علیرضا تصمیم گرفت از ایران خارج شود؟

علیرضا یک شاهد زنده بود برای اثبات دروغ بودن این ادعای رژیم جمهوری اسلامی که حقوق فردی و اجتماعی افراد را برای شرکت آزادانه در تظاهرات به رسمیت می‌شناسد. مسلماً وقتی به ماموران دستور داده شده است که سر و صورت تظاهر کنندگان را هدف بگیرند، از ترس آن است که شاهدی زنده بماند.

او مدرکی گویا برای اثبات نقض حقوق بشر در ایران بود و اگر سکوت خودش را می‌شکست، برای جمهوری اسلامی هزینه‌های حقوق بشری سنگینی در پی داشت و همین مسئله هم می‌توانست برای خودش و خانواده دردسر‌های زیادی ایجاد کند و اگر هم سکوت می‌کرد، طبیعتاً می‌بایست فشار روانی زیادی را تحمل کند. بنابراین حدود ۸ ماه پس از آن اتفاق، با تصمیم خانواده و رضایت خودش و به امید شروع یک زندگی عادی و آینده‌ای بهتر از کشور خارج شد.

برادرتان پس از خروج از ایران به کجا رفت؟

علیرضا پس از خروج از ایران، به همراه ۴ نفر از اعضای خانواده، که بعنوان همراه با او رفته بودند، و با قطار به ترکیه رفت و خودش را به کمیساریای عالی پناهندگان سارمان ملل در آنکارا معرفی کرد و سپس او را به شهر نیده منتقل کردند. او مدت ۷ ماه در ترکیه بود و در طول این مدت هیچگونه خدمات پزشکی و درمانی قابل توجهی از سوی سازمان ملل دریافت نکرد و حتی دارو‌ها و وسایل اولیه مورد نیازش را از ایران برایش ارسال می‌کردیم. در طول آن مدت بسیار اذیت شد و در سرمای شدید ترکیه برق مرتب قطع می‌شد و آب گرم به راحتی آماده نمی‌شد و حتی مجبور بود برای گرم کردن خانه از زغال سنگ استفاده کند که شرایط نامناسبی را به وجود آورده بود و نهایتاً او را در تنهایی مطلق به آمریکا فرستادند.

آیا در آمریکا نزد فامیل و یا اعضای خانواده‌تان فرستاده شد؟

خیر. ما در آمریکا هیچ فامیل و یا حتی دوست و آشنایی نداشتیم و این تصمیمی بود که دفتر پناهندگان سازمان ملل گرفت. درخواست ما این بود که علیرضا را به آلمان نزد خاله و دایی‌اش بفرستند تا از او مراقبت کنند ولی متاسفانه او را به شهر بوستون آمریکا فرستادند و در آنجا هم شرایط مناسبی نداشت. در ابتدا که مجبور بود با چند نفر در یک خانه زندگی کند. حتی برای استفاده از اینترنت به منزل دوستان دیگرش می‌رفت و پس از مدتی یک خانه با وسایل به او دادند و خدمات پزشکی محدودی به مدت ۶ ماه در اختیارش گذاشتند و بعد از آن هم تمام هزینه‌های درمانش را باید بصورت شخصی پرداخت می‌کرد. در طول ۱۱ ماه که در آمریکا بود تحت درمان پزشکان قرار داشت اما عملاً او را نه بستری کردند و نه خدمات درمانی قابل توجهی در اختیارش قرار دادند و حتی وضعیتش روز به روز بد‌تر می‌شد. خودش یکبار به من گفت که یکی از پزشکان با گفتن این مسئله که ممکن است به زودی تمام بدنش فلج شود و عمر زیادی نخواهی داشت، او را از ادامهٔ زندگی ناامید کرده است. همین مسئله تاثیر منفی زیادی در روحیه‌اش گذاشته بود که باعث شد در کلاس‌های زبان شرکت نکند و بیشتر وقتش را در خانه می‌گذراند. من فکر می‌کنم لازم بود که همیشه یک نفر یا یک پرستار در کنار علیرضا می‌بود و نمی‌بایست او را تنها می‌گذاشتند.

علیرضا همیشه از اینکه دست و پا‌هایش در خیابان بی‌حس می‌شود و ممکن است هر لحظه در خیابان بیافتد، برای ما می‌گفت و رفتن به بیرون از خانه برایش خطرناک بود. او همیشه از اینکه نمی‌توانست از امکانات زیادی که در آمریکا وجود داشت استفاده کند غمگین بود.

علیرضا تصمیم داشت بخاطر مشکلاتی که در آمریکا داشت برای ادامهٔ زندگی نزد من در مالزی بیاید اما تقدیر برایش طور دیگری رقم خورد و در ۲۸ آبان ۱۳۹۰ در حالی که در خانه‌اش پشت کامپیو‌تر نشسته بود بر اثر خونریزی مغزی فوت می‌کند.

شما چگونه متوجه فوت علیرضا شدید و چه شد که پیکرش را به آلمان منتقل کردید؟

ما ۲ روز از علیرضا خبر نداشتیم. تا اینکه روز ۳۰ آبان ۱۳۹۰ خواهرم از ایران با من تماس گرفت و گفت که مسئولین سازمان اسکان مجدد شهر بوستون با او تماس گرفتند و موضوع را به اطلاع خانواده رسانده‌اند. آن‌ها همچنین گفته بودند که پس از کالبد شکافی، می‌توانند پیکر علیرضا را در آمریکا به خاک بسپارند و فیلم آن را برای خانواده ارسال کنند. اما خانواده ما تصمیم گرفتند که پیکر علیرضا را در جایی نزدیک‌تر به ایران و خانواده‌اش به خاک بسپارند و بخاطر مشکلات سفر به آمریکا و همچنین رعایت مسائل امنیتی که ممکن بود از سوی دولت جمهوری اسلامی پیش بیاید، پیکر علیرضا را به ایران منتقل نکنند و آن را به آلمان و نزد خاله و دایی بفرستند و در آنجا به خاک بسپارند.

این مراحل حدود ۵۰ روز طول کشید و نهایتاً در روز ۱۷ دی ماه ۱۳۹۰ پیکر علیرضا به آلمان منتقل شد و تا طی شدن مراحل اداری و برگزاری مراسم خاکسپاری حدود ۲ هفته بعد یعنی روز جمعه ۳۰ دی ماه با حضور جمعی از اعضای گروه‌های فعال سیاسی و حقوق بشر ایرانی، در شهر برلین به خاک سپرده شد.

در همین جا لازم می‌دانم از همهٔ افرادی که در طول این مدت برای تسریع در روند انتقال پیکر علیرضا به آلمان تلاش کردند تشکر کنم.

بیمارستانهای ایران در حال تعطیل، ایجاد درمانگاه در غزه

2012-01-25T01:16:00.001-08:00

شهرزادنیوز: در حالی که برخی از بیمارستان‌های دولتی و خصوص به خاطر نداشتن بودجه در حال تعطیل هستند، کمیته "امداد خمینی کثافت" از ایجاد درمانگاه در نوار غزه، تحت حکومت بنیاد گرایان جنبش اسلامی حماس، خبر داد.

گزارش سلامت نیوز، به نقل از دکتر تأمینی، سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، حاکی از آن است که به خاطر افزایش حامل‌های انرژی، قیمت مواد اولیه، دارو و اقلام پزشکی و واقعی نبودن تعرفه های پزشکی، درآمد برخی از بیمارستان‌ها پاسخگوی هزینه‌ها نیست و در صورت حمایت نشدن از سوی دولت در آستانه تعطیلی و ورشکستگی قرار خواهند گرفت.

از سوی دیگر به گزارش خبرگزاری مهر، محمد محمدی فر، معاون هماهنگی امور بین الملل کمیته امداد، اعلام کرده است که درمانگاهی در منطقه غزه تاسیس شده که به دلیل تحولات مقطعی ساخت تمامی طبقات آن به اتمام نرسیده است؛ اما مقدار فضای آماده به عنوان کلینیک تخصصی مورد استفاده قرار می‌گیرد. وی همچنین گفت که افزون بر آن، بیش از 150هزاردلار مایحتاج مورد نیاز مردم غزه تهیه و توسط نمایندگی "کمیته امداد خمینی کثافت" در بندر لازقیه سوریه بسته بندی و تحت عنوان"اهدایی جمهوری اسلامی" در اختیار "کاروان آسیایی حمایت از غزه" قرار داده شده است و این نوع کمک‌ها همچنان در دستورکار این نهاد قرار دارد.

هجوم مردم به فروشگاه های مواد غذایی در ایران

2012-01-25T01:15:00.000-08:00

سایت ندای سبز آزادی: وضعیت متلاطم بازار ارز و سکه، و همچنین تحریم های جدید اتحادیه اروپا، سبب نگرانی شدید مردم خصوصا در تهران و شهرهای بزرگ شده و براساس گزارشهای رسیده، باعث تراکم شدید در بسیاری از بازارها و فروشگاه ها شده است.

براساس گزارشهای رسیده، بیشترین مراجعه مردم به فروشگاه های مواد غذایی برای خرید و ذخیره سازی این مواد به دلیل ترس از واقعه احتمالی بوده است.

این گزارش حاکی است، امشب، برخی شعبات فروشگاه زنجیره ای شهروند، با هجوم مردم مواجه شده و ساعات پرتنشی را پشت سر گذاشته است.

برخی از شهروندان نیز قصد خرید کالاهای وارداتی که قیمت آنها با قیمت دلار مرتبط است کرده اند اما فروشندگان این مغازه ها درحال حاضر از فروش امتناع می کنند.

درروزهای گذشته بازار جمهوری که محل فروش وسایل الکترونیکی و موبایل است به شدت متراکم شده است اما بسیاری از فروشندگان به دلیل عدم ثبات بازار از فروش اجناس خود خودداری می کنند.

فروشگاه های زنجیره ای نیز درروزهای گذشته شاهد تراکم بی سابقه بوده است.بخشی از کارمندان دولت و کارگران که معمولا خرید خود از فروشگاه های زنجیره ای را با بن های خرید انجام می دهند به دلیل ترس از افزایش قیمتها و اتفاقات غیرقابل پیش بینی تصمیم گرفته اند تمامی بن های خود را خریداری و ذخیره سازی کنند.

برخی از مردم نیز درروزهای گذشته برای تامین و ذخیره سازی مایحتاج خود به سمت بازار تهران سرازیر شده اند اما بنکداران مواد غذایی و حتی خرده فروشان نیز از فروش مواد غذایی امتناع می کنند.

برخی از این فروشندگان اعلام کرده اند که محل هایی که اکنون ما از آنها جنس خود را تامین می کردیم از فروش کالا به ما خودداری می‌کنند و ما هم اگر جنس را بفروشیم، باید همان را گرانتر بخریم.

یکی از خرده فروشان نیز از هجوم مردم برای خرید و انبار کردن کالا درروزهای گذشته خبر می دهد و می گویدمردم نگران هستند و فکر می کنند که حداقل باید مواد غذایی خود را برای چند ماه خریداری و انبار کنند تا دچار مشکل نشوند.

این اتفاقات درحالی است که درماه های پایانی سال نیز به صورت طبیعی بخشی از مردم اقدام به خریدهای پایان سال خود می کنند و این همزمانی وضعیت آشفته ای را درتمامی بازارهای تهران به وجود آورده است.

تحریم انتخابات فرمایشی=سرنگونی رژیم

2012-01-25T01:08:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:وحشت شدید رژیم مفلوک فقیه از کسادی انتخابات فرمایشی

حیدر مصلحی ، وزیر اطلاعات خامنه ای دوشنبه شب در جمع ارازل و اوباش بسیجیی در اصفهان گفت: استکبار برای ضربه زدن به انتخابات برنامه‌های فراوانی دارد.

وی گفت: ضعف‌هایی در کشور وجود دارد و دشمن به دنبال آن است تا از آن برای زیر سئوال بردن انتخابات استفاده کند.

وزیر اطلاعات خامنه ای مفلوک گفت: دشمن 15 برنامه را برای ضربه‌ زدن به انتخابات نهمین دوره مجلس طراحی کرده است.

وی با اشاره به اینکه خامنه ای در این زمینه هشدار داده‌ ادامه داد: مردم باید حواسشان را جمع کنند، چرا که این انتخابات مشارکت گسترده می‌خواهد.

عکس؛ نماینده ولی فقیه برای بستن تنگه هرمز عازم خلیج فارس شد

2012-01-25T01:06:00.000-08:00

وبلاگ haghmosalamma.blogspot
بعد از تصمیم قطعی اتحادیه اروپا مبنی بر تحریم نفت ایران , نماینده ولی فقیه به استعداد یک ناوبر جنگی بزرگ ( مطابق تصویر زیر ) عازم خلیج فارس شد و یحتمل امروز یا فردا تنگه هرمز بسته میشود . تصویر زیر دقایقی پس از حرکت ناوبر جنگی اسلام ناب محمدی گرفته شده است . این عکس واقعی است و فتوشاپ نیست .
آمریکا در چه فکریه ...... جمهوری اسلامی پر از ناوبر جنگیه

به مناسبت 29سالگی ندای ایران زمین

2012-01-23T04:06:00.000-08:00

کاسپین ماکان:سوم بهمن برابر با ۲۳ ژانویه، سالروز طلوع ندای ایران زمین است، وی پیش از بیست و هفتمین سال زندگیش، در حالیکه لبریز از شوق به میهن و آزادی بود، توسط دژخیمان اسلامی مظلومانه به قتل رسید. اما نه تنها او خاموش نگشت، بلکه صدایش از گلوی میلیونها نفر در سراسر گیتی‌ به فریادی رسا مبدّل شد که پایه‌های حاکمین مستبد را در تمام دنیا بلرزه درآورد و اندک زمانی‌ بعد هزاران ندا روییدند. و بدین ترتیب قیام و خیزش آزادی خواهانه مردم، در تمام جهان به جریان افتاد.

ندای آزادیخواهی ایران 29سالگی ات خجسته باد

تا ابد در قلب های میلیون ها ایرانی زنده و پاینده ای ای دختر پاک ایران زمین

نابود باد حکومت جنایتکار جمهوری کثیف اسلامی

نام "ایران" را در کنار نام "جمهوری اسلامی" نگذارید!

2012-01-21T01:42:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:نام "ایران" را با نام "جمهوری اسلامی"، موصوف به صفت تروریست نکنید!

در گفتمان سیاسی همه ی سیاسیون و سایت ها و خبرگزاری ها –حتا آنان که ادعای مستقل بودن دارند- بایستی این فرهنگ جا بیافتد که نام نامبارک "جمهوری اسلامی" از نام گرامی "ایران" جدا شود. هرگونه کاربرد ایران در کنار رژیم اشغالگر و دیکتاتور آن، خدشه وارد کردن بر تمامیت کشور و مردمان ایران است.

* * *

از زمانی که واژه ی ناهمگون و نامتجانس "جمهوری اسلامی" با دیکتاتوری "جمهوری اسلامی آری یا نه" که به نام "رفراندوم 13 فروردین 58" از آن یاد می شود، وارد تاریخ سیاسی ایران شد، این اصطلاح که غیر سیاسی ترین و غیر ادبی ترین و ناموزون ترین نام است، در کنار نام ایران نهاده شد.

در حالی که نظام اشغالگری که روی کار است، هیچ پیوند و ربطی با کشور ایران ندارد. چه به لحاظ معنایی و چه ماهویی! چه از نظر هویت ملی و فرهنگ ایران و چه از نظر مردمی و اجتماعی.

رابطه ی "ایران" و "جمهوری اسلامی" از نظر واژه شناسی و ساختاری مانند رابطه ی "دوست" و "دشمن"، "آب" و "آتش"، "گرم" و "سرد"، "روشن" و "تاریک"، "زندگی" و "مردگی"، "اهورا" و "اهریمن"، "دانایی" و "نادانی" و مانند اینها است.

"جمهوری اسلامی" معجون دل به هم زنی از احکام اسلامی، یعنی گفته های قرآنی و بافته های حدیثی و تفسیرهای تاویلی و دل بخواهی است. به هر کدام از بخش های قانون اساسی جمهوری اسلامی یا چهره های سیاسی آن، نگاه کنیم، چیزی جز "اسلام" نمی بینیم. آنچه دیده نمی شود "ملیت" و "ایرانیت" است.

بر تارک پیکره ی نظام اشغالگر اسلامی، تنها "ملیت ستیزی"، "فرهنگ کُشی" و "ایرانی-ویرانی" به چشم می خورد.

ایران، واژه ای است کهن به معنی سرزمین فروتنان و آزادگان. یعنی دو ویژگی که جمهوری اسلامی با آنها در تضاد و تعارض است. سرشت اساسی و پیکره ی کلی این رژیم تنش زایی، نابودگری، پیمان شکنی و آزادی ستیزی است. یعنی مفاهیمی که هیچ ربطی با آزادی و فروتنی –دو ویژگی کهن ایران و ایرانیان- ندارد.

حال چگونه می توان این دو مفهوم را –ایران و جمهوری اسلامی- در کنار هم نشاند؟!

کاربرد واژه های همچون: "جمهوری اسلامی ایران"، "حکومت ایران"، "رژیم ایران"، "رهبر ایران"، "رییس جمهور ایران"، "قانون اساسی ایران" و... در مورد وضعیت کنونی موصوف کردن نام ایران و مردمان آن، به تروریست، جنایت، ویرانگری و اشغالگری است.

بسیار دیده شده که شمار زیادی از رسانه ها و سایت های سیاسی-اجتماعی که ادعای آزادی بیان و بی طرفی را دارند از این واژه های ناهمگون بهره می برند!

یکی از این سایت های اجتماعی که داعیه ی دفاع از آزادی بیان دارد، "تارنمای بالاترین" است، که موضوعات داغ آن پیرامون "رژیم اسلامی" با نام "ایران" همراه است! و یکی از کاربران آن برایم بازگو کرده بود: "یک بار که در مورد یکی از رویدادهای مرتبط با جمهوری اسلامی موضوع داغ زده بود، از نام «جمهوری اشغالگر اسلامی» استفاده کرده بود، که در عرض چند ثانیه تیتر این موضوع با «جمهوری اسلامی ایران» عوض شد!" از این نمونه ها در بسیاری از خبرگزاری های دیگر نیز دیده می شود؛ در حالی که بهره گیری از این کاربرد، توهین به مردم ایران و فرهنگ و ملیت آن است.

بهتر است بی هیچ حد و مرز و پرده و حجاب و به دور از هر آرمان گرایی اینگونه سخن بگوییم که: جمهوری اسلامی، حکم یک حکومت اشغالگر و یک دشمن خانگی را نسبت به ایران و ایرانیان دارد. لذا آزادی خواهی و بی طرفی در آن است که مردم ایران و کشور ایران را از ویژگی های نظام جنایتکار و اشغالگری که کوچکترین ارزشی برای نام ایران و مردم آن قائل نیست، پاک و عاری بدانیم و این نظام را تنها موصوف به صفاتی همچون: "تمامیت خواه و توتالیتر"، "عوام فریب و پوپولیست"، "خودمدار و دیکتاتور"، "خودکامه و مستبد"، "اشغالگر و ویرانگر"، "دروغگو و پیمان شکن"، "تنش زا و جنگ طلب" و... بنامیم. این یک واقعیت تاریخی است که کشور ایران، امروز اشغال شده و چطور هیچ کس از زمان یورش و اشغال ایران به دست مقدونیان، مغولان و تازیان، از این نام ها برای نامیدن ایران بهره نمی برد و چطور هیچ کس از نام نهادن یک دشمن بیگانه ی متخاصم اشغالگر بر کشورش، اجتناب می کند، اما برخی ایرانیان، اینگونه وجود ایران را با این نام ها و صفت های ناپسند می آلایند؟!...

به یاد دارم شاهزاده رضا پهلوی، در یکی از گفتگوهایش در پاریس، درست پس از توطئه ی ترور سفیر عربستان به وسیله ی رژیم در واشینگتن، در پاسخ به این پرسش یک خبرنگار که: "چرا «حکومت ایران» به این کار دست زده؟" پیش از هر چیز به درستی تذکر داد که: "هر چه به وسیله ی «رژیم» روی می دهد، باید حسابش را از «کشور» و «مردم» ایران جدا نمود..."

باور دارم، در شرایط حساس کنونی، ویرایش گفتمان سیاسی سیاسیون و اهالی مطبوعات، بسیار بسیار مهم و سرنوشت ساز و حساس است. چه از نظر مقامات غربی -که به هر حال تاکید هر چی بیشتر بر تخاصم، تفاوت، تعارض و تضاد بنیادی بین مردم ایران و حکومت نابودگر آن، بیشتر می تواند بر زیر فشار گذاشتن آنان در حمایت بیشتر از مردم ایران و منزوی نمودن رژیم اسلامی موثر باشد- و چه از نظر مردم کشورهای غربی که باید حساب رژیم اسلامی را با کشور و مردم ایران جدا کنند.

در گفتمان سیاسی همه ی سیاسیون و سایت ها و خبرگزاری ها –حتا آنان که ادعای مستقل بودن دارند- بایستی این فرهنگ جا بیافتد که نام نامبارک "جمهوری اسلامی" از نام گرامی "ایران" جدا شود. هرگونه کاربرد ایران در کنار رژیم اشغالگر و دیکتاتور آن، خدشه وارد کردن بر تمامیت کشور و مردمان ایران است.

سروش سکوت

30 دی ماه 2570

مقاله جناب کوروش اعتمادی با عنوان ( چرا میبایست هویتِ اسلامی جمهوری اسلامی انکار شود؟!) در همین مورد را در لینک زیر بخوانید

http://parsdailynews.com/95222.htm

عبدالله بوتیمار ،بازیگر محبوب و قدیمی سینما ایران درگذشت

2012-01-21T01:25:00.000-08:00

عبدالله بوتیمار، بازیگر قدیمی سینمای ایران که مدتی به خاطر سکته مغزی، در بخش سی سی یو بیمارستان فیروزگر تهران بستری بود و در وضعیت کما به سر می برد، سرانجام روز سه شنبه ۲۷ دی ماه درگذشت.

آقای بوتیمار از پرکارترین بازیگران دهه های چهل و پنجاه سینمای ایران بود و در ۴۷ فیلم سینمایی بازی کرد. او با برخی از کارگردان های پرکار و مطرح سینمای فارسی از جمله ساموئل خاچیکیان، اسماعیل ریاحی، اسماعیل پورسعید و رضا صفایی همکاری داشت و شهرت او به خاطر ایفای نقش در فیلم های پلیسی و جنایی دهه چهل و پنجاه سینمای ایران بود.

"دلهره"، "ضربت"، "یک قدم تا مرگ"، "اضطراب"، "دزد سیاهپوش"، "سرسام"، "بی عشق هرگز"، "شیطان در می زند"، "جاده مرگ"، "موسرخه" و "عصیان"، از جمله معروف ترین فیلم هایی است که بوتیمار در آنها بازی کرده است.

موهای روشن و چشمان آبی بوتیمار، او را از دیگر بازیگران مطرح سینمای ایران در آن روزگار متمایز کرده بود و احتمالا ساموئل خاچیکیان که تحت تاثیر ژانر فیلم های نوآر و جنایی سینمای آمریکا فیلم می ساخت، مناسب تر از او بازیگری برای ایفای نقش تبهکاران یا کارآگاهان پلیس در فیلم های جنایی و پلیسی خود نیافته بود.

بوتیمار سال ها پیش در گفتگویی درباره نقش های سینمایی اش گفته بود: "هیچ بازیگری در زندگی واقعی آن طور نیست که تصویرش نشان می دهد. من نه قهرمان هستم، نه خیلی خوش تیپ. آدمی کاملا معمولی هستم. لزومی ندارد فکر کنم سمبل هستم و احساس غرور کنم. البته مردم دوست دارند بازیگران را به شکلی که در فیلم ها دیده اند، ببینند".

با این حال بوتیمار از این که مردم او را تنها به خاطر چهره متفاوت و جذابیت ظاهری اش به یاد آورند نه به خاطر بازی های سینمایی اش، ناراحت بود و در این باره گفته بود: "مردم فکر می کنند من آدم سردی هستم؛ با احتیاط به من نزدیک می شوند و امضاء می خواهند. خیلی ها هم می خواهند چهره ام را با آنچه روی پرده دیده اند، مقایسه کنند. متنفرم از این که مرا به خاطر چهره ام تحسین کنند؛ این یعنی تنها چیزی که در چنته دارم، ویژگی های ظاهری است و از هنر بازیگری بی بهره ام".

بوتیمار در سال ۱۳۱۲ در شهر باکو (بادکوبه قدیم) دیده به جهان گشود. وی در سال ۱۳۱۵ به ایران مهاجرت کرد و فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۰ در تئاتر پارس و با بازی در نمایش "جزای روزگار" به همراه بازیگرانی چون منوچهر قاسمی وکامل حلمی اغاز کرد. پس از آن در سال ۱۳۳۸ وارد تئاتر آناهیتا شد و همزمان به کار دوبله پرداخت و صدایش به جای برخی از هنرپیشگان مطرح آن روزگار، روی فیلم ها قرار گرفت. گریگوری پک و برت لنکستر از جمله بازیگرانی بودند که بوتیمار به جای آنها در فیلم هایشان حرف می زد.

بوتیمار در سال ۱۳۴۰ با بازی در فیلم سینمایی "یک قدم تا مرگ" ساخته ساموئل خاچیکیان، وارد کار سینما شد.

"یک قدم تا مرگ"، داستان گروهی از سارقان بود که دست به یک سرقت بزرگ می زنند اما پس از درگیری با پلیس همه آنها گرفتار می شوند.

دومین فیلم بوتیمار، ملودرامی جنایی به کارگردانی سردار ساگر بود به نام "ساحل دور نیست" که در سال ۱۳۴۱ ساخته شد و بوتیمار در آن در نقش جوانی خبیث و قاتل ظاهر شد.

عبدالله بوتیمار از پرکارترین بازیگران دهه های چهل و پنجاه سینمای ایران بود و در ۴۷ فیلم سینمایی بازی کرد

اما در همین سال (۱۳۴۱)، بازی بوتیمار در فیلم جنایی دیگری به کارگردانی ساموئل خاچیکیان به نام "دلهره"، موقعیت بوتیمار را به عنوان بازیگر ثابت این ژانر در سینمای ایران تثبیت کرد.

در این فیلم او در نقش یک نویسنده داستان های جنایی (بهروز) ظاهر شده بود که چشم طمع به کارخانه عموی همسرش "روشنک" دارد و بعد از کشتن عموی "روشنک"، با دسیسه و نیرنگ سعی می کند با از بین بردن او، ثروت عمویش را تصاحب کند.

سومین همکاری بوتیمار با ساموئل خاچیکیان، پس از موفقیت فیلم های "یک قدم تا مرگ" و "دلهره"، فیلمی بود با عنوان "ضربت" که در کنار رضا بیک ایمانوردی، بازیگر مطرح فیلم های اکشن و کمدی سینمای ایران بازی کرد.

در این فیلم بوتیمار نقش پزشکی به نام دکتر امین را بازی می کرد که عاشق دختر فقیری به نام شیرین می شود که تبهکاری به نام حسین خواستگار اوست و برای ازدواج با او، پدرش را تحت فشار قرار می دهد اما دکتر امین در نهایت موفق می شود، حسین و یاران تبهکار او را تحویل پلیس دهد و با شیرین بماند.

"ضربت" که در میان آثار جنایی خاچیکیان، فیلم قابل توجه تری است و بازی ها و کارگردانی خوبی دارد، در زمان نمایش خود، مورد توجه تماشاگران ایرانی قرار گرفت و باعث شهرت بوتیمار شد. وی در یک مصاحبه، درباره بازی اش در فیلم "ضربت" گفت: "از ضربت خیلی خوشم آمد چون رقص و آواز نداشت. چیزهایی که در فیلم امروزی به وفور پیدا می شود. تنها راه نشان دادن احساسات در فیلم های امروزی کاباره و رقص است اما این فیلم بر پایه قصه و خط داستانی ساخته شده و با فیلم های دیگر فرق دارد."

بوتیمار بعد از بازی در چند فیلم اسماعیل ریاحی و اسماعیل پور سعید مثل "شیطان در می زند" و "خروس جنگی"، بار دیگر در سال ۱۳۴۵، در فیلم دیگری از خاچکیان به نام "عصیان" بازی کرد که همانند آثار دیگر این دوره او، درونمایه ای جنایی و پلیسی داشت. در این فیلم، بوتیمار، سارقی است که به همراه برادر خود، به اتومبیل مخصوص حمل دستمزد کارگران یک کارخانه حمله می کنند اما بعد از زد و خورد بسیار به دام پلیس می افتند.

بی عشق هرگز (۱۳۴۵) و قصه شب یلدا(۱۳۴۹)، از فیلم های دیگر خاچیکیان است که بوتیمار در آنها بازی کرده است.

آخرین همکاری بوتیمار با خاچیکیان، فیلمی به نام "اضطراب" بود که در سال ۱۳۵۴ ساخته شد، دورانی که سینمای ایران غرق در تولید فیلم های جاهلی و کلاه مخملی بود و دوران فیلم های ژانر جنایی تقریبا به سر آمده بود. به این ترتیب، دیگر، فضایی برای بازیگری که با فیلم های جنایی به سینما معرفی و به عنوان بازیگر شاخص این ژانر شناخته شد، در سینما وجود نداشت.

"واسطه ها" به کارگردانی حسن محمدزاده، آخرین فیلم بوتیمار در سینمای قبل از انقلاب بود که در سال ۱۳۵۶ ساخته شد. در واقع با این فیلم، پرونده بازیگری یکی از پرکارترین و مشهورترین بازیگران سینمای ایران برای همیشه بسته می شود، چرا که بوتیمار از جمله بازیگرانی است که بعد از انقلاب اسلامی، به خاطر گذشته هنری و سابقه بازیگری اش از ادامه کار در سینما محروم شد و علیرغم تلاش اش برای بازگشت به سینما، وزارت ارشاد با صدور مجوز بازیگری برای وی مخالفت کرد. به نوشته رسانه های داخلی، این موضوع، ضربه شدیدی بر روح این بازیگر وارد کرد.

وقتی بوتیمار، فضا را در داخل کشور برای ادامه فعالیت های خود بسته دید، همانند بسیاری از بازیگران سینمای قبل از انقلاب ایران مجبور به مهاجرت و ترک ایران شد. وی در سال ۱۳۶۰ با اصرار فرزندانش، به آلمان مهاجرت کرد و در آنجا پس از فراگیری زبان آلمانی، به کار دوبله و بازی در نمایش های ایرانی پرداخت.

بوتیمار، چند سال قبل در گفتگویی درباره فعالیت دوبله اش در آلمان گفته بود: "روزی در اتاق ضبط صدا بین دو گوینده نشسته بودم و خب آنها هم اصلا خبر نداشتند که من آلمانی نیستم. چون ظاهر من هم شبیه به خود آنها بود، تصور می کردند که من یک دوبلور غریبه آلمانی هستم. وقتی کار دوبله شروع شد، چیزی در حدود پنج بار، یک قطعه نسبتا طولانی را تکرار کردیم. دلیل اصلی آن هم اشتباه گویندگان آلمانی بود و من در هر پنج مرتبه، بدون اشکال متن خودم را گقتم. تا این که صدای اتاق صدابردار به داخل وصل شد و به دو گوینده ای که در دو طرف من نشسته بودند گفت: خجالت نمی کشید این مرد (بوتیمار) یک خارجی است و آنوقت شما دوباره اشتباه می کنید. اینجا بود که آنها به من نگاه می کردند و پرسیدند شما کجایی هستید. من هم گفتم ایرانی هستم."

بوتیمار، بعد از سال ها زندگی در غربت، سرانجام در سال ۱۳۸۹ به ایران بازگشت و بار دیگر تلاش کرد که وارد فضای حرفه ای سینمای ایران شود.

در سال ۱۳۸۹، ایرج قادری، کارگردان و بازیگر هم نسل بوتیمار او را برای ایفای نقش در فیلم جدیدش به نام "فلش" انتخاب کرد و یکی از مقامات وزارت ارشاد نیز اعلام کرد که "مشکل عبدالله بوتیمار برای حضور دوباره در سینما حل شده و در فیلم ایرج قادری بازی می کند" اما بیماری و وضعیت جسمی بد بوتیمار، هرگز این اجازه را به او نداد تا بار دیگر خود را بر پرده نقره ای و در برابر چشمان نسل جدیدی از تماشاگران سینما که خاطره ای تصویری از او در ذهن نداشت، ببیند. اما یاد بوتیمار و فیلم های او در خاطره و ذهن نسل های قدیمی تر تماشاگران سینمای ایران همچنان زنده است.

با سپاس از وبسایت بی بی سی پارسی و وبلاگ قدیمی ها

26 دی، فرصتی برای بازخوانی دوباره ارزشهای عصر پهلوی/کوروش از تهران

2012-01-17T03:14:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:بسیاری از حقایق تاریخی در پس زمینه تاریخ زیست می کنند و در «خاطره جمعی» و «فرهنگ شفاهی» ملت ها زنده و بالنده هستند، حقایق تاریخی آنقدر قدرتمند هستند که می توانند خود را از لابه لای تحریف ها، سیاه نمایی ها، یکسویه نگری ها و داوری های بغض آلود بیرون آورند و در بستر آنچه فلسفه تاریخ نامیده می شود جای گیرند.

به نظر می رسد دوره پهلوی دارای چنین ویژگی هایی است، جا دارد این بار نیز نگاهی تازه به 26 دی ماه سال 57 بیاندازیم، روزی که هر بار فصلی دیگر از تاریخ ایران را به ثبت می رساند، اجازه دهید نفسی تازه کنیم و در ایستگاه تاریخ معاصر چند لحظه ای مکث کنیم و نگاهی داشته باشیم به آنچه که در این سی و سه سال بر ما گذشت، سی و سه سال است همه ما داریم در یک تونل تاریک به عنوان دالان تاریخ حرکت می کنیم، گاهی سراسیمه، گاهی شتابزده، گاهی هیجان زده و گاهی آزرده و افسرده و هنوز نمی دانیم چه زمان از این تونل سیاه خارج خواهیم شد.

دوران حکومت محمدرضا شاه فراز و نشیب های زیادی داشت و مانند هر دوره تاریخی دیگر دارای پدیده ها، رخدادها و حوادث تلخ و شیرین و کمبودها و دستاوردهای مختلف بود، اما آنچه برای یک پژوهشگر تاریخ مهم است بررسی سمت گیری هر دوره تاریخی است، یعنی بررسی «کارنامه و معدل» برای یک دوره حکومت و بررسی این نکته که کفه چه سمتی سنگین تر است، اگر کفه دستاوردها، خدمات و ارزش های یک دوره نسبت به کمبود ها و اشتباهات بیشتر باشد می توان کارنامه یک حکومت را در مجموع مثبت و سازنده ارزیابی کرد.

26 دی ماه 57 شاهی از ایران رفت که سی و هفت سال با همه مشکلات، موانع و سنگ اندازی ها توانسته بود با بهره گیری از متخصصان، کار آفرینان، تکنوکراتها، کارگران و کارمندان و سایر اقشار مردم، ایران را به درجه قابل قبولی از توسعه، پیشرفت و اعتبار جهانی برساند، توانسته بود با وجود کارشکنی قدرت های خارجی مانند روسیه و انگلستان و حتی آمریکا از ایران یک کشور سربلند، با حیثیت و پیشرو بسازد، طبیعی است در روند هر حکومتی اشتباه و کمبود هم وجود دارد، اساس حکومتداری مبتنی بر همین واقعیات است، هیچ کس نمی تواند مدعی شود در هیچ دوره تاریخی کمبود و اشتباه وجود نداشته اما اگر جهت گیری دوره پهلوی را فارغ از بغض های سیاسی بررسی کنیم به روشنی در می یابیم حرکت به طرفت توسعه و تکامل کاملا برجسته و ملموس است.

دشمنان و مخالفان شاه در بسیاری از موارد به جعلکاری و دروغ پراکنی علیه او پرداختند و دور اندیشی های او را سرسپردگی به خارجی تفسیر کردند، شاه که زودتر از همه نیروهای سیاسی متوجه خطر صدام شده بود با مجهز نمودن ایران به تسلیحات استراتژیک درصدد تامین امنیت ایران بود اما مخالفان بدون توجه به خطراتی که ایران را تهدید می کند شروع به شایعه پراکنی، جو سازی و غوغا سازی کردند و خرید تسلیحات را کاری بیهوده معرفی می کردند، همگان دیدند که در جنگ ایران و عراق چگونه همین تسلیحات به کار گرفته شد تا جایی که هاشمی رفسنجانی و سایر سران نظامی جمهوری اسلامی اعتراف کردند اگر هواپیماهای F-14 را نداشتیم در زمینه هوایی از عراق شکست می خوردیم1.

محمدرضا شاه با قرار دادن ایران در زمره متحدان غرب، منافعی برای کشور خرید و رهبری منطقه را نصیب کشور کرد، بسیاری از اعمال شاه حتی با معیارهای امروزی به سود منافع ملی ایران بود، برای نمونه شاه با باز پس گیری سه جزیره تنب کوچک و بزرگ و ابوموسی توانست تسلط ایران بر منطقه خلیج فارس را تثبیت کند و موفق شد ایران را به عنوان یک عامل «ثبات بخش» و «هنجار آفرین» درمنطقه خاورمیانه مطرح کند.

قرارداد 1975 الجزایر با عراق مهمترین سند موفقیت دیپلماسی ایران در عصر پهلوی است و برای نخستین بار مرزهای غربی ایران تثبیت شد و ایران توانست منازعات مرزی خود با عراق را فیصله دهد، این قرارداد به قدری مهم و ارزشمند است که در دوره جمهوری اسلامی نیز مورد استناد وزارت خارجه است2.حال چگونه است مخالفینی که دائم به روابط خارجی دوره پهلوی ایراد می گیرند کوچکترین اشاره ای به این قرارداد یا پیمان سعد آباد3 نمی کنند؟

دشمنان و مخالفان شاه همیشه به قراردادهای نفتی انتقاد می کردند اما حاضر نبودند به واقعیات توسعه صنعت نفت و بسته شدن قراردادهای مبتنی بر منافع ملی اشاره کنند برای نمونه؛ نخستین قرارداد «خرید خدمت» در سال 1345 میان ایران و گروه فرانسوی اِراپ منعقد شد در این قرار داد ایران برای نخستین بار شرکت های خارجی را به عنوان مقاطعه کار به کار گرفت و خود به عنوان حاکم و کارفرما عمل کرد، خطر پذیری اکتشاف نیز همچون قراردادهای مشارکت برعهده شرکت خارجی بود، براساس این قرار داد شرکت فرانسوی ملزم به سرمایه گذاری به میزان 35 تا 40 میلیون دلار در میادین نفتی ایران بود و حاکمیت ایران بر تاسیسات نفتی به رسمیت شناخته می شد، سهم ایران از درآمد حاصل از این سرمایه گذاری به صورت 89 درصد و برای شرکت فرانسوی 8 تا 11 درصد در نظر گرفته شده بود.

در فاصله سالهای 50 تا 56 حجم سرمایه گذاری برای استخراج نفت و گاز 6 برابر افزایش یافت و ارزش سرمایه گذاری ها در این بخش از 96 میلیارد ریال در سال 1350 به 620 میلیارد ریال در سال 1356 رسید، سهم ایران در تولیدات اوپک نیز از 16 درصد به 19 درصد افزایش پیدا کرد4.

در زمینه حقوق زنان، دشمنان شاه هرگز به دستاوردهای عمده حقوقی برای زنان اشاره نمی کنند، برای نمونه؛ قانون حمایت خانواده مصوب ۲۵ خرداد ۱۳۴۶ مجلس شورای ملی و ۱۵ خرداد ۱۳۴۶ مجلس سنا، این قانون در تاریخ ۳ تیر ۱۳۴۶ به امضای محمدرضا شاه رسید، این قانون دستاورد مهم و گامی ارزشمند به جلو در جهت تامین حقوق زنان بود.

ارزشهای دوره پهلوی یک نوع طرز تفکر، یک زیست فرهنگی، یک روش زندگی و یک اندیشه است، اندیشه ای برای یک ملت در روند ملی گرایی، مدرنیسم و سکولاریسم.

خمینی آمد، اسلامگرایان را به قدرت رساند با شمشیر دولبه انقلابی/اسلامی ریشه ایرانیت را زد اما در روند گذر زمان با به کارگیری یک اصطلاح توسط کثیری از مردم ایران به نام «خدابیامرز» بسیاری معتقدند ارزشهای دوره پهلوی در ایران زنده است.

شاید خاطرات یک پیرمرد روستایی در یک روستای مازندران از صدها مقاله و تحلیل بهتر بتواند دستاوردهای دوره پهلوی را بیان کند؛ حاج عباس قلی پور کشاورز ساکن روستای «دامیر» ساری، او هنوز ضربات تازیانه ارباب را بر گرده خود لمس می کند و همچنان از شنیدن «اصلاحات ارضی» برق امید بر چشمانش می درخشد، او ضمن یادآوری خاطرات شیرین اصلاحات ارضی در منطقه می گوید:«در دوران حكومت پهلوي اول هنوز روابط ارباب و رعيتی بطور گسترده دراين مناطق حاكم بوده است اما با اصلاحات ارضی ، درواقع نقطه عطفی در زندگی دهقانان اين منطقه پديد آمد»5.

ای کاش کسانی که نام روشنفکر و پژوهشگر تاریخ به خود داده اند یکبار به دور از تعصبات و بغض ها با انصاف به ارزیابی دوره پهلوی بنشینند و یکبار با خود فکر کنند چرا پهلوی ها با وجود اینهمه سیاه نمایی، جعلکاری و تهمت زنیِ چپ ها، نیروهای یکسویه نگر جبهه ملی و اسلامگرایان همچنان در خاطره جمعی کثیری از ایرانیان به ویژه نسلهای گذشته محبوب هستند، یکبار هم شده واکاوی کنند و ببینند چرا وقتی در ایران اینروزها اسم محمدرضاشاه می آید کمتر کسی است که از آسایش، رفاه نسبی و امنیت در دوران او نگوید، ممکن است مورخان دروغ بگویند، ممکن است دشمنان جعلکاری کنند اما هیچ گروه و نیروی سیاسی قادر نیست «خاطره جمعی» و «فرهنگ عامه مردم» را از آنها برباید، بی جهت نیست 26 دی ماه یکی از تلخ ترین روزهای تاریخ معاصر است.

انقلاب اسلامی ضربات جانکاه و مهلکی به ایران زد، فجایع زیادی آفرید و هزینه های زیادی را به ملت ما تحمیل کرد اما می توان به صراحت گفت یکی از مهمترین پیامدهای ناخواسته انقلاب اسلامی این بود که ارزشها و دستاوردهای دوره پهلوی از لا به لای صفحات تاریخ نمایان شد و بسیاری متوجه شدند نظام پهلوی هرگز آن دیوی نبوده است که مخالفان تصویر می کرده اند.

زیرنویس

1- از جمله در روز 5 شهریور 1361 همزمان با برگزاری نماز جمعه در تهران، یک فروند هواپیمای میگ 25 عراقی در آسمان تهران در ارتفاع بالا دیده شد که به هنگام فرار، دیوار صوتی را بر فراز شهر تهران شکست و موجب نگرانی شد، در مقابله با هواپیماهای میگ 25، موشک‌های هاگ ایرانی کارایی چندانی نداشتند، زیرا برد آنها به سقف پرواز این هواپیماها که معمولاً در ارتفاع 75 هزار پایی پرواز می‌کردند نمی‌رسید، در چنین شرایطی فقط موشک‌های سام 2 روسی و هواپیماهای اف ‌ـ 14 می‌توانستند علیه این هواپیماها اقدام نمایند... در آن زمان ایران فاقد موشک‌های سام 2 بود ولی با بکارگیری هواپیماهای اف ‌ـ 14 ‎، امنیت آسمان تهران را برقرار می‌کرد. ۱۳۹۰/۶/۵، حسین علایی، بررسی و ارزیابی عملیات رمضان، خبرآنلاین

2- منوچهر متکی وزیر امور خارجه ایران: قرارداد 1975 بین ایران و عراق یک قرارداد معتبر و یک سند بین المللی است که در سازمان ملل به ثبت رسیده و به لحاظ حقوقی از قوت و قدرت قطعی برخوردار است و جای خدشه پذیری ندارد، همشهری آنلاین 5 دی 1386.

3- یکی از جنبه های ماهرانه دیپلماسی رضاشاه تلاشهای پیوسته او برای بهبود بخشیدن به روابط ایران با همسایگانش عراق، ترکیه و افغانستان بود ... اختلاف با عراق بر سر مرز شط العرب و اختلاف با افغانستان بر سر تقسیم آب هیرمند از مسائل پر درد سر ایران به شمار می رفت ... اوج فعالیت دیپلماتیک سرانجام به امضای پیمان «سعد آباد» در 17 تیر 1316 منجر شد، این پیمان یک پیمان عدم تعرض میان ایران،عراق و ترکیه و افغانستان بود ... پیمان سعد آباد نخستین پیمان دوستی در خاورمیانه بود. تاریخ اسلام،پژوهش دانشگاه کمبریج.

4- میرترابی، سعید.مسائل نفت ایران

5- روزنامه ایران، شماره ۲۱۸۸، سال هشتم ، ۳۰ تير ۱۳۸۱

کوروش از تهران

26 دی ماه سالروز خروج ابرمرد ایران شاهنشاه آریامهر ....

2012-01-16T19:44:00.000-08:00

۲۶ دی ماه سالروز خروج ابرمرد ایران شاهنشاه آریامهر را به میهن پرستان تسلیت می گویم.

گفتگوی شاهزاده رضا پهلوی با حشمت رئیسی در تالار انجمن سخن در پالتالک مسنجر

2012-01-15T20:37:00.000-08:00

برای شنیدن گفتگوی شاهزاده رضا پهلوی با حشمت رئیسی در تالار انجمن سخن در پالتالک مسنجر به لینک زیر مراجعه فرمایید:

http://www.youtube.com/watch?v=BrUO8iSpsOg

سرنوشت وکیل سکینه؛ شکنجه و زندان

2012-01-11T21:47:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:یکی از فعالان مدنی و مطبوعاتی آذربایجان به جاسوسی برای جمهوری آذربایجان و جذب جاسوس برای دستگاه اطلاعاتی این کشور متهم شد. از سوی دیگر وکیل سکینه محمدی آشتیانی که به شدت شکنجه شده در بند متادون زندان مرکزی تبریز و همچنان ممنوع الملاقات است.

خانواده ناصر دراز شمشیر، معروف به آیدین موغانلی که از 5 ماه پیش در بازداشت به سر می برد به دلیل فشارهای امنیتی حاضر به مصاحبه نیستند اما نقی محمودی، حقوقدان و وکیل بسیاری از فعالان آذری به "روز" میگوید که این فعال مدنی به دلیل شرکت در یک دوره خبرنگاری در شهر باکو متهم به جاسوسی شده است.

ناصر دراز شمشیر از 5 مرداد ماه در بازداشت به سر می برد و تاکنون امکان ملاقات با خانواده خود را نداشته. او در اردبیل بازداشت شده بود اما در بازداشتگاه اطلاعات تبریز زندانی بود و روز گذشته به زندان مرکزی این شهر منتقل شده است.

نقی محمودی به "روز" میگوید: پرونده آقای دراز شمشیر در دادسرای عمومی و انقلاب شهر اردبیل بود و خود او نیز در بازداشتگاه اطلاعات این شهر زندانی بود اما از یک ماه پیش پرونده اش را به دادگاه انقلاب تبریز و خود او را نیز به بازداشتگاه اطلاعات تبریز فرستادند و تا دیروز که به زندان مرکزی تبریز منتقل شده در بازداشتگاه اطلاعات بود.

او به تفهیم سه اتهام به این فعال مدنی و مطبوعاتی آذربایجان در بازداشتگاه اطلاعات تبریز اشاره می کند و می گوید: تبلیغ علیه نظام، جاسوسی برای جمهوری آذربایجان و جذب جاسوس برای سرویس اطلاعات آذربایجان سه اتهامی است که به آقای درازشمشیر تفهیم شده.

از این حقوقدان می پرسم اطلاعات آذربایجان و دادگاه انقلاب تبریز چه مستنداتی برای این سه اتهام ارائه داده و بر مبنای چه مستنداتی چنین اتهاماتی را به آقای درازشمشیر منتسب کرده اند؟ آقای محمودی توضیح می دهد: آقای دراز شمشیر در یک دوره خبرنگاری در شهر باکو شرکت کرده اند و تعدادی از فعالان مطبوعاتی را نیز برای شرکت در این دوره خبرنگاری معرفی کرده اند اکنون شرکت در این دوره خبرنگاری و معرفی دیگران برای شرکت در این دوره، مبنای اتهام جاسوسی و جذب جاسوس برای این کشور قرار گرفته.

او می افزاید: متاسفانه در جمهوری اسلامی اتهاماتی که در ارتباط با جرایم سیاسی و امنیتی به افراد وارد می شود مبنای واقعی ندارد؛ شرکت آقای درازشمشیر در یک دوره صرف خبرنگاری باعث شده چنین اتهامات سنگینی به او نسبت دهند و این مساله خطرناک است از این جهت که هم متاسفانه می تواند حکم بسیار سنگینی را در پی داشته باشد هم فعالان و افراد را از شرکت در دوره های تخصصی مختلف به هراس وا دارد.

آقای محمودی به تجربه های خود در ارتباط با پرونده فعالان مدنی و سیاسی اشاره می کند و می گوید: با تجربه ای که سالهاست در این زمینه دارم به روشنی می گویم که هیچ کدام از اتهامات سیاسی و امنیتی که به افراد نسبت می دهند مبتنی بر مداراک و مستندات قانونی نیست و براساس حدس و گمان ها و اغراق های دستگاه اطلاعاتی شکل می گیرد و جرایم و محکومیت های سنگینی نیز به دنبال دارد.

از زمان تشکیل دادگاه آقای دراز شمشیر می پرسم؛آقای محمودی می گوید: فعلا زمان دادگاه او مشخص نیست و همچنان هم ممنوع الملاقات هست. یعنی از 5 مرداد که بازداشت شده تاکنون هیچ گونه ملاقاتی با خانواده اش نداشته ودر این مدت تنها چند بار تماس تلفنی داشته است.

این حقوقدان سپس به مهدی حمیدی شفق و تقی سلحشور، دو فعال مدنی آذربایجانی که در زندان مرکزی تبریز زندانی هستند اشاره می کند و می گوید: این دو نفر از بازداشت شدگان تجمع اعتراض به خشک شدن دریاچه ارومیه هستند که یک جلسه از دادگاهشان برگزار شده و در انتظار تشکیل جلسه دوم هستند.

جاوید هوتن کیان؛ همچنان ممنوع الملاقات

آقای محمودی آنگاه به جاوید هوتن کیان، وکیل سکینه محمدی آشتیانی اشاره می کند و می گوید این حقوقدان در بند متادون زندان مرکزی تبریز و همچنان ممنوع الملاقات است.

جاوید هوتن کیان، وکیل سکینه محمدی آشتیانی، زن محکوم به سنگسار آذربایجانی بود که سال گذشته به اتفاق سجاد قادرزاده، فرزند سکینه محمدی آشتیانی و دو خبرنگار آلمانی بازداشت شد.

خبرنگاران المانی آزاد شدند و به کشورشان بازگشتند، سجاد قادرزاده نیز از اتهامات منتسبه تبرئه شد اما جاوید هوتن کیان ابتدا به یازده سال حبس تعزیری و 5 سال محرومیت از وکالت محکوم شد؛ حکمی که در دادگاه تجدید نظر به 6 سال حبس تعزیری کاهش یافت.

او در زندان مرکزی تبریز در حال سپری کردن محکومیت خود است و آقای محمودی که پیش از این وکالت او را برعهده داشته به "روز" می گوید: آقای هوتن کیان از اتهاماتی چون ارتداد و جاسوسی تبرئه شد اما در نهایت به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک سال حبس تعزیری و به اتهام جعل عناوینی چون وکیل بین المللی و نماینده حقوق بشر و... به 5 سال حبس تعزیری محکوم شد. او در حالی محکومیت خود را سپری می کند که همچنان اجازه داشتن وکیل ندارد و او را به بند متادون زندان تبریز منتقل کرده اند و ممنوع الملاقات و ممنوع التلفن است.

آقای محمودی می افزاید: من فروردین ماه او را در زندان تبریز دیدم و وکالتنامه را امضا کرد اما قاضی پرونده به شدت مخالفت کرد و آقای هوتن کیان عملا نتوانست وکیلی داشته باشد؛ هنوز هم وکیلی ندارد خانواده اش به شدت تحت فشارند و امکان مصاحبه ندارند. خودش هم در وضعیت بدی در زندان تبریز به سر می برد. واقعا بی انصافی است اگر فعالین حقوق بشرو رسانه ها نسبت به وضعیت او که یک وکیل شریف بود بی توجه باشند.

او سپس به شکنجه هایی که آقای هوتن کیان متحمل شده اشاره می کند و می گوید: من فروردین ماه وقتی او را دیدم آثار سوختگی با سیگار بر روی دستها و پاهای او بود؛ به شدت شکنجه شده بود و اصلا حالش خوب نبود. بینی و چند دندانش شکسته و بیضه هایش آسیب دیده بود، اما متاسفانه آنطور که باید نهادهای حقوق بشری به وضعیت او توجهی نکردند تا جایی که الان هم او در حالیکه محکومیت خود را سپری می کند از همه حقوق عادی و بدیهی و قانونی خود محروم است و در شرایط بسیار بدی به سر می برد.

اسرائيل: هيچ نشانه ای از تغيير رفتار رژیم ايران در دست نيست

2012-01-11T21:46:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:ژنرال بنی گانتس، رييس ستاد کل ارتش اسرائيل، گفته است با وجود تشديد فشارهای جامعه جهانی بر ايران، هيچ نشانی از اين که سران جمهوری اسلامی ايران هدف برنامه های هسته ای اين کشور را تغيير دهند، در دست نيست.

ژنرال گانتس روز سه شنبه در نشست کميسيون امور خارجی و دفاعی کنست، مجلس اسرائيل، به پرسش های نمايندگان عضو اين کميسيون در باره آخرين وضعيت منطقه، تهديدات و چالش ها برای اسرائيل در سال ۲۰۱۲ پاسخ می داد.

به گزارش رسانه های اسرائيل، رييس ستاد کل ارتش اين کشور گفته است که اهرم فشار جهانی بر ايران به ويژه از نظر مالی به شدت سنگين شده است اما بعيد است که سران جمهوری اسلامی ايران از تلاش برای دستيابی به توانايی نظامی هسته ای دست بکشند.

ژنرال گانتس همچنين گفت که سران ايران برای شنيدن پيامی که جامعه جهانی از راه گسترش اين تحريم ها عليه ايران به آنها می دهد، گوش شنوايی نداشته و در برابر فشارهای بين المللی مقاوم شده اند.

پيشتر نيز اهود باراک، وزير دفاع اسرائيل با حمايت از گسترش تحريم ها عليه ايران، نسبت به اثرگذاری آن بر سران ايران و تغيير هدف برنامه هسته ای ايران، ابراز بدبينی کرده بود.

آويگدور ليبرمن، وزير خارجه اسرائيل، نيز يکشنبه در نشست کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس اسرائيل گفته بود که بعيد می داند که سران ايران هدف برنامه هسته ای خود را تغيير دهند.

اظهارات جديد رييس ستاد کل ارتش اسرائيل در زمينه ايران در حالی بود که روزنامه تايمز بريتانيا نيز سه شنبه در گزارشی با استناد به يک ارزيابی مشروح تهيه شده از سوی يکی از انديشکده های مهم مطالعاتی امنيت ملی اسرائيل، نوشته بود که کارشناسان اين انديشکده که اکثراً ژنرال های پيشين ارتش اسرائيل هستند، توصيه کرده اند که اسرائيل بايد خود را برای وضعيتی آماده کند که تلاش های اسرائيل و جامعه جهانی در قبال برنامه اتمی ايران کارساز نباشد و ايران به بمب هسته ای دسترسی يابد.

تايمز نوشته بود که کارشناسان اين انديشکده اسرائيلی به پيش بينی رفتارهای يک ايران برخوردار از بمب هسته ای، پرداخته و نتيجه گزارش خود را نيز برای نخست وزير اسرائيل ارسال کرده اند.

به نوشته تايمز، گزارش تهيه شده در باره شبيه سازی رفتارهای حکومت ايران پس از رسيدن به توان هسته ای، پيش بينی وضعيت منطقه و جهان و از جمله رفتارهای عربستان و روسيه پس از اين تغيير استراتژيک قوا در خاورميانه، ممکن است که به مفهوم کنار آمدن اسرائيل با يک ايران اتمی باشد.

مئير داگان، رييس پيشين موساد اسرائيل، به تازگی گفته بود که ايران هسته ای يک خطر بسيار جدی برای منطقه و جهان هست اما الزاماً يک خطر حياتی برای موجوديت اسرائيل نيست.

روزنامه بريتانيايی تايمز سه شنبه نوشته بود که کارشناسان انديشکده اسرائيلی گفته اند که اگر ايران در سال ۲۰۱۲ تصميم راهبردی برای سوار کردن بمب اتمی را بگيرد، بمب را در سال ۲۰۱۳ آزمايش خواهد کرد.

ايران ماهيت نظامی در برنامه هسته ای خود را رد می کند و مدعی است که تحريم های جهانی اثری بر اقتصاد اين کشور نداشته است.

در همين حال، ديپلمات های آژانس بين المللی انرژی اتمی در وين در روزهای اخير گفته اند که ايران غنی سازی اورانيوم را نيز در تأسيسات جديد در منطقه «فردو» در استان قم آغاز کرده است.

آغاز غنی سازی ايران در «فردو» در حالی است که بامداد چهارشنبه مصطفی دانش روشن، معاون تأسيسات غنی سازی نطنز در اثر انفجار بمبی که به درون اتومبيل او در تهران انداخته شد، به قتل رسيد.

ايران سوء قصد جديد به يکی از مهم ترين کارشناسان اتمی خود را نيز به اسرائيل نسبت داد؛ امری که اسرائيل در برابر آن مانند گذشته سکوت کرده است.

آغاز سال2012 با یک اعدام در هر 4 ساعت و احکام مرگ دیگر

2012-01-11T21:39:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:در روز 19 دی 1390، شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی امیر میرزائی حکمتی ـ جوان امریکایی ایرانی تبار ـ را به اتهام «جاسوسی» برای امریکا محارب شناخت و او را به اعدام محکوم کرد. حکمتی که برای دیدار با خویشاوندانش به ایران رفته بود در شهریور 1390 دستگیر شد. مقامات ایران چندی پیش از محاکمه او در 6 دی، در روز 9 آذر 1390 «اعتراف» او به تمام جرایم و پذیرش اتهام ها را از تلویزیون پخش کردند.

فشار بر بازداشت شدگان یا فریب آنها برای اعتراف و پخش تلویزیونی اعترافات عملکرد مرسوم مقامات جمهوری اسلامی ایران است. ایرانی های دارای تابعیت دوگانه به ویژه در سال های اخیر قربانی بازداشت در انزوای کامل، اتهام جاسوسی و اعتراف اجباری بوده اند، به ویژه زمانی که دولتمردان ایران در معامله با غرب بر سر مسایل هسته ای یا مسایل دیگر نیاز به ابزار چانه زنی داشته باشند. بعضی از این قربانیان، از جمله دو روزنامه نگار به نام های مازیار بهاری و رکسانا صابری از این بخت برخوردار بوده اند که پس از رنج طولانی به آزادی خود دست یابند. اما بخت با همه یار نبوده است. زهرا کاظمی، عکاس خبری ایرانی ـ کانادایی، در سال 1382 زمانی که دادستان تهران قاضی مرتضوی می کوشید او را وادار به اعتراف به جاسوسی کند در پی ضرباتی به جمجه اش در زندان اوین درگذشت. مرتضوی هنوز از معافیت از مجازات بهره مند است.

از سوی دیگر، بنا به گزارش 20 دی «خانه حقوق بشر ایران»، دیوان عالی ایران حکم اعدام یک طراح صفحات اینترنتی به نام احمدر ضا هاشم پور را تایید کرده است. شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی نیز در روز 17 دی یک طراح صفحات اینترنتی دیگر به نام وحید اصغری را به اعدام محکوم کرد. سعید ملک پور، یک طراح دیگر وبگاه، پس از نقض حکم اعدام اول او در دیوان عالی کشور، در اوایل آّبان 1390 برای دومین بار به اعدام محکوم شد. هر سه نفر این طراحان وبگاه از سال 1387 در زندان بوده اند. اصغری، ملک پور و متهم دیگری به نام شهروز وزیری، در نامه ای در فروردین 1388 به شرح شکنجه های پرداختند که آنها را وادار به اقرار ساختگی کرده بود.

دولتمردان ایرانی در هفته اول سال 2012 (11 – 18 دی 1390) با اعدام یک نفر در هر 4 ساعت به رکورد تازه ای دست یافتند. آنها 39 نفر را در شهرهای مختلف اعدام کردند، از جمله سه نفر در انظار عمومی در کرمانشاه به دار آویخته شدند. به گزارش عفو بین الملل، در 11 ماه اول سال 2011 بیش از 600 نفر در ایران اعدام شده اند. این تعداد در مقایسه با حداقل 553 اعدام در سراسر سال 2010 افزایش قابل توجهی را به نمایش می گذارد. به این ترتیب سال 2011 در ظرف دو دهه گذشته، از سال 1991 (با حداقل 775 اعدام) به بعد، از این نگاه بدترین سال محسوب خواهد شد.

عبدالکریم لاهیجی، نایب رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، امروز گفت: «علاوه بر اعدام غیرانسانی و ظالمانه صدها نفر زندانی محکوم به اعدام در سال 2011، مقامات قضایی ایران با استفاده از اتهام های جعلی که در حقوق امروزی وجود ندارد، استانداردهای موازین قضایی و محاکمه عادلانه را به شدت نقض کرده اند. یادآوری می کنم که کمیته حقوق بشر در ماه نوامبر 2011 استفاده از ‘اتهام های مبهمی مثل محاربه’ و اجبار متهمان به ‘دادن شهادت علیه خود یا دیگران یا اعتراف به جرم’ را به شدت مورد انتقاد قرار داد و از جمهوری اسلامی خواست ‘الغای مجازات اعدام یا حداقل بازنگری در قانون مجازات را به قصد محدود کردن مجازات اعدام تنها به «مهمترین جرایم» در باره حق زندگی مد نظر قرار دهد’ و ‘ تمام فرایندهای قانونی را با رعایت کامل ماده 14 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی انجام’ دهد.»

یک سالِ غریبانه ، به یاد شادروان شاهپور علیرضا پهلوی در یکمین سالگرد پرواز

2012-01-07T04:23:00.000-08:00

یک سال از پرواز پر درد و ناباورانه ی شاهپور علیرضا پهلوی می گذرد؛ سوگی که سوز را بر دل های ایرانیان زیر ستم حکومت ضد عشق و ضد انسانیت اشغالگر ایران فارغ از هر باور و مرام سیاسی نشاند. و بار دیگر راوی این روایت تلخ شد که نسل جوان ایران، قربانی حکومت و بانیان انقلاب سرنوشت سوز اسلامی 57، شدند؛ چه آنها که در درون ایران اسیر زندان و گرفتار چوبه ی دار و ازدست دادن عزیزان و بی خانمانی و نداری و افسردگی شدند و چه آنها که شرافتمندانه مجبور به ترک میهن شدند و غم دوری از ایران چنان جان جوانشان را پژمرد که آگاهانه و غمگنانه زندگی را ترک گفته و تن به مرگ دادند.

و علیرضا پهلوی نماینده ی این گروه از جوانان است؛ جوانان نخبه ای که هر یک می توانند چرخ های پیشرفت ایران پر شکوه را بچرخانند. از همین روی است که بایستی کشنده ی پیدا و پنهان علیرضاها را جمهوری اسلامی اشغالگر ایران و آورندگان آن دانست.

مرگ جانکاه شاهپور، بار دیگر بازگوینده ی داستان تلخ رنج و درد خانواده ی ایران ساز پهلوی و جفا و ستم و ناسپاسی در حق آنان از سوی ایران سوزان نیز بود. سوگنامه ای که در طول تاریخ پر فراز و نشیب ایران اگر بخواهیم نمونه اش را بیابیم، باید به سراغ چهارده سده پیش و یورش تازیان و قادسیه ی خونبار برویم؛ و اینک شورش 57 است، قادسیه ی دوم و هر آنچه امروز بر سر ایران و ایرانی از ویرانی تا کشتار می آید، پی آیند و برآیند همان رویداد است که شاه بیت آن چنین است:

از جفا و ناسپاسی در حق خاندان پهلوی

تا ستم و سیه روزی بر شهروندان ایرانی

رویدادهای شرم آور و دردآور انقلاب 57 و پیشامدهای رنج آور آن برای خانواده ی پهلوی و فرزندانی که در اوج جوانی با این همه ویرانگری و وحشی گری روبرو می شدند، در کنار مصائبی که پس از رفتن از ایران برای آنان پیش آمد و به مرگ محمدرضا شاه انجامید، و پس از آن مرگ ناباورانه ی شاهدخت لیلا و شاهپور علیرضا پهلوی و سرانجام ستم های روا در حق ایرانیان در سی و سه سال گذشته، بیش از همه یک تن را در آزمون فشار و "همچنان استواری" نهاد: شهبانو فرح پهلوی

بانویی که بی گمان باید از وی با نام "فرانک زمان" یاد کرد؛ زیرا روزگار رفته بر این مادر و زن امروز ایران، یادآور رنج ها و دلاوری های فرانک مادر آن زمان ایران است؛ در تاریخ گسترده ی ایران آمده که پس از هزار سال ستم بابلیان که در هستی باشنده ای پتیاره بنام ضحاک گرد آمده بود و سوزاندن و نابودی دستاوردهای فرهنگی ایرانیان، این فرانک بود که با وجود از دست دادن فرزندانش و کشته شدن آنان به دست ضحاک، پسرش فریدون نیک سرشت را در دامن پر از مهر و فرهنگ خویش می پرورد، پس آنگاه وی را با آیین مهر آشنا می کند و به کوه نزد آموزگاران می فرستد تا او را برای نبرد فرهنگی با ضحاک آماده و آبدیده نماید، تا فریدون بتواند با یاری کاوه، آهنگری تلاشگر که نماینده ی جرگه ی پیشه وران و توده ی مردمان است، آیین های در هم کوفته را به ایران بازگردانند.

استواری فرانک با وجود همه ی رنج های جانکاه، در تاریخ، گواه سخت جانی و ایستادگی زنان ایران است، و شهبانو فرح پهلوی را باید دنباله روی راه فرانک دانست.

در پیام های امید بخش این بانوی فرهیخته و فرانک زمان ایران، رگه ای از امید موج می زند، امیدی که برای جوانانی چونان من که گه گاهی با نومیدی و افسردگی و سرخوردگی و مرگ اندیشی روبرو می شویم، بسیار ارزنده و ارزشمند است؛ شهبانو همواره می گوید: "نور بر تاریکی پیروز است" شنیدن این سخن از زبانِ جان مادری که داغ دو فرزند دیده و در هنگامه ی شوم تاریخ ایران، شوهرش را که شاه کشور بوده، از دست داده و با آن همه سختی ها فرزندانی شایسته را پرورانده، روشنی را به چشمان و روانمان باز می گرداند.

همچون همیشه باید برای شناخت رویدادهای امروز و فردای ایران به تاریخ، فرهنگ و ادب کشورمان برگردیم؛ پس: امید است که در این هم آهنگی تاریخی، همانگونه که فرانک، فریدون را برای نابودی و در بند کردن ضحاک پروراند، شهبانو فرح پهلوی و شاهزاده رضا پهلوی به عنوان دو نیروی امید بخش و مهر افزا، دشمنان و ضحاکان امروز را در بند کنند و حق از دست رفته ی مردم را به مردم بازگردانند.

در خصوص "گزینش مرگ به جای زندگی"ِ شاهپور علیرضا، بر آن شدم تا نکته ای را به گفته های پیشین دیگران بیفزایم که تاکنون کمتر بدان پرداخته شده است؛ افزون بر اینکه درد جانکاه دوری از ایران در آن اوج کودکی، آن هم کودکی که پدرش شاه کشورش بوده، جان و روان هر آدمی را خسته و فرسوده می سازد، باید به این زمینه نظر افکند که شاهپور به سراغ بخش دردناکی از تاریخ ایران رفته بود و آن را برای زمینه ی دانش و رشته و پژوهش خویش برگزیده بود: تاریخ ایران باستان و هنگامه ی شوم تازش تازیان.

مگر می شود، جوانی که آن همه دوری و درد را از ناسپاسی ها و سیه روزی های مردمش دیده، وقتی با گذشته ی پر درد تر ایرانش آشنا می شود، دیگر نیروی برای زندگی داشته باشد.

به گمان من، شاهپور راهش را درست برگزیده بود، هرچند او در ظاهر از کنش های سیاسی روی گردانیده و به خاموشی گراییده بود، اما با گزینش فرهنگ و تاریخ ایران، آن هم سوگنامه ی یورش تاریان، که سرچشمه ی نابودی فرهنگی ایران تا به امروز شده، دست روی "چشم اسفندیار" جمهوری اسلامی و همه ی دشمنان ایران گذاشت.

به هر روی، عامل و قاتل اصلی مرگ شاهپور و جوانان چونان او، حکومت جمهوری اسلامی است و امیدوارم به زودی با نابودی سامانه ی اهریمنی اسلامی و بازگشت کشور و کشورداری به مردم، در دادگاهی ملی و دادگر، این حکومت و سران آن برای همه ی این جنایت ها در این محکمه محاکمه شوند.

در یکمین سالگرد درگذشت شادروان شاهپور علیرضا پهلوی، یاد و روان وی و همه ی ایرانیان قربانی حکومت و آورندگان و پشتیبانان پشیمان نشده ی آن را، گرامی می داریم.

درود بر روان شاهپور

ستاش استواری شهبانو

سپاس از تلاش های شاهزاده...

سروش سکوت

پیام شهبانو فرح پهلوی :به یاد فرزند عزیزم علیرضا

2012-01-04T01:07:00.000-08:00

به یاد فرزند عزیزم علیرضا:

یک سال از آنروز که فرزندم علیرضا به خواست خود ما را ترک کرد گذشت.

یک یک مادران داغدار می دانند که مرگ فرزند زخمی به دل می نشاند که مرهمی ندارد، از دل مادران جگر گوشه از دست داده تا آخر هستی خون می چکد وغمی بی صدا با آنان همراه است.

اما باز می گویم نباید شکنیم باید کوه باشیم و بمانیم و رود باشیم و راه به دریا شتافتن را بیابیم.

از سوی فرزندانم، نوه هایم و خودم از همه هم میهنانی که چه از داخل و چه از خارج ایران در طول سال گذشته با بیانی ، نوشته ای، پیامی یا با برپا کردن یاد بودی مهر و محبت خود را به ما ابراز داشتند از صمیم قلب سپاسگزاری می کنم.

آرزو دارم در آینده ای نه چندان دور، ایرانی داشته باشیم که جوانانش دیگر نه از دژخیمی در خاک وطن بهراسند و نه در خارج از اندوه و دوری از میهن زجر بکشند.

با ماست که فردای ایران را پر از امید و روشنایی بسازیم.

شهبانو فرح پهلوی

3 ژانویه 2012

کاوه موسوی، شاکی مهدی هاشمی در آکسفورد، تهدید به مرگ شد

2012-01-03T01:25:00.000-08:00

پارس دیلی نیوز:کاوه موسوی که نامش بعد از طرح شکواییه‌ای در باره نحوه پذیرش مهدی هاشمی رفسنجانی در دانشگاه آکسفورد بر سر زبان‌ها افتاده بود، از سوی افرادی ناشناس تهدید شده است. قرار دادن یک «پوکه» فشنگ در صندوق پستی خانه موسوی باعث شده است که نیروهای امنیتی انگلستان وارد کار شوند. یک کارشناس امنیتی به خودنویس گفت که این تهدید علی‌القاعده نمی‌تواند کار مرتبطین به خانواده هاشمی باشد.

به گزارش یک منبع امنیتی[نام محفوظ]، به دنبال حضور کاوه موسوی در یکی از برنامه‌های ماهواره‌ای (شبکه اندیشه)و طرح ادعاهایی علیه مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی، تلفن‌های «مشکوک» به خانه او در روزهای اخیر افزایش یافته است. بعد از ظهر دوشنبه، دوم ژانویه نیز، پیدا شدن یک «پوکه» فشنگ در صندوق پستی خانه این وکیل حقوق بشر و محقق دانشگاه آکسفورد باعث شد تا پلیس خواهان وارد شدن نیروهای امنیتی برای تحقیقات بیشتر شود.

او همچنین به خودنویس گفت که با توجه به حساسیت‌های زیاد روی پرونده مهدی هاشمی رفسنجانی و توجه بیش از پیش دستگاه‌ها دولتی انگلستان به این پرونده، هر گونه اقدامی از سوی مرتبطین به آقای هاشمی بعید به نظر می‌رسد. این کارشناس امنیتی معتقد است که با در نظر گرفتن حساسیت‌های فراوانی که پیرامون شکایت دکتر کاوه موسوی نسبت به پذیرش مهدی هاشمی در دانشگاه آکسفورد به وجود آمده است، به قاعده نمی‌بایست انگشت اتهام را به سوی خاندان هاشمی گرداند. با این همه، به گفته این منبع، هنوز معلوم نیست که این تهدید از سوی دستگاه‌های امنیتی جمهوری اسلامی انجام شده یا اینکه با مسائل اخیر آکسفورد ارتباط داشته است.

بنا به آخرین گزارش رسیده از آکسفورد، چند کارشناس امنیتی دولت انگلستان هم‌اکنون برای بررسی تهدیدها و رویداد امنیتی امروز به آکسفورد رفته‌اند و در حال حاضر تحقیقات پیرامونی در محل حادثه ادامه دارد.

در پی تزریق آمپول زندانی سیاسی کُرد فلج شد

2012-01-03T01:16:00.000-08:00

ایران پرس نیوز:سایت کُردپا: یکی از زندانیان سیاسی کُرد اهل شهر سردشت، در پی تزریق آمپول در زندان مهاباد از ناحیه‌ی هر دو پا فلج گردید.

بنابه خبر ارسالی خبرنگار آژانس خبررسانی کُردپا از مهاباد، زندانی سیاسی به نام علی چاک، 26 ساله و ساکن روستای چه‌کو از توابع شهرستان سردشت در استان آذربایجان‌غربی، پس از نامساعد بودن وضعیت جسمی به بهداری زندان عمومی شهر مهاباد منتقل می‌گردد، اما مدتی کوتاه پس از تزریق یک آمپول به وی، از ناحیه‌ی هر دو پا فلج می‌شود.

این زندانی کُرد با چنین شرایط وخیمی دوباره به داخل بند بازگردانده شده که به علت اعتراض شدید دیگر زندانیان به وضعیت جسمی او، مسئولین زندان علی چاک را به بیمارستان شهر ارومیه اعزام می‌کنند.

خبرنگار کُردپا در ادامه افزود که تاکنون هیچ اقدامی در جهت بهبودی این زندانی کُرد انجام نگرفته و روز به روز شرایط جسمی وی بحرانی‌تر می‌شود.

علی چاک به اتهام تبلیغ و همکاری با یکی از احزاب کُرد اپوزسیون حکومت اسلامی ایران توسط دستگاه قضایی ایران به هفت سال حبس محکوم گردیده است.

عاشورا دیگر برایم تکرار تاریخ مظلومیت حسین نیست

2012-01-03T01:15:00.000-08:00

ایران پرس نیوز:ارسال توسط مادران پارک لاله (مادران عزادار ایران)

نوشته ای از مادر مصطفی کریم بیگی از جان باختگان عاشورای ۸۸

"فردا بوسه ی مرگ را بر لبانم جشن خواهم گرفت، این است اوج تنهایی من ..."

اس ام اسی که در انتهایش اوج تنهایی مصطفی جوانه زد و اوج دلتنگی من. اگر آن روز می دانستم که روزی از همین روزها این اس ام اس لباسی از واقعیت بر تن می کند، بی شک رج به رج این لباس را از هم می شکافتم. نمی دانم چرا هیچ گاه در خیالم نگنجید که عاشورای حسینی، روز مظلومیت حسین، سالروز خاطره تشنه لبان خسته دل، روز عزای جوانانی از جنس پاکی و بلور شود.

جوانانی از جنس مصطفای من که پاکی را با او معنا کردم. مصطفایی که هنوز خیابان ها را در جستجوی معصومیت چهره اش گام برمی دارم. مصطفایی که بی اراده تصویر بودنش هر روز مقابل چشمانم جان می گیرد. مصطفایی که عاشق بود و عاشق رفت. او که هنوز نبودنش در قوه ی تخیلم شکل واقعی نمی گیرد.

آن قدر زیبا از آزادی و آنچه که حقمان است و باید ستاند می گفت که فکر می کنم خدا آنچه را که مصطفی فریاد می کرد چه زود شنید و عطایش کرد.

مصطفای من جان در راه حق و آزادی داد، جان در راه عشق داد. گرچه باور نبودنش سخت است، باور جای خالی اش جان فرساست، اما فرزند من با خون خود عشق بازی کرد و در خون خود غلتید. دلتنگی اش با هیچ چیز پر نخواهد شد، دلتنگی همه ی مادرها با هیچ چیز پر نخواهد شد.

دلتنگم... دلتنگیم... دلتنگی هایمان را باد با خود می برد و می رساند به گوش همه ی جاهای خالی، همه ی نبودن ها... اما کاش برساند به گوش همه آنانی که پاسخشان برای دست های خالی گلوله بود و باتوم، گلوله بود و چرخ های بی رحم و بی تفکر.

عاشورا دیگر برایم تکرار تاریخ مظلومیت حسین نیست، صدای فریاد خاموش شده ی مصطفی و مصطفی هاست اما آنچه باقی است دیگر سکوت نیست، رود خروشان خون های به ناحق ریخته شده است.

باشد تا روزی آزادی، آزدگی و تولد نور را در تاریکی استبداد کشور غم زده مان جشن بگیریم.

مادر مصطفی کریم بیگی

ششم دی ماه یکهزار و سیصد و نود

دستگیری هشت مامور نیروی انتظامی به اتهام اغفال و تجاوز به دختران دانشجو

2011-12-28T00:49:00.000-08:00

وبسایت فریاد سبز:بنا به نوشته یکی از هموطنان ، ارسالی به خبر گزاری آذربایجان ،هشت مامور نیروی انتظامی قزوین به اتهام تجاوزبه دهها دختر دانشجو دستگیر شده اند .خبرگزاری آذربایجان

ماموران کلانتری های ۱۱، ۱۲ و ۱۳ قزوین در طرح امنیت اخلاقی و مبارزه با مظاهر بدحجابی و فساد برای خودشان یک باند تشکیل داده اند و از این فرصت کمال سوء استفاده را برده اند.این ماموران ، در حال انجام وظیفه، خودرو دخترانی که بدحجاب بوده اند را متوقف می کردند و به پارکینگی به نام پارکینگ شرکت نفت انتقال می دادند و در آنجا با تهدید دختران که بیشترشان دانشجو بوده اند، آن ها را تهدید می کردند که این پرونده برایشان گران تمام می شود و ممکن است با گزارشی که تهیه می کنند به چندین سال زندان محکوم شوند.

دختران دانشجو هم که بیشترشان غیر بومی بوده اند از پلیس حافظ ناموس ملت! می خواستند که در حق آن ها لطفی بکنند ومسئله را فیصله دهند. ماموران کلانتری با گرفتن شماره تماس دخترها قول می دادند که مشکل آن ها را خودشان حل کنند.بعد با آن ها تماس می گرفتند و در همان پارکینگ قرار می گذاشتند که بیاید خودرو را تحویل بگیرد. وقتی که دخترهای بی خبر از همه جا به پارکینگ می رفتند ماموران هم “وظیفه اشان” را انجام داده اند.در یکی از همین روزها یکی از فرماندهان مبارزه با مفاسد اجتماعی که اتفاقی در پارکینگ حاضر می شود ،متوجه می گردد که خودرو کلانتری ۱۲ زیر پل پارکینگ مثلا مخفی شده است. مشکوک شده و داخل پارکینگ می رود و یکی از پلیسها را با لباس نظامی در وضعیت نامناسبی می بیند . همانجا با اطلاعات نیروی انتظامی قزوین تماس می گیرد و با دستگیری این مامور هفت نفر دیگر هم لو می روند.در بررسی های اولیه مشخص شده است که تا به حال ۱۸ دختر دانشجو به دام این ماموران افتاده اند. همینطور ۱۰۰ مورد تعهد و شماره تلفن از دختران دانشجو در محل کار این مامور پیدا می شود.بعد که داستان ادامه پیدا می کند رئیس باند “ماموران متجاوز نیروی انتظامی” ماموری به نام باقر افشار بوده است که در بازرسی از منزل این مامور نیروی انتظامی ، ۲۰۰۰ بطری مشروب کشف می کنند. نیروی انتظامی قزوین پرونده را به دادگستری قزوین نمی فرستد و خبرنگاران محلی هم اجازه ورود به این ماجرا را ندارند.